Όσιος Νείλος ο Μυροβλύτης
Ημερομηνία Εορτής: 12/11/2026:
Τύπος εορτής: Σταθερή. Εορτάζει στις 12 Νοεμβρίου εκάστου έτους.
Άγιοι που εορτάζουν:
Οσιος Νειλος ο Μυροβλυτης (; – 1651)
Ιερά Λείψανα: Η Κάρα του Αγίου βρίσκεται στη Μονή Μεγ. Λαύρας Αγίου Όρους.
Μέρος βραχίονος του Αγίου βρίσκεται στο Κυριακό της Σκήτης Καυσοκαλυβίων Αγίου Όρους.
Απότμημα του Ιερού Λειψάνου του Αγίου βρίσκεται στη Μονή Παναγίας Μαλεβής Κυνουρίας.
Βιογραφία
O Nείλος ώφθη ουχί ύδωρ εκρέων,
Mύρον δε εύπνουν, ου μυρεψός η χάρις.
Ο Όσιος Νείλος καταγόταν από την Κυνουρία και ασκήτευε στη Μεγίστη Λαύρα του Αγίου Όρους. Απεβίωσε ειρηνικά και αργότερα το Ιερό του λείψανο ανέβλυσε μύρο.
Για περισσότερες πληροφορίες βλέπε στις 7 Μαΐου όπου εορτάζουμε την εύρεση των τιμίων λειψάνων του.
Ιερός Ναός Αγίου Νείλου του Μυροβλύτου στο Χατζηκυριάκειο του Πειραιά
Το 1928 μ.Χ. με πρωτοβουλία της Ελένης Μαμάη το γένος Λυμπέρη, μόνιμης κάτοικος Πειραιώς με καταγωγή από το χωριό Άγιος Πέτρος στην Κυνουρία (ιδιαίτερη πατρίδα του Αγίου Νείλου του Μυροβλύτου) ιδρύθηκε ο σύλλογος «Αδελφότης Κυρίων και Δεσποινίδων ο Αγιος Νείλος ο Μυροβλήτης» με μοναδικό σκοπό την ανέγερση ναού προς τιμή του Αγίου. Το οικόπεδο όπου χτίστηκε ο ναός είναι στο Χατζηκυριάκειο του Πειραιά, κοντά στο Χατζηκυριάκειο Ορφανοτροφείο και τη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων, στο οικοδομικό τετράγωνο: Γεωργίου Θεοτόκη, Ηροδότου, Αντωνίου Θεοχάρη, Σπυρίδωνος Τρικούπη.
Ο ναός άρχισε να χτίζεται το 1928 μ.Χ. και τέθηκε σε χρήση προς λατρεία το 1931 μ.Χ. Αρχικά λειτουργούσε ως ιδιωτικός και το 1932 μ.Χ. με εγκύκλιο της τότε Αρχιεπισκοπής Αθηνών που υπαγόταν ο Πειραιάς έγινε εκκλησιαστική ενορία. Λόγω όμως των μικρών διαστάσεων της εκκλησίας, το 1956 μ.Χ. έγινε η επέκταση της σε μεγαλοπρεπή ναό όπου και υπάρχει ως τις μέρες μας.
Σήμερα ο ναός του Αγίου Νείλου στον Πειραιά είναι μια από τις μεγαλύτερες εκκλησίες και ενορίες της Μητροπόλεως Πειραιώς.
Ἀπολυτίκιον
Μονάσας θεαρέστως ἐν τῷ Ἄθῳ τρισόλβιε, ἐν προσευχαῖς καὶ νηστείαις τὸν Θεὸν ἐξεζήτησας καὶ γέγονας δοχεῖον καθαρὸν τοῦ πνεύματος, ἀστράπτων τοῖς πιστοῖς ἀρετῶν τὰς λαμπηδόνας, δι΄ὧν φωτίζεις, Νεῖλε, τοὺς βοῶντάς σοι. Δόξα τῷ σε δοξάσαντι Χριστῷ, δωξα τῷ σε ἁγιάσαντι, δόξα τῷ ἐνεργοῦντι διὰ σοῦ πᾶσιν ἰάματα.
Έτερον Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Σοφίας τῷ ἄνθρακι, ἀποκαθάρας τὸν νοῦν τὸ νᾶμα ἐξέπιες, τῆς αἰωνίου ζωῆς, βιώσας ὡς ἄγγελος, ὅθεν ἀεὶ βλυστάνεις, τὸ ἀλλόμενον ὕδωρ, πράξει καὶ θεωρία, καταρδεύων τὸν κόσμον. Διὸ σὲ ἀνευφημοῦμεν, Νεῖλε Πατὴρ ἠμῶν Ὅσιε.
