Θεσσαλιώτιδος Τιμόθεος: Το εσπέρας της Τετάρτης 12 Αυγούστου 2026, ο Μητροπολίτης Θεσσαλιώτιδος κ. Τιμόθεος χοροστάτησε στην ακολουθία του Εσπερινού και της ιεράς Παρακλήσεως προς την Υπεραγία Θεοτόκο, στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Μουζακίου.
Κατά την Ακολουθία, ιδιαίτερη αναφορά έγινε στη λειτουργική τάξη της ημέρας, καθώς τελέστηκε ο Εσπερινός της Αποδόσεως της εορτής της Μεταμορφώσεως του Κυρίου, ενώ στη συνέχεια ψάλθηκε η Ιερά Παράκληση προς την Υπεραγία Θεοτόκο.
Στο κήρυγμά του αναφέρθηκε στη σημασία της πρεσβείας της Παναγίας και των Αγίων και στο πώς αυτή συνδέεται με το μυστήριο της Ενανθρωπήσεως του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Τόνισε ότι ο Χριστός είναι ο μόνος πραγματικός Μεσίτης μεταξύ Θεού και ανθρώπων, καθώς είναι ο ίδιος τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος. Με την ενανθρώπησή Του προσέλαβε την ανθρώπινη φύση και έγινε όμοιος με εμάς, χωρίς να παύσει να είναι Θεός, ώστε να μπορεί να κατανοεί πλήρως την ανθρώπινη κατάσταση και να πραγματοποιήσει τη σωτηρία του ανθρώπου.
Μέσα σε αυτό το μυστήριο αποκτά ιδιαίτερη θέση η Παναγία, καθώς η Ενανθρώπηση του Υιού του Θεού πραγματοποιήθηκε με τη δική της ελεύθερη συγκατάθεση. Με το «ιδού η δούλη Κυρίου» αποδέχθηκε το θέλημα του Θεού και προσέφερε τον εαυτό της στη διακονία του σχεδίου της θείας οικονομίας για τη σωτηρία του ανθρώπου. Έτσι, εκείνη που έγινε Μητέρα του Κυρίου γίνεται, κατά τη χάρη του Θεού, και Μητέρα όλων των χριστιανών.
Η πρεσβεία της Θεοτόκου, όπως υπογραμμίστηκε, αποτελεί δωρεά του Θεού προς εκείνη. Γι’ αυτό και οι πιστοί προστρέχουν με εμπιστοσύνη στην Παναγία, την επικαλούνται ως Μητέρα τους και ζητούν τις πρεσβείες της προς τον Κύριο. Το ίδιο συμβαίνει και με τους Αγίους της Εκκλησίας, οι οποίοι, έχοντας ζήσει τον Χριστό και έχοντας οδηγηθεί στην αγιότητα με τη χάρη του Θεού, μπορούν να πρεσβεύουν για τους ανθρώπους.
Η τιμή προς την Παναγία και τους Αγίους, επομένως, δεν απομακρύνει τον άνθρωπο από τον Χριστό, αλλά τον οδηγεί σε Εκείνον. Η αγιότητα δεν αποτελεί ανθρώπινο κατόρθωμα, αλλά καρπό της χάριτος του Θεού, στην οποία οι Άγιοι ανταποκρίθηκαν με την ολόκληρη ζωή τους.
Παράλληλα, έγινε αναφορά στο γεγονός ότι η Παναγία, κατά τον Ευαγγελισμό, δεν απίστησε στο μήνυμα του Αγγέλου. Ρώτησε πώς θα πραγματοποιηθεί το γεγονός, χωρίς όμως να αρνηθεί το θέλημα του Θεού. Με την υπακοή και την πλήρη αφιέρωσή της έγινε συνεργός στο σχέδιο της θείας οικονομίας για τη σωτηρία του ανθρώπου.
Κλείνοντας, υπογράμμισε ότι η προσφυγή στην Παναγία και η επίκληση των πρεσβειών της δεν μπορεί να είναι μια περιστασιακή πράξη. Ο άνθρωπος καλείται να ζει διαρκώς τον Χριστό και να βρίσκεται μέσα στην Εκκλησία όχι περιστασιακά, αλλά σταθερά και συνειδητά, με προσευχή, πίστη, πνευματικό αγώνα, εξομολόγηση, τακτική συμμετοχή στη μυστηριακή ζωή και έναν τρόπο ζωής σύμφωνο με το θέλημα του Θεού.
Η Παναγία, η Μητέρα του Κυρίου και Μητέρα των χριστιανών, παραμένει για την Εκκλησία πρότυπο πίστεως, υπακοής και ολοκληρωτικής αφιερώσεως στον Θεό. Καθώς πλησιάζει η μεγάλη εορτή της Κοιμήσεως και της εις ουρανούς Μεταστάσεώς της, η Εκκλησία καλεί τους πιστούς να προστρέχουν με πίστη στην πρεσβεία της και, ακολουθώντας το δικό της παράδειγμα, να ζουν με επίκεντρο τον Χριστό.
