Λήμνος: «Ἡ ἱερὰ καὶ εὐκλεής τῆς Παρθένου μνήμη, πάντας συνηγάγετο πρὸς εὐφροσύνην τοὺς πιστούς» κατοίκους της ακριτικής Λήμνου, αλλά και τους πολυάριθμους θερινούς επισκέπτες της, οι οποίοι κατέκλυσαν, κατά το διήμερο 14 και 15 Αυγούστου 2026, …
τον πανηγυρίζοντα περικαλλή και προσφάτως ανακαινισθέντα και εξωραϊσθέντα Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου (Τσας) Μυρίνης, και όπως οι Απόστολοι συγκεντρώθηκαν «Γεθσημανῆ τῷ χωρίῳ» γύρω από τη νεκρική κλίνη της Παναγίας Μητέρας του Θεού, για να Την εξοδιάσουν με επιταφίους θρήνους και επιτύμβια άσματα, έτσι και εκείνοι περιεκύκλωσαν το πανσεβάσμιο και εμβληματικό Εικόνισμα της Υπεραγίας Θεοτόκου, της επικεκλημένης «Ρούσσα», ακριβές αντίγραφο της Παναγίας του Καζάν της Ρωσίας, το οποίο από αιώνων φυλάσσεται ως ατίμητο πνευματικό κειμήλιο στον ως άνω Ιερό Ναό, για να Την παρακαλέσουν να μεσιτεύει διηνεκώς στον Υιό και Θεό Της για εκείνους και τις οικογένειές τους.
Αναλυτικότερα, την παραμονή της εορτής, τελέστηκε ο Μέγας Αρχιερατικός Εσπερινός, χοροστατούντος του Μητροπολίτου Σαράντα Εκκλησιών κ. Ανδρέου, διακεκριμένου Ιεράρχου της Πρωτοθρόνου Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως, συγχοροστατούντος του Ποιμενάρχου, Μητροπολίτου Λήμνου και Αγίου Ευστρατίου κ. Ιεροθέου, με τη συμμετοχή του ευαγούς κλήρου της νήσου και των τα πρώτα φερόντων στον Δήμο, στον Στρατό και στα Σώματα Ασφαλείας.
Προ του πέρατος του Εσπερινού, πραγματοποιήθηκε, κατά τα ειωθότα, η μεγαλειώδης λιτάνευση της εφεστίου και θαυματουργού Εικόνος της Παναγίας της «Ρούσσας», φερομένης επί των ώμων ναυτών του Πολεμικού Ναυτικού, υπό την ανάκρουση εόρτιων εμβατηρίων και παιάνων από τη μουσική μπάντα της Φιλαρμονικής του Δήμου. Αισθήματα βαθιάς συγκινήσεως κατέκλυσαν τις καρδιές των πιστών, όταν το ιερό εκτύπωμα της Θεομήτορος περιφέρθηκε πανευλαβώς στους δρόμους της πόλεως, καταλήγοντας στον παλαιό και γραφικό λιμένα της Μύρινας, όπου, έμπροσθεν του Δημαρχιακού Μεγάρου και κάτω από τη σκιά του ολόφωτου Κάστρου, αναπέμφθηκε ικετήρια δέηση.
Στην εμπνευσμένη προσλαλιά του, ο Ποιμενάρχης, μέσα σε συγκινησιακά φορτισμένο κλίμα, επεσήμανε ότι η Εκκλησία δεν περιφέρει στους δρόμους μόνο μια ιερή εικόνα, τηρώντας, απλώς, ένα πατροπαράδοτο έθιμο, αλλά λιτανεύει αυτήν την ίδια την ελπίδα, αφού η Παναγία Μητέρα του Θεού αποδεικνύεται καθημερινά για τους χριστιανούς «ἐλπὶς τῶν ἀπηλπισμένων καὶ βοήθεια τῶν ἀβοηθήτων». Υπογράμμισε δε εμφαντικά ότι η Παναγία δεν θέλει να Την τιμούμε εθιμοτυπικά, αλλά μας καλεί να συνεχίσουμε, με τη ζωή και την πολιτεία μας, το έργο της αγάπης. Υπενθύμισε, ακόμη, ότι το σπουδαιότερο μήνυμα της εορτής είναι πως κανένας άνθρωπος δεν πρέπει να αισθάνεται μόνος στον κοπιώδη και ανηφορικό δρόμο της ζωής, διότι η Παναγία περιβάλλει πάντα τους πιστούς με τον μητρικό μανδύα Της, αφού, άλλωστε, «ἐν τῇ Κοιμήσει τὸν κόσμον οὐ κατέλιπε». Ο κ. Ιερόθεος προέτρεψε, τέλος, τους πολυπληθείς προσκυνητές, οι οποίοι είχαν κατακλύσει την ιστορική προκυμαία της Μύρινας, να παραδώσουν στην Κυρία Θεοτόκο όσα οι ίδιοι αδυνατούν μόνοι τους να σηκώσουν και να εμπιστευθούν σε Εκείνη τη ζωή τους, με τη βεβαιότητα ότι είναι «καὶ μετὰ θάνατον ζῶσα» και αδιαλείπτως πρεσβεύουσα στον θρόνο της μεγαλωσύνης του Θεού για την άφεση «τῶν ἡµετέρων ἁµαρτηµάτων καὶ τῶν τοῦ λαοῦ ἀγνοηµάτων». Κατά την επιστροφή στον Ιερό Ναό, τελέστηκε με μεγαλοπρέπεια η καθιερωμένη Αρτοκλασία, στα προπύλαια του ενοριακού Πνευματικού Κέντρου.
Την κυριώνυμο ημέρα της εορτής, τελέστηκε Πανηγυρικός Όρθρος και Αρχιερατικό Συλλείτουργο στον ως άνω Θεομητορικό Ναό, προεξάρχοντος του Μητροπολίτου Σαράντα Εκκλησιών κ. Ανδρέου, συνιερουργούντος του κ. Ιεροθέου, με τη συμμετοχή κληρικών της τοπικής Εκκλησίας και πλήθους ευλαβών χριστιανών.
Στο αγιοπνευματικό κήρυγμά του, ο κ. Ανδρέας ανέλυσε το βαθύτερο νόημα της εορτής, αναφερθείς, με λόγο θεολογικό, καλλιεπή και γλαφυρό, στην «ἐν πρεσβείαις ἀκοίμητον Θεοτόκον», αλλά και στο θαυμαστό γεγονός της σεβασμίας Μεταστάσεώς Της στους ουρανούς, αφού, όπως η γραφίδα του ιερού υμνογράφου αποτύπωσε, «τάφος καὶ νέκρωσις οὐκ ἐκράτησεν». Διεβίβασε, ακόμη, στο πλήρωμα της τοπικής Εκκλησίας την ευλογία και τις ολόθερμες πατρικές ευχές του Παναγιωτάτου Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, ευχαριστώντας από καρδιάς τον Ποιμενάρχη για την πληθωρική αγάπη και τη φιλοξενία του, κυρίως δε για την αφοσίωσή του στο Σεπτό Κέντρο της Ορθοδοξίας και, ιδιαιτέρως, προς το πρόσωπο του Προκαθημένου της Πρωτοθρόνου Κωνσταντινουπολίτιδος Εκκλησίας.
Προ της απολύσεως της λατρευτικής συνάξεως, ο κ. Ιερόθεος ευχαρίστησε θερμότατα, για μία ακόμα φορά, τον φιλοξενούμενο Ιεράρχη του Οικουμενικού Πατριαρχείου, ο οποίος λάμπρυνε με την ευλογητή παρουσία του την ετήσια πανήγυρη του Ιερού Ναού Κοιμήσεως της Θεοτόκου Μυρίνης, ενώ τον παρακάλεσε να μεταφέρει τον υιικό σεβασμό και την τιμή του πληρώματος της ιστορικής νήσου του Αρχιπελάγους στον Παναγιώτατο κ.κ. Βαρθολομαίο, επ’ ευκαιρία δε και της -χάριτι Θεού- συμπληρώσεως 65 ετών από της εις διάκονον χειροτονίας του στη γενέτειρά του, θαλασσοφίλητη νήσο Ίμβρο, τις βουνοκορφές της οποίας η Λήμνος, από το βορειοανατολικό της άκρο, ατενίζει, προσευχομένη στον Δομήτορα της Εκκλησίας να κρατύνει, διά μεσιτειών της Κυρίας Θεοτόκου, τον ακάματο Πατριάρχη του Γένους. Ευχήθηκε, τέλος, ολόψυχα σε όλους να τους επισκιάζει η χάρη και η ευλογία της Παναγίας Μητέρας του Θεού και να τους οδηγεί πάντοτε, ως Οδηγήτρια, στον Υιό Της, αφού μόνο κοντά σε Εκείνον ο θάνατος μετατρέπεται σε ζωή και η Κοίμηση σε Μετάσταση.
