Αργολίδα: Πανηγυρικά εορτάστηκε η μνήμη του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού στην Αργολίδα, όπου τιμάται όλως ιδιαιτέρως η μνήμη του Αγίου, από τους κατοίκους του χωριού Νέο Ροεινό του δήμου Ναυπλιέων, την Κυριακή 23 Αυγούστου 2026.
Την παραμονή της εορτής τελέστηκε αρχιερατικός εσπερινός χοροστατούντος του Μητροπολίτη Αργολίδος Νεκταρίου, ενώ το θείο λόγο κήρυξε ο Ιεροκήρυκας της Μητροπόλεως Αργολίδας π. Λεόντιος Ξηνταρόπουλος . Κάθε χρόνο στη μνήμη του Αγίου Κοσμά συγκεντρώνονται πλήθος πιστών από το Ναύπλιο και το Άργος για να τον τιμήσουν.
Πρόκειται για ένα εκκλησάκι χτισμένο στις παρυφές του λόφου, στο τέλος του χωριού, και στέκει εκεί αγέρωχα και φρουρός για όλους τους κατοίκους.
Το εκκλησάκι χτίσθηκε το 2005 από την αγάπη προς τον Άγιο της οικογενείας του Γεωργίου Καζά οι οποίοι και το φροντίζουν και το συντηρούν. Η θέα από το εκκλησάκι είναι φανταστική ,φαίνεται ο Αργολικός κάμπος ,το Ναύπλιο . Ο κ. Καζάς ,ο οποίος είναι και διευθυντής του Ραδιοφωνικού σταθμού της Μητροπόλεως Αργολίδας εξέφρασε τις ευχαριστίες του στον Μητροπολίτη Αργολίδας καθώς και τους Ιερείς και τους πιστούς που τίμησαν με την παρουσία τους το εκκλησάκι του Αγίου Κοσμά.
Το Νέο Ροεινό ιδρύθηκε στις αρχές του 20ου αιώνα από Αρκάδες κτηνοτρόφους που κατάγονταν από το χωριό Ροεινό του (πρώην) δήμου Φαλάνθου στο όρος Μαίναλο. Πριν ιδρυθεί το χωριό, η περιοχή ανήκε στην Ιερά Μονή Καρακαλά και οι κάτοικοι του Ροεινού συχνά ξεχειμώνιαζαν σε αυτή μαζί με τα ζώα τους.
Η πρώτη εγκατάσταση έγινε το 1915 και το 1920 κτίστηκε η πρώτη εκκλησία της Αγίας Μαρίνας με την βοήθεια του βουλευτή Αρκαδίας Θεόδωρου Τουρκοβασίλη. Την δεκαετία του 1960 χάρη στην συνδρομή του Ζαχαριώτη δασκάλου Αριστόδημου Τριγάζη το χωριό απέκτησε τρεχούμενο νερό, ρεύμα και την καινούργια εκκλησία της Αγίας Μαρίνας. Το 1966 το Νέο Ρεινό αποσπάστηκε από τον Άγιο Ανδριανό και έγινε ξεχωριστή κοινότητα
Ο Άγιος Κοσμάς υπήρξε φωτοφόρος απόστολος του Ευαγγελίου, στα μαύρα χρόνια της τουρκικής σκλαβιάς. Η Εκκλησία του Χριστού, για να τιμήσει τον αγώνα και την προσφορά του, τον ονόμασε Ισαπόστολο.
Ο Άγιος Κοσμάς γεννήθηκε στο χωριό Ταξιάρχης της επαρχίας Αποκούρου που βρίσκεται κοντά στο χωριό Μεγάλο Δένδρο Ναυπακτίας, το 1714 μ.Χ., από γονείς ευσεβείς, που τον ανέθρεψαν εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου.
Είκοσι χρονών μετέβη στο Άγιο Όρος, για να σπουδάσει στο εκεί νεοσύστατο σχολείο του Βατοπεδίου. Ο Ο Άγιος Κοσμάς, ονομαζόταν αρχικά Κωνσταντίνος και μετά την αποφοίτηση του, πήγε στη Μονή Φιλόθεου, όπου έγινε μοναχός και κατόπιν Ιερομόναχος και έλαβε το όνομα Κοσμάς.
Ο Άγιος γνωρίζοντας ότι το Έθνος κινδύνευε, δεν ησύχαζε και φλεγόταν νύχτα-μέρα από τον πόθο να βγει και να διδάξει στους σκλαβωμένους Έλληνες τα Άγια Γράμματα. Όμως, θεωρούσε τον εαυτό του ταπεινό και αδύνατο να επωμισθεί τέτοιο φορτίο.
Με θεία αποκάλυψη, πήγε στην Κωνσταντινούπολη, όπου συνάντησε τον αδελφό του Χρύσανθο, που ήταν δάσκαλος. Αυτός του έκανε μερικά μαθήματα ρητορικής, που θα βοηθούσαν τον Κοσμά στο κήρυγμα. Έπειτα, αφού πήρε την άδεια του Πατριάρχη Σεραφείμ, όργωσε στην κυριολεξία την Ελλάδα, διδάσκοντας στους «ραγιάδες» το λόγο του Θεού.
Έτσι, ο Άγιος Κοσμάς, αρχικά κήρυξε στην Κωνσταντινούπολη και στην συνέχεια μετέβη στην Αιτωλοακαρνανία. Με νέα άδεια περιήλθε τα Δωδεκάνησα και το Άγιο Όρος. Ακολούθως περιόδευσε στην Θεσσαλονίκη, Βέροια, σε ολόκληρη την Μακεδονία, έφθασε στην Χειμάρα, επέστρεψε στην Νότιο Ήπειρο και από εκεί κατέληξε στη Λευκάδα και την Κεφαλληνία. Πήγε ακόμη στη Ζάκυνθο, Κέρκυρα και ξανά στην Βόρειο Ήπειρο.
Απ’ οπού περνούσε, έκτιζε σχολεία, εκκλησίες, και πλήθος λαού συνέρεε και «ρουφούσε» το «νέκταρ» της αγίας διδασκαλίας του.
Τελικά, ο φθόνος των Εβραίων, σε συνεργασία με τους Τούρκους, είχε σαν αποτέλεσμα τον απαγχονισμό του Αγίου στο Κολικόντασι, στα χώματα της Βορείου Ηπείρου το 1779 μ.Χ.
Τα λόγια του ήταν προφητικά, γεμάτα θεία χάρη και απλότητα. Κάποτε είπε στους κατοίκους κάποιου χωριού: «Ήρθα στο χωριό σας και σας κήρυξα. Δίκαιο είναι λοιπόν να με πληρώσετε για τον κόπο μου. Με χρήματα μήπως; Τι να τα κάνω; Η πληρωμή η δική μου είναι να βάλετε τα λόγια του Θεού στην καρδιά σας, για να κερδίσετε την αιώνια ζωή».
