Ευαγγέλιο: ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ ΙϚ´ 10 – 18 – 10 ουδέ τους επτά άρτους των τετρακισχιλίων και πόσας σπυρίδας ελάβετε; 11 πως ου νοείτε ότι ου περί άρτων είπον υμίν προσέχειν από της ζύμης των Φαρισαίων και Σαδδουκαίων;
12 τότε συνήκαν ότι ουκ είπε προσέχειν από της ζύμης του άρτου, αλλ’ από της διδαχής των Φαρισαίων και Σαδδουκαίων. 13 Ελθών δε ο Ιησούς εις τα μέρη Καισαρείας της Φιλίππου ηρώτα τους μαθητάς αυτού λέγων· Τίνα με λέγουσιν οι άνθρωποι είναι τον υιόν του ανθρώπου;
14 οι δε είπον· Οι μέν Ιωάννην τον βαπτιστήν, άλλοι δε Ηλίαν, έτεροι δε Ιερεμίαν η ένα των προφητών. 15 λέγει αυτοίς· Υμείς δε τίνα με λέγετε είναι; 16 αποκριθείς δε Σίμων Πέτρος είπε· Σύ εί ο Χριστός ο υιός του Θεού του ζώντος. 17 και αποκριθείς ο Ιησούς είπεν αυτώ· Μακάριος εί, Σίμων Βαριωνά, ότι σάρξ και αίμα ουκ απεκάλυψέ σοι, αλλ’ ο πατήρ μου ο εν τοις ουρανοίς. 18 καγώ δέ σοι λέγω ότι σύ εί Πέτρος, και επί ταύτη τη πέτρα οικοδομήσω μου την εκκλησίαν, και πύλαι άδου ου κατισχύσουσιν αυτής.
Ερμηνευτική απόδοση Παναγιώτη Ν. Τρεμπέλα
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ ΙϚ´ 10 – 18
10 Δεν ενθυμείσθε ούτε τους επτά άρτους, με τους οποίους εχόρτασαν αι τέσσαρες χιλιάδες, και πόσα μεγάλα κοφίνια επήρατε από τα περισσεύματα; 11 Πως δεν καταλαβαίνετε, ότι δεν σας είπα διά τον συνήθη υλικόν άρτον, όταν σας εσύστησα να προσέχετε από το προζύμι των Φαρισαίων και Σαδδουκαίων; 12 Τότε εκατάλαβαν, ότι δεν είπε να προσέχουν από το προζύμι, με το οποίον γίνεται ο άρτος, αλλ’ από την διδασκαλίαν και την υποκρισίαν των Φαρισαίων και Σαδδουκαίων. 13 Αφού δε ήλθεν ο Ιησούς εις τα μέρη της Καισαρείας, την οποίαν είχε κτίσει ο Φίλιππος, ηρώτα τους μαθητάς του λέγων· Ποίος νομίζουν οι άνθρωποι, ότι είμαι εγώ, ο υιός του ανθρώπου;
14 Αυτοί δε είπαν· Άλλοι μέν λέγουν, ότι είσαι Ιωάννης ο βαπτιστής, άλλοι δε ότι είσαι ο Ηλίας, άλλοι δε ο Ιερεμίας η ένας από τους παλαιούς προφήτας, που ανεστήθη εκ νεκρών. 15 Λέγει εις αυτούς· Σείς δε ποίος λέγετε, ότι είμαι; 16 Απεκρίθη δε ο Σίμων Πέτρος και είπε· Σύ είσαι ο Χριστός, ο φυσικός και μονογενής Υιός του Θεού, που δεν είναι νεκρός σαν τα είδωλα, αλλά ζή παντοτεινά.
17 Και απεκρίθη τότε ο Ιησούς και του είπε· Μακάριος είσαι, Σίμων, υιέ του Ιωνά, διότι δεν σου εφανέρωσε την αλήθειαν της ορθής πίστεως κανείς άνθρωπος, αλλ’ ο Πατήρ μου, που είναι εις τους ουρανούς. 18 Και εγώ δε σου λέγω ότι σύ είσαι Πέτρος και επάνω εις τον βράχον της αληθινής πίστεως που ωμολόγησες, γενόμενος με την ομολογίαν σου αυτήν ο πρώτος λίθος της πνευματικής μου οικοδομής, θα οικοδομήσω την Εκκλησίαν μου, ο θάνατος δε και αι ωργανωμέναι δυνάμεις του κακού δεν θα υπερισχύσουν και δεν θα κατανικήσουν την Εκκλησίαν, η οποία θα είναι αιώνιος και αθάνατος.
