ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΣΙΝΑ: Η Μονή στο στόχαστρο, η Αθήνα στην αφωνία-Βαθιά απογοήτευση και ανησυχία εκφράζουν οι μοναχοί της Ιεράς Μονής Αγίας Αικατερίνης του Σινά για την απουσία ουσιαστικής στήριξης από την ελληνική κυβέρνηση, την ώρα που το ιδιοκτησιακό καθεστώς της Μονής κλονίζεται.
Ρεπορτάζ: Γιώργος Θεοχάρης
Όπως αναφέρουν εκκλησιαστικοί κύκλοι στο vimaorthodoxias.gr, η σιωπή του Μεγάρου Μαξίμου «δεν είναι ούτε τακτική ούτε στρατηγική. Είναι συνενοχή με την απραξία».
Η δικαστική απόφαση του εφετείου Ισμαηλίας που αποδίδει τη Μονή στο αιγυπτιακό κράτος, αφήνει τους μοναχούς – Έλληνες υπηκόους στο σύνολό τους – σε καθεστώς επισφαλούς φιλοξενίας. Κανένα επίσημο χρονοδιάγραμμα για την αναίρεση της απόφασης, κανένα σαφές βήμα από την ελληνική πλευρά για διεθνοποίηση του ζητήματος. Μόνο «διπλωματικοί κύκλοι» και ανώδυνες διαρροές.
Σιναΐτης μοναχός: «Η Ελλάδα δεν υπερασπίζεται ούτε τη δική της ιστορία»
Σιναΐτης μοναχός που επικοινώνησε με το vimaorthodoxias.gr, μίλησε με οργή και πόνο για τη στάση της ελληνικής πολιτείας:
«Το Σινά είναι κομμάτι της ελληνικής ταυτότητας, της πνευματικής μας ιστορίας. Και όμως, μας αφήνουν μόνους. Περιμέναμε ότι το ελληνικό κράτος θα υψώσει φωνή, θα καλέσει διεθνή υποστήριξη, θα απαιτήσει σεβασμό. Αντ’ αυτού, παρακολουθούμε μια κυβέρνηση να κρύβεται πίσω από “διπλωματικές ευκολίες”».
Η ίδια πηγή σημειώνει ότι πολλοί μοναχοί βρίσκονται υπό ψυχολογική πίεση, καθώς δεν γνωρίζουν αν θα τους επιτραπεί να παραμείνουν στη Μονή μετά την επόμενη ανανέωση βίζας.
Ένοχη σιωπή, ενώ άλλοι μιλούν
Ενδεικτικό της ελληνικής απουσίας είναι ότι, ενώ η υπόθεση έχει ήδη απασχολήσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και διεθνή think tanks, η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει τολμήσει ούτε μια δημόσια αναφορά στη νομική και θεσμική παράνοια που εξελίσσεται στο Σινά. Ευρωβουλευτές όπως ο Νίκος Φαραντούρης και ο Γιάννης Μανιάτης έφεραν το ζήτημα στις Βρυξέλλες, ζητώντας ακόμη και αναστολή χρηματοδότησης προς την Αίγυπτο μέσω του προγράμματος συνοχής της Ε.Ε.
«Πώς είναι δυνατόν να δίνουν 4 δισεκατομμύρια ευρώ σε μια χώρα που απογυμνώνει τη χριστιανική της ιστορία;» διερωτάται στο vimaorthodoxias.gr έτερος εκκλησιαστικός παράγοντας.
Ανισόρροπη πολιτική: Ενδοτικότητα χωρίς αντίβαρο
Η ελληνική πλευρά υποτίθεται ότι επενδύει στις καλές σχέσεις με το Κάιρο, ειδικά σε ενεργειακά και γεωστρατηγικά ζητήματα. Ωστόσο, όπως τονίζουν διπλωματικές πηγές, η στρατηγική εταιρική σχέση Ελλάδας–Αιγύπτου δεν φαίνεται να αξιοποιείται υπέρ της Μονής. Ούτε το Τριμερές Σχήμα Ελλάδας–Αιγύπτου–Κύπρου έχει ενεργοποιηθεί για να υπερασπιστεί έναν από τους αρχαιότερους χριστιανικούς θεσμούς στον κόσμο.
Αντί να αξιοποιήσει το δίκτυο πίεσης που διαθέτει, η ελληνική κυβέρνηση μοιάζει εγκλωβισμένη σε έναν φοβικό πασιφισμό. Ορισμένοι μάλιστα στο Υπουργείο Εξωτερικών φοβούνται ότι η στήριξη στη Μονή θα ενοχλήσει «εθνικιστικούς κύκλους» στην Αίγυπτο – επιχείρημα που, σύμφωνα με μοναχούς, αγγίζει τα όρια της υποκρισίας.
Το Σινά είναι φάρος της Ορθοδοξίας – όχι μετοχική εταιρεία
Η απόφαση του αιγυπτιακού δικαστηρίου χαρακτηρίζεται από πολλούς θεολόγους και νομικούς ως ανιστόρητη και αυθαίρετη. Όπως επισημαίνει σε κείμενό του ο καθηγητής Εκκλησιαστικού Δικαίου Α. Γ., «το να αφαιρείται από τη Μονή το ιδιοκτησιακό της δικαίωμα είναι σαν να αφαιρείται από την Ορθοδοξία το δικαίωμα στην Ιστορία».
Το Υπουργείο Πολιτισμού δεν έχει τοποθετηθεί επίσημα, παρά το γεγονός ότι η Μονή Σινά είναι Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς, αναγνωρισμένο από την UNESCO. Ούτε κάποια έκτακτη σύγκληση πολιτιστικού ή θεολογικού συμβουλίου ανακοινώθηκε. Και όλα αυτά την ώρα που η UNESCO κάνει ήδη «διακριτικές επαφές» με την αιγυπτιακή πλευρά, αναμένοντας αντίδραση και από την Ελλάδα.
Ο χρόνος τελειώνει – και η ιστορία θα γράψει ποιοι μίλησαν και ποιοι σιώπησαν
Το vimaorthodoxias.gr έχει ήδη λάβει εκατοντάδες μηνύματα από πιστούς, ακαδημαϊκούς, ακόμα και ξένους πολίτες που παρακολουθούν με απορία την ελληνική αδράνεια. Αν η κυβέρνηση δεν προχωρήσει άμεσα σε ρητή καταγγελία της απόφασης και σε κινητοποίηση όλων των διπλωματικών μηχανισμών της χώρας, τότε πολύ σύντομα η Ελλάδα θα έχει απωλέσει κάτι περισσότερο από ένα μοναστήρι – θα έχει απωλέσει το ηθικό της βάρος ως προστάτιδα της Ορθοδοξίας.
Για τους μοναχούς, δεν πρόκειται για πολιτικό παίγνιο:
«Εδώ δεν είμαστε διαχειριστές ακινήτων. Είμαστε φύλακες πίστης και παραδόσεως. Και περιμένουμε από το ελληνικό κράτος να σταθεί δίπλα μας, όχι πίσω μας – ούτε απέναντί μας».
Η σιωπή, σε τέτοιες στιγμές, δεν είναι ουδετερότητα. Είναι θέση. Και η Ιστορία καταγράφει.
