Το επταφώτιστο καντήλι
Ένας νέος μοναχός πήγε κάποτε σε έναν σοφό Γέροντα και του είπε:
– Γέροντα, γιατί η Εκκλησία όρισε κάθε ημέρα να είναι αφιερωμένη κάπου; Δεν αρκεί να αγαπάμε τον Θεό όλες τις ημέρες;
Ο Γέροντας τον πήγε μπροστά σε ένα μεγάλο επτάφωτο καντήλι.
– Βλέπεις αυτά τα επτά φώτα; τον ρώτησε.
– Ναι, Γέροντα.
– Είναι όλα φωτιά. Όμως το καθένα φωτίζει από άλλη θέση.
Η πρώτη φλόγα Κυριακή
«Η Κυριακή είναι η Ανάσταση. Αν χαθεί αυτό το φως, όλα σκοτεινιάζουν.»
Η δεύτερη Δευτέρα
«Οι Άγγελοι μάς θυμίζουν ότι ο ουρανός δεν είναι μακριά.»
Η τρίτη Τρίτη
«Ο Τίμιος Πρόδρομος μάς καλεί σε μετάνοια. Χωρίς μετάνοια, η καρδιά δεν καθαρίζει.»
Η τέταρτη Τετάρτη
«Ο Σταυρός μάς διδάσκει θυσία.»
Η πέμπτη Πέμπτη
«Οι Απόστολοι μάς θυμίζουν ότι η πίστη δεν κρατιέται για τον εαυτό μας μεταδίδεται.»
Η έκτη Παρασκευή
«Το Πάθος μάς διδάσκει συγχώρεση.»
Η έβδομη Σάββατο
«Οι Άγιοι Πάντες και οι κεκοιμημένοι μάς θυμίζουν ότι δεν είμαστε μόνοι ανήκουμε σε σώμα.»
Ο μοναχός έμεινε σιωπηλός.
Και ο Γέροντας κατέληξε:
«Ο Θεός είναι ένας. Αλλά η παιδαγωγία Του είναι σοφή. Μας δίνει κάθε ημέρα και ένα σκαλοπάτι, για να μη βαριόμαστε την αιωνιότητα.»
