ΓΑΝΟΥ ΑΜΦΙΛΟΧΙΟΣ: Με συγκίνηση βαθιά και προσευχητική σιωπή η Ορθόδοξη Εκκλησία αποχαιρετά τον μακαριστό Μητροπολίτη πρώην Γάνου και Χώρας κυρό Αμφιλόχιο, έναν Ιεράρχη που ταύτισε το όνομά του με την εξωτερική ιεραποστολή και τη σιωπηλή, θυσιαστική διακονία στα πέρατα της γης.
Ρεπορτάζ: Γιώργος Θεοχάρης
Σύμφωνα με την επίσημη ενημέρωση του Οικουμενικού Πατριαρχείου και της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου, ο σεβάσμιος Ιεράρχης εκοιμήθη το βράδυ του Σαββάτου 14 Φεβρουαρίου, σε ηλικία 88 ετών, παραδίδοντας το πνεύμα του στον Κύριο που υπηρέτησε επί δεκαετίες.
Η εξόδιος ακολουθία θα τελεστεί στον Ιερό Καθεδρικό Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Ρόδου, παρουσία εκπροσώπου του Φαναρίου, ενώ η ταφή θα πραγματοποιηθεί στην Ιερά Μονή Ταξιάρχου Μιχαήλ Θαρρίου, τόπο ησυχίας και αναπαύσεως.
Από τη Ρόδο στην ιεραποστολική έξοδο
Γεννημένος στη Ρόδο το 1938, γαλουχήθηκε στην Πατμιάδα Εκκλησιαστική Σχολή και στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης. Εκεί έλαβε το «μπόλιασμα» της ιεραποστολής, υπό την πνευματική σκέπη μορφών όπως ο Όσιος Αμφιλόχιος Μακρής. Η εσωτερική αυτή κλήση θα τον οδηγήσει στα τέλη της δεκαετίας του ’60 στην Αφρική.
Στην Κένυα, την Τανζανία και κυρίως στο Κονγκό εργάστηκε ως άοκνος εργάτης του Ευαγγελίου. Στο Λουμπούμπασι και στο Κολουέζι οργάνωσε ενορίες, κατήχησε, βάπτισε, στήριξε χήρες και ορφανά, δημιούργησε πνευματικά και κοινωνικά στηρίγματα για τις νεοσύστατες κοινότητες. Για τη διακονία του μίλησε με λόγια συγκίνησης και το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, κάνοντας λόγο για «φωτεινή μορφή της Ορθοδοξίας στην Αφρικανική γη».
Η Αδελφότητα Ορθοδόξου Εξωτερικής Ιεραποστολής σημείωσε σε ανακοίνωσή της ότι «ο μακαριστός υπήρξε ταπεινός στυλοβάτης της ιεραποστολής, άνθρωπος πίστεως και πράξεως», τονίζοντας ότι η ζωή του ήταν συνεχής θυσία χωρίς υπολογισμό κόπων και ασθενειών.
Φωτιστής της Ωκεανίας
Το 2005 εξελέγη Μητροπολίτης Νέας Ζηλανδίας και πάσης Ωκεανίας από την Αγία και Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Παρά την ηλικία του, αποδέχθηκε την εκλογή με νεανική διάθεση και ξεκίνησε νέο ιεραποστολικό κεφάλαιο στα νησιά του Ειρηνικού.
Ίδρυσε ιεραποστολές σε Φίτζι, Τόνγκα και Σαμόα, χειροτόνησε τους πρώτους γηγενείς κληρικούς, ανήγειρε ναούς, μοναστήρια, ορφανοτροφεία και πνευματικά κέντρα. Η συμβολή του στη θεμελίωση τοπικών εκκλησιαστικών κοινοτήτων αναγνωρίζεται και σε ακαδημαϊκές μελέτες του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, όπου επισημαίνεται η έμφαση που έδινε στη δημιουργία αυτόχθονων στελεχών και στη βαθιά κατήχηση.
Ο ίδιος συνήθιζε να τονίζει ότι «η Ιεραποστολή δεν είναι υπόθεση κοσμικής σοφίας, αλλά πίστεως δι’ αγάπης ενεργουμένης», αναδεικνύοντας το πνευματικό βάθος της αποστολής του.
Μαρτυρίες στο vimaorthodoxias.gr
Στο vimaorthodoxias.gr μίλησαν Αγιορείτες πατέρες αλλά και εκκλησιαστικοί παράγοντες για τη σεβαστή και αγία μορφή του μακαριστού Μητροπολίτη Ιεραποστόλου. Αγιορείτης γέροντας χαρακτήρισε τον κυρό Αμφιλόχιο «άνθρωπο της σιωπής και της προσευχής, που δεν επιζητούσε δημοσιότητα αλλά καρπούς πνευματικούς». Άλλος Ιεράρχης ανέφερε ότι «όπου πατούσε, άφηνε πίσω του κοινότητα και ελπίδα».
Οι μαρτυρίες συγκλίνουν σε τρία σημεία: απλότητα, ανιδιοτέλεια και αδιάλειπτη εμπιστοσύνη στον Θεό. Δεν επεδίωξε αξιώματα· υπηρέτησε ταπεινά, ακόμη και όταν ανέλαβε αρχιερατικά καθήκοντα σε απομακρυσμένες περιοχές του κόσμου.
Κληρονομιά πίστεως
Το 2018 υπέβαλε την παραίτησή του από τη Μητρόπολη Νέας Ζηλανδίας, έχοντας ήδη θέσει στέρεες βάσεις για τη συνέχιση του έργου. Άφησε πίσω του οργανωμένες κοινότητες, γηγενείς κληρικούς, μοναστικές αδελφότητες και κοινωνικές δομές που συνεχίζουν να λειτουργούν.
Η κοίμησή του έρχεται σε μια εποχή που η ιεραποστολή αντιμετωπίζει νέες προκλήσεις. Ωστόσο, η ζωή του μαρτυρεί ότι η Ορθοδοξία δεν περιορίζεται γεωγραφικά· μεταφέρει την ελπίδα του Ευαγγελίου ακόμη και στα πιο απομακρυσμένα νησιά του Ειρηνικού.
Την Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου, η Ρόδος θα υποδεχθεί το σκήνωμά του με εκκλησιαστική ευπρέπεια και λαϊκή συμμετοχή. Ο επικήδειος λόγος θα εκφωνηθεί εκ μέρους του Φαναρίου, ως ελάχιστη απόδοση τιμής σε έναν Ιεράρχη που υπηρέτησε την Εκκλησία οικουμενικά.
Η Ορθοδοξία δεν αποχαιρετά απλώς έναν πρώην Μητροπολίτη. Αποχαιρετά έναν Ιεραπόστολο που διήλθε «εις τα έθνη», βαπτίζοντας άθεους και ετερόδοξους, κατηχώντας, παρηγορώντας, οικοδομώντας ζωντανές εκκλησίες.
Η μνήμη του θα παραμένει μαρτυρία ότι η αγάπη του Χριστού μπορεί να φτάσει έως τις εσχατιές της γης. Αιωνία του η μνήμη.
