Βεροίας Παντελεήμων: «Ο Άγιος Λουκάς έτρεφε μεγάλη αγάπη προς την Θεοτόκο»

Βεροίας Παντελεήμων: Το απόγευμα της Τρίτης, 11ης Αυγούστου 2026, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στον Εσπερινό και στη Μεγάλη Παράκληση της Υπεραγίας Θεοτόκου και κήρυξε τον θείο λόγο στον Ιερό Ναό του Αγίου Λουκά του Ιατρού, στην Ιερά Μονή Παναγίας Δοβρά Βεροίας.

Στο τέλος της ακολουθίας, ο Σεβασμιώτατος, όπως κάθε Τρίτη απόγευμα κατά την τέλεση της Παράκλησης του Αγίου Λουκά του Ιατρού, ανέγνωσε τη σχετική ευχή, ενώ πλήθος προσκυνητών προσήλθε για να προσκυνήσει το χαριτόβρυτο ιερό λείψανο του θαυματουργού Αγίου, το οποίο θησαυρίζεται στην Ιερά Μονή.

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κηρύττοντας τον θείο λόγο ανέφερε μεταξύ άλλων: «Μακαρία η κοιλία η βαστάσασά Σε, και μαστοί, ούς εθήλασας».

Τον μακαρισμό αυτό μιάς άγνω­στης γυναίκας που παρακολουθού­σε τον Χρι­στό να ομιλεί προς τη Μάρθα, όπως ακούσαμε πρό ολί­γου στο ευαγγε­λικό ανάγνωσμα, μας διέσωσε ο ιερός ευαγ­γε­λι­στής Λουκάς, ο οποίος είχε, όπως γνω­ρίζουμε από την παράδοση, έναν ιδιαίτερο σύνδεσμο με την Πανα­γία μας, και μάλιστα είναι αυτός στον οποίο οφείλουμε κάποιες από τις θαυματουργές εικόνες της Υπε­ρα­γίας Θεοτόκου.

Και ο μακαρισμός αυτός αφορά την Κυρία Θεοτόκο, προς την οποία ψάλαμε και εμείς και απόψε, όπως και όλες αυτές τις ημέρες του Δε­κα­πενταυγούστου, που προετοι­μα­ζόμαστε να εορτάσουμε τη μεγά­λη εορτή της Κοιμήσεώς της, την Ιερά Παράκλησή της.

Δεν είναι όμως μόνο ο ευαγγε­λι­στής Λουκάς, ο οποίος διεκρί­νε­το για την αγάπη και τον σεβα­σμό που έτρεφε προς την Παναγία Μητέρα του Κυρίου μας.

Την ίδια αγάπη και τον ίδιο σεβασμό έτρεφε προς την Υπε­ραγία Θεοτόκο και ο άγιος Λουκάς, ο αρχιεπίσκοπος Συμφε­ρου­πό­λε­ως, ο ιατρός και θαυμα­τουρ­γός. Άς ακούσουμε, λοιπόν, τι λέγει ο ίδιος σε μία από τις ομιλίες του για την Πα­ναγία μας.

«Πως μπορούμε να μην θαυμά­ζου­με με όλη μας την καρδιά την Υπεραγία Παρθένο που έγινε όρ­γα­­νο του μεγάλου μυστηρίου του Θεού και η οποία με την καθα­ρό­τη­τα και αγιότητά της υπηρέ­τησε το μεγάλο έργο της ενσαρ­κώ­σεως του Κυρίου Ιησού Χριστού;

Πως μπο­ρού­με να μην την απο­κα­λούμε “τιμι­ωτέραν των Χερουβίμ και εν­δο­ξοτέραν ασυγκρίτως των Σερα­φίμ”;» ρωτά ο άγιος Λουκάς. Και συνεχίζει: «Μήπως η Μητέρα του ίδιου του ουρανίου βασιλέως δεν είναι υψηλοτέρα όλων των υπη­κό­ων του; Φυσικά, ναί. Γι᾽ αυτό και πρέπει να την τιμούμε με όλη μας την καρδιά και να την θεω­ρούμε ουράνια Μητέρα. Και ακόμη πρέπει να εκπληρώνου­με τον λό­γο της· “ιδού γάρ από του νύν μα­κα­ριούσι με πάσαι αι γε­νε­αί”.

Αυτός είναι ο λόγος που όλοι εμείς οι ορθό­δο­ξοι χριστιανοί την τιμούμε και την μακαρίζουμε και προσευχό­μα­σθε προς Αυτήν και προστρέχουμε σε Αυτήν λέγοντάς της: “Υπε­ρα­γία Θεοτόκε σώσον ημάς.”

Υπάρχουν βεβαίως», συνεχίζει ο άγιος Λουκάς, «κάποιοι που λένε ότι δεν είναι δυνατόν να ψάχνου­με τη σωτηρία στην Παναγία, αφού ένας είναι ο Σωτήρας μας, ο Χρι­στός, και αυτός μας σώζει».

Αυτό όμως που λέγουν, λέγει ο άγι­ος, δεν είναι σω­στό, «γιατί εμείς γνωρίζουμε ότι ο κόσμος θα σωθεί από τον Υιό και Θεό της, τον Κύ­ριο μας Ιησού Χριστό. Γνω­ρίζουμε όμως επίσης ότι η Παναγία μας μας βοηθά με τις προσευχές της ενώ­πιον του Υιού της, και γι᾽ αυτό τις ζη­τούμε.

Και όταν», συνεχίζει ο άγιος Λου­κάς, «ο απόστολος Παύλος λέ­γει για τον εαυτό του “τοίς πάσι γέ­γο­να τα πάντα, ίνα πάντως τι­νάς σώ­σω”, και αυτό σημαίνει ότι θεω­ρεί ο πρω­­τοκο­ρυφαίος από­στο­­λος τον εαυτό του ικανό να σώ­σει άλλους ανθρώ­πους, είναι φυσικό να μπο­ρεί να το κάνει και η Παναγία μας.

Πως μπορεί, λοιπόν, να μας σώ­σει η Υπεραγία Θεοτόκος;

Μπορεί να μας σώσει με τις προ­σευχές της, με τη διδασκαλία της, με την εγγύτητά της προς τον Κύ­ριο Ιησού Χριστό. Είναι η προ­στά­τιδά μας, η ευλογημένη μητέ­ρα όλων των χριστιανών, και γι᾽ αυ­τό τον λόγο την επικαλούμεθα λέ­­γο­ντας: “Υπεραγία Θεοτόκε σώ­σον ημάς”.

Την επικαλούμεθα ακόμη, για­­­τί έχει μεγάλη δύναμη και εξου­­­σία να μας προστατεύσει από τον διάβολο, ο οποίος με τους πειρασμούς και με μέ τις παγίδες του προσπαθεί να μας κερδίσει και να μας απομα­κρύνει από τον Θεό.

Και μπορεί να το επιτύχει, εάν εμείς δεν είμεθα προσεκτικοί στη ζωή μας, εάν δεν αντιστεκόμεθα στους πειρασμούς και στους εμπα­θείς λογισμούς· εάν δεν φροντί­ζουμε να καθαίρουμε την ψυχή μας από τους ρύπους της αμαρτίας με τον προσωπικό μας αγώνα και με τα ιερά μυστήρια της Εκκλησίας μας, ιδιαιτέρως όμως με το μυ­στή­ριο της ιεράς Εξομολογήσεως· εάν δεν αξιοποιούμε την προσευ­χή, τη με­λέ­τη και όλα τα πνευ­μα­τικά μέσα τα οποία θέτει στη διά­θεσή μας η Εκκλησία για να μας ενι­σχύσει στην προσπά­θειά μας, αλλά κυρίως, εάν δεν ζητούμε τη χάρη και τη βοήθεια της Κυρίας Θεο­τό­κου, η οποία υπήρξε στη ζωή «κα­θα­­ρω­τέρα λαμπηδόνων ηλια­κών», και γι᾽ αυτό αξιώθηκε της μεγάλης τιμής να γίνει Μητέρα του Θεού και να μακαρίζεται από τις γενεές των ανθρώπων.

Άς την παρακαλούμε, λοιπόν, να μας ενισχύει στον αγώνα μας για να διατηρούμεθα καθαροί «από παντός μολυσμού σαρκός και πνεύ­­ματος», ώστε να ευαρεστούμε τον Θεό και να αξιωθούμε του μα­κα­ρισμού των καθαρών τη καρδία, οι οποίοι σύμφωνα με την υπό­σχε­ση του Χριστού «τόν Θεόν όψο­ν­ται».