Αρχιεπισκοπή Αυστραλίας: Με αφορμή τη συμπλήρωση επτά ετών από την Ενθρόνιση του Αρχιεπισκόπου Αυστραλίας κ. Μακαρίου, η Ιερά Αρχιεπισκοπή Αυστραλίας εξέδωσε αφιέρωμα, εκφράζοντας ευγνωμοσύνη προς τον Θεό για τη διακονία του Ποιμενάρχη της στην πέμπτη ήπειρο.
Στο μήνυμα τονίζεται ότι από την ανάληψη των καθηκόντων του, ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος έχει αφιερωθεί αδιάκοπα στην υπηρεσία της Εκκλησίας, καθοδηγώντας τον κλήρο και τον λαό με σοφία, θεολογική κατάρτιση, ποιμαντική ευαισθησία και πατρική αγάπη. Η επταετής πορεία του παρουσιάζεται ως μια διαρκής αποστολική διακονία, εμπνευσμένη από το πρότυπο του Χριστού, του Καλού Ποιμένα.
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στο βάρος της ποιμαντικής ευθύνης που φέρει ένας Επίσκοπος, ο οποίος καλείται να συμμερίζεται τις χαρές και τις δοκιμασίες του λαού του Θεού. Το αφιέρωμα υπογραμμίζει ότι ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος υπηρέτησε με πνεύμα θυσίας, ταπείνωσης και αφοσίωσης, έχοντας ως κύριες προτεραιότητες την ενότητα της Εκκλησίας, την πνευματική καλλιέργεια των πιστών και τη διαφύλαξη της ορθόδοξης παράδοσης.
Παράλληλα, επισημαίνεται ότι τα επτά αυτά χρόνια χαρακτηρίστηκαν από έργο που στηρίχθηκε στη συνεργασία, την αγάπη, τη συγχώρηση και την ελπίδα, συμβάλλοντας στην ενίσχυση της εκκλησιαστικής ζωής και της συνοχής της Ελληνορθόδοξης κοινότητας στην Αυστραλία.
Το αφιέρωμα καταλήγει με θερμές ευχές προς τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο για υγεία, σοφία και μακροημέρευση στη διακονία του, ενώ εκφράζεται και η ευγνωμοσύνη προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο και τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο για τη διαρκή μέριμνα και στήριξή τους προς την Εκκλησία της Αυστραλίας.
Διαβάστε ολόκληρο το αφιέρωμα:
Σήμερα, με καρδιές οι οποίες ξεχειλίζουν από ευγνωμοσύνη προς τον Παντοδύναμο και Φιλάνθρωπο Θεό μας, ο κλήρος και ο λαός της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αυστραλίας εορτάζουν εν ευφροσύνη την εβδόμη επέτειο της Ενθρονίσεως του Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Αυστραλίας, Υπερτίμου και Εξάρχου πάσης Ωκεανίας, κ.κ. Μακαρίου. Ήταν πριν από επτά έτη όταν η Ιερά Αρχιεπισκοπή Αυστραλίας απέκτησε, αγαθή προνοία του Θεού, νέο Ποιμενάρχη. Για τον λόγο αυτό, η σημερινή ημέρα αποτελεί ευκαιρία να απευθύνουμε ευχαριστία και δοξολογία προς τον Θεό ο οποίος μας χάρισε έναν Ποιμενάρχη, που εδώ και επτά έτη έχει αφιερωθεί αδιαλείπτως στην υπηρεσία του Χριστού και της Αγίας Του Εκκλησίας, καθοδηγώντας τους πιστούς της χώρας αυτής, εδώ στους Αντίποδες, με σοφία, θάρρος, θεολογική εμβρίθεια και γνήσια πατρική αγάπη.
Καθώς μνημονεύουμε εν προσευχή τα επτά αυτά έτη της ποιμαντορίας του Σεβασμιωτάτου, ο νους μας στρέφεται σχεδόν ενστικτωδώς στα εμπνευσμένα λόγια του Εκκλησιαστή: «Ὅτι ἐν πλήθει σοφίας πλῆθος γνώσεως, καὶ ὁ προστιθεὶς γνῶσιν προσθήσει ἄλγημα» (Εκκλ. 1:18). Εκ πρώτης όψεως, τα λόγια αυτά φαίνονται σχεδόν παράδοξα. Όμως αποκαλύπτουν μια βαθιά αλήθεια: όσο βαθύτερα γνωρίζει κανείς τον Θεό, τόσο περισσότερο διευρύνεται η καρδιά του ώστε να αγαπά όπως Εκείνος, με απόλυτη αυταπάρνηση, θυσιάζοντας τα πάντα για χάρη του Χριστού. Η γνήσια θεολογική γνώση και η σοφία που απορρέει από αυτήν δεν είναι ποτέ απλώς μάθηση για τα θεία ή θεωρητική γνώση των δογμάτων. Αλλά μάλλον, αποτελεί συμμετοχή στην ίδια τη ζωή του Χριστού· μια συμμετοχή η οποία αγκαλιάζει όχι μόνο τη λαμπρότητα της θείας αληθείας, αλλά και τα βάρη και τους αγώνες υπέρ της σωτηρίας του λαού του Θεού. Μια τέτοια γνώση φέρει ένα ιερό βάρος — όχι μόνο το βάρος της επιστημονικής μελέτης, αλλά και το βάρος της ποιμαντικής ευθύνης.
Πουθενά αυτό το μυστήριο δεν ενσαρκώνεται πιο όμορφα από ό,τι στη διακονία ενός Επισκόπου. Νυχθημερόν, ο Επίσκοπος παραμένει άγρυπνος, φέροντας ενώπιον του Θεού τόσο τις χαρές όσο και τις λύπες του λαού Του, και καθίσταται, εν τινί μέτρω, μέτοχος της συμπονετικής αγάπης του ιδίου του Χριστού — σε σημείο που λέγεται ότι ο Επίσκοπος είναι «εις τύπον και τόπον Χριστού» (βλ. Άγιος Ιγνάτιος Αντιοχείας). Κατά την άφιξή του στην Αυστραλία, ο Αρχιεπίσκοπος κ.κ. Μακάριος δεν ανέλαβε απλώς ένα εκκλησιαστικό αξίωμα, αλλά ανταποκρίθηκε σε μια αποστολική κλήση — μια δια βίου συμμετοχή στη θυσιαστική και ταπεινή διακονία του Χριστού, του Καλού Ποιμένα, ο οποίος γνωρίζει τα πρόβατά Του και θυσιάζει τη ζωή Του γι’ αυτά. Από εκείνη την ευλογημένη ημέρα, ο Σεβασμιώτατος αγωνίζεται να ποιμαίνει το ποίμνιο του Χριστού με βαθιά θεολογική διάκριση, ακλόνητη πίστη στην ιερά Παράδοση της Ορθοδόξου Εκκλησίας, ιεραποστολικό όραμα και πατρική αγάπη για κάθε ψυχή που του έχει εμπιστευθεί ο Θεός.
Υπό αυτό το πρίσμα, μπορούμε να πούμε ότι η γνώση συνεπάγεται μεγάλο βάρος. Επί επτά έτη, ο Αρχιεπίσκοπός μας φέρει στους ώμους του το βάρος της ευθύνης. Και γι’ αυτό η διακονία του συνοδεύεται από δάκρυα: δάκρυα ευχαριστίας ενώπιον των σιωπηρών θριάμβων της χάριτος του Θεού· δάκρυα χαράς για τις ζωές που ανανεώνονται μέσω του Ιερού Ευαγγελίου· δάκρυα συμπόνιας για εκείνα τα πνευματικά του τέκνα, τα οποία υποφέρουν· αλλά και πολλά δάκρυα θλίψεως για τις πληγές που ταλανίζουν το Σώμα του Χριστού· και δάκρυα σιωπηλώς προσφερόμενα ενώπιον του θρόνου του Θεού, υπέρ της ειρήνης, της ενότητος και της σωτηρίας του λαού Του. Τέτοια δάκρυα δεν είναι σημάδια αδυναμίας, αλλά εκφράσεις πνευματικής δύναμης. Είναι δωρεές του Αγίου Πνεύματος, που καθαρίζουν την καρδιά και μας χαρίζουν στιγμιαίες, αλλά πολύτιμες, αποκαλύψεις του ζώντος Θεού.
Για τον λόγο αυτό, στα χρόνια που έπονται, όταν οι μελλοντικές γενιές ανατρέξουν σε αυτό το κεφάλαιο της ζωής της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αυστραλίας, είμαστε βέβαιοι ότι θα διακρίνουν πολύ περισσότερα από μια αλληλουχία γεγονότων ή επιτευγμάτων. Θα αναγνωρίσουν μια αθόρυβη αποκάλυψη της θείας Προνοίας διά της ταπεινώσεως, της θυσίας, της επιμονής και της αγάπης. Θα δουν την Εκκλησία του Χριστού στην Πέμπτη Ήπειρο να είναι προσηλωμένη στην κοινωνία και ενότητα και όχι στη διχόνοια, στη συγχώρεση και όχι στην καταδίκη, στην αγαπητική διακονία και όχι στην ιδιοτέλεια, στην ελπίδα και όχι στην απελπισία. Και θα διακρίνουν ότι ό,τι επιτεύχθηκε, επιτεύχθηκε πράγματι από κοινού, υπό την αγαπητική καθοδήγηση του Ποιμενάρχη τους και υπό το ωμοφόριό του. Και γι’ αυτό, με βαθιά ευγνωμοσύνη στην καρδιά τους, θα επαναλάβουν τα λόγια που ο ίδιος ο στοργικός Δημιουργός μας είπε στην αυγή των πάντων: «Καὶ εἶδεν ὁ Θεὸς τὰ πάντα, ὅσα ἐποίησε, καὶ ἰδοὺ καλὰ λίαν» (Γεν. 1:31). Και θα επαναλάβουν επίσης το: «Ἰδοὺ δὴ τί καλὸν ἢ τί τερπνόν, ἀλλ᾿ ἢ τὸ κατοικεῖν ἀδελφοὺς ἐπὶ τὸ αὐτό» (Ψαλμ. 132).
Με την ευκαιρία αυτής της ευλογημένης επετείου, εκφράζουμε προς τον Σεβασμιώτατο τα θερμότατα συγχαρητήριά μας, τη βαθύτατη ευγνωμοσύνη μας και την υιϊκή μας αγάπη. Ευχαριστούμε τον Παντοδύναμο Θεό για την πολύτιμη δωρεά της επισκοπικής του διακονίας και προσευχόμαστε Εκείνος που τον κάλεσε στην ιερωσύνη να συνεχίσει να του χαρίζει υγεία, σοφία, διάκριση, ειρήνη και κάθε ουράνια ευλογία. Εκφράζουμε επίσης την ευγνωμοσύνη μας προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο, «την άρχουσα και πάσχουσα Εκκλησία», και προς τον Παναγιώτατο Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο, για την αδιάλειπτη μέριμνά του για τη Μεγάλη του Χριστού Εκκλησία. Είθε το Άγιο Πνεύμα να φωτίζει διαρκώς την καρδιά του Αρχιεπισκόπου μας και να τον ενισχύει ώστε να συνεχίσει την αποστολική του διακονία με την ίδια ταπείνωση, πίστη, αφοσίωση και αυτοθυσιαστική αγάπη που χαρακτήρισαν αυτά τα πρώτα επτά έτη, χαρίζοντάς του πολλά ακόμη καρποφόρα έτη, προς δόξαν του Ονόματός του και σωτηρίων του λαού Του.
Εις πολλά έτη, Δέσποτα!
Εκ του Γραφείου του Πρωτοσυγκέλλου,
29 Ιουνίου 2026
Πηγή: greek.vema.com.au
