ΠΑΝΑΓΙΑ ΣΟΥΜΕΛΑ: Την Παρασκευή 14 Φεβρουαρίου το απόγευμα έγινε η υποδοχή του Τιμίου Σταυρού των Κομνηνών στο προαύλιο του Ιερού Ναού Αγίων Νεομαρτύρων Ιωάννου και Αθανασίου του Κουλακιώτου Χαλάστρας.
Το ιερό κειμήλιο κόμισε από την Παναγία Σουμελά ο Αρχιμ. κ. Χριστόδουλος, εφημέριος του Ιερού προσκυνήματος.
Ακολούθησε πανηγυρικός αρχιερατικός εσπερινός της εορτής του Αγίου Ιωάννου του Κουλακιώτου χοροστατούντος του Μητροπολίτη Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμονος, ο οποίος κήρυξε και το θείο Λόγο.
Ομιλία Σεβασμιωτάτου
Εορτάζει και πανηγυρίζει η πόλη της Χαλάστρας, εορτάζουμε και πανηγυρίζουμε και όλοι εμείς, που συγκεντρωθήκαμε απόψε στον περικαλλή ναό των αγίων Νεομαρτύρων, των αγίων πολιούχων της πόλεώς μας, τη μνήμη του ενός από τους δύο, τη μνήμη του αγίου Ιωάννου του Κουλακιώτου.
Από εδώ, από την Κουλακιά, ξεκίνησε ο άγιος Ιωάννης στα σκοτεινά χρόνια της Τουρκοκρατίας και πήγε στο Άγιο Όρος, στην περίφημη Αθωνιάδα Σχολή. Και στη συνέχεια επέστρεψε, για να προσφέρει στην πατρίδα του.
Έγινε διδάσκαλος, σε μία εποχή κατά την οποία ο Ελληνισμός είχε ανάγκη από δασκάλους για να μπορέσει να διατηρήσει τη γλώσσα του, και, μαζί με την πίστη του, να κρατήσει την εθνική του ταυτότητα, που κινδύνευε να χαθεί, καθώς ήταν υπόδουλος για σχεδόν τέσσερις αιώνες στους Τούρκους.
Γι’ αυτό και ο άγιος Ιωάννης ο Κουλακιώτης βρέθηκε στο στόχαστρο των Τούρκων, που δεν ήθελαν τους δασκάλους, που δεν ήθελαν τους ιερείς και τους επισκόπους, και προσπαθούσαν με κάθε τρόπο να βρούν αφορμή για να τους εξοντώσουν. Η πιο εύκολη ήταν να τους κατηγορήσουν ότι δήθεν είχαν πεί ότι ήθελαν να γίνουν μουσουλμάνοι.
Αυτό έκαναν και με τον άγιο Ιωάννη. Τον κατηγόρησαν ότι κατά τη διάρκεια ενός συμποσίου είχε πεί ότι θέλει να γίνει μουσουλμάνος. Η κατηγορία ήταν ανυπόστατη, αλλά ποιος μπορούσε να την αμφισβητήσει; Στο δικαστήριο όπου οδηγήθηκε ο άγιος Ιωάννης, όλοι οι Τούρκοι υποστήριζαν το ίδιο. «Ναί, είπε ότι θέλει να γίνει. Και αφού το είπε», έλεγαν, «έπρεπε και να το κάνει. Διαφορετικά είναι εξωμότης, είναι προδότης, και μία μόνο τιμωρία υπάρχει, ο απαγχονισμός».
Στο δίλημμα αυτό, ενώπιον του οποίου τον έθεσαν, χωρίς δική του ευθύνη οι αλλόθρησκοι, ο άγιος Ιωάννης είχε μία μόνο επιλογή: να μην αρνηθεί τον Χριστό και να ομολογήσει τη σταθερή πίστη του στο όνομά του.
Γνώριζε ότι ο Χριστός ζητά από όσους θέλουν να τον ακολουθήσουν, να σηκώσουν τον σταυρό τους και να τον ακολουθήσουν. Και ο δικός του σταυρός ήταν τώρα η ομολογία του Χριστού και το μαρτύριο για την αγάπη του.
Αυτό έκανε και ο άγιος Ιωάννης ο Κουλακιώτης. Ομολόγησε με παρρησία και θάρρος ότι είναι χριστιανός και δεν θα αρνηθεί με τη χάρη του Θεού την πίστη του, και ανέβηκε στην αγχόνη, που ήταν ο δικός του σταυρός. Θυσίασε τη ζωή του για να μην αρνηθεί τον Χριστό. Σήκωσε τον σταυρό του μαρτυρίου και κέρδισε την αιώνια ζωή, την οποία μας χάρισε ο Χριστός με τη δική του Σταύρωση.
Γι’ αυτό και εμείς απόψε, θέλοντας να τιμήσουμε τον άγιο Νεομάρτυρα Ιωάννη τον Κουλακιώτη, τον συμπολιούχο της Χαλάστρας, μεταφέραμε και υποδεχθήκαμε πριν από λίγο τον τίμιο και ζωοποιό Σταυρό των Μεγαλοκομνηνών της Τραπεζούντος, το ιερό και ιστορικό αυτό θησαύρισμα και κειμήλιο της πίστεως και τεκμήριο της σωτηρίας μας, το οποίο φυλάσσεται στην Ιερά Μονή της Παναγίας Σουμελά και στο Πανελλήνιο Ιερό Προσκύνημά της στο Βέρμιο.
Τον μεταφέραμε για να λάβουμε όλοι την ευλογία και τη χάρη του τιμίου και ζωοποιού Σταυρού, τη χάρη η οποία ενίσχυσε τον άγιο Ιωάννη τον Κουλακιώτη, προκειμένου να λάβει τη γενναία απόφαση να θυσιάσει τη ζωή του για την πίστη του στον Χριστό.
Και σ’ αυτή τη θυσία του, όπως και στη θυσία του αγίου Αθανασίου του Κουλακιώτου, και όλων των αγίων νεομαρτύρων και μαρτύρων της Εκκλησίας μας οφείλουμε τη διατήρηση της πίστεως αλλά και της πατρίδος μας.
Διότι, εάν ο άγιος Ιωάννης και οι άλλοι άγιοι μάρτυρες και νεομάρτυρες δεν θυσίαζαν τη ζωή τους, δεν ομολογούσαν την πίστη τους στον Χριστό, δεν σήκωναν τον σταυρό του μαρτυρίου, τότε θα ατονούσε η πίστη και των άλλων χριστιανών και πολύ εύκολα θα παρασυρόταν και θα αρνούντο και την πίστη και την εθνική τους ταυτότητα.
Και εάν εμείς θέλουμε να τιμούμε πράγματι τους αγίους μάρτυρες και νεομάρτυρες, εάν θέλουμε να τιμούμε τον άγιο νεομάρτυρα Ιωάννη τον Koυλακιώτη, τον πολιούχο μας, τι θα πρέπει να κάνουμε;
Θα πρέπει να σηκώνουμε τον σταυρό που αντιστοιχεί στον καθένα μας, σταυρώνοντας τον εαυτό μας, τις αδυναμίες και τα ελαττώματά μας για χάρη του Χριστού.
Θα πρέπει να ομολογούμε με παρρησία την πίστη μας και τη σχέση μας με την Εκκλησία, χωρίς να φοβόμαστε τη γνώμη ή και την ειρωνεία των ανθρώπων, χωρίς να υπολογίζουμε τις τυχόν συνέπειες. Και τότε θα έχουμε τη χάρη και την ευλογία του τιμίου και ζωοποιού Σταυρού που προσκυνήσαμε σήμερα αλλά και τη χάρη και την ευλογία του αγίου Ιωάννου του Κουλακιώτου, του οποίου τιμούμε τη ιερά μνήμη του.
){kind=link}