Ευαγγέλιο: ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ ΙΒ´ 14 – 17 – 14 εξελθόντες δε οι Φαρισαίοι συμβούλιον έλαβον κατ’ αυτού, όπως αυτόν απολέσωσιν.
15 Ο δε Ιησούς γνούς ανεχώρησεν εκείθεν· και ηκολούθησαν αυτώ όχλοι πολλοί, και εθεράπευσεν αυτούς πάντας, 16 και επετίμησεν αυτοίς ίνα μη φανερόν ποιήσωσιν αυτόν, 17 όπως πληρωθή το ῥηθέν διά Ησαίου του προφήτου λέγοντος·
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ ΙΒ´ 22 – 30
22 Τότε προσηνέχθη αυτώ δαιμονιζόμενος τυφλός και κωφός, και εθεράπευσεν αυτόν, ώστε τον τυφλόν και κωφόν και λαλείν και βλέπειν. 23 και εξίσταντο πάντες οι όχλοι και έλεγον· Μήτι ούτός εστιν ο Χριστός ο υιός Δαυίδ;
24 οι δε Φαρισαίοι ακούσαντες είπον· Ούτος ουκ εκβάλλει τα δαιμόνια ει μη εν τώ Βεελζεβούλ, άρχοντι των δαιμονίων. 25 ειδώς δε ο Ιησούς τας ενθυμήσεις αυτών είπεν αυτοίς· Πάσα βασιλεία μερισθείσα καθ’ εαυτήν ερημούται, και πάσα πόλις η οικία μερισθείσα καθ’ εαυτήν ου σταθήσεται.
26 και ει ο σατανάς τον σατανάν εκβάλλει, εφ’ εαυτόν εμερίσθη· πως ούν σταθήσεται η βασιλεία αυτού; 27 και ει εγώ εν Βεελζεβούλ εκβάλλω τα δαιμόνια, οι υιοί υμών εν τίνι εκβάλλουσι; διά τούτο αυτοί κριταί έσονται υμών.
28 ει δε εγώ εν Πνεύματι Θεού εκβάλλω τα δαιμόνια, άρα έφθασεν εφ’ υμάς η βασιλεία του Θεού. 29 η πως δύναταί τις εισελθείν εις την οικίαν του ισχυρού και τα σκεύη αυτού αρπάσαι, εάν μη πρώτον δήση τον ισχυρόν; και τότε την οικίαν αυτού διαρπάσει. 30 ο μη ών μετ’ εμού κατ’ εμού εστι, και ο μη συνάγων μετ’ εμού σκορπίζει.
Ερμηνευτική απόδοση Παναγιώτη Ν. Τρεμπέλα
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ ΙΒ´ 14 – 17
14 Αφού δε εβγήκαν από την συναγωγήν οι Φαρισαίοι, συνεσκέφθησαν εναντίον του, με ποίον τρόπον να τον θανατώσουν. 15 Ο Ιησούς όμως έμαθε τα σχέδια των και ανεχώρησεν απ’ εκεί· και ηκολούθησαν αυτόν πλήθη λαού πολλά και εθεράπευσεν όλους, όσοι ήσαν ασθενείς.
16 Και εντόνως παρήγγειλεν εις αυτούς να μη τον φανερώσουν, ότι εργάζεται τόσα και τέτοια θαύματα· 17 διά να πραγματοποιηθή και επαληθεύση εκείνο, που ελέχθη διά του προφήτου Ησαΐου, ο οποίος είπεν·
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ ΙΒ´ 22 – 30
22 Τότε του έφεραν ένα δαιμονιζόμενον, που ήταν συγχρόνως τυφλός και κουφός.Και τον εθεράπευσεν, ώστε ο τυφλός και κουφός και ωμίλει και έβλεπε. 23 Και εξεπλήττοντο όλα τα πλήθη του λαού και έλεγον· Μήπως είναι αυτός ο αναμενόμενος απόγονος του Δαβίδ, ο Μεσσίας;
24 Οι δε Φαρισαίοι, όταν ήκουσαν τί έλεγεν ο λαός, εφθόνησαν την δόξαν του Χριστού και είπαν διά να εξουδετέρωσουν την εντύπωσιν, που επροκάλουν τα θαύματά του: Αυτός δεν βγάζει τα δαιμόνια παρά με την βοήθειαν και δύναμιν του Βεελζεβούλ, ο οποίος είναι άρχων των δαιμονίων.
25 Ο Ιησούς όμως εγνώρισε τας αποκρύφους σκέψεις των και τους είπε· Κάθε βασίλειον, το οποίον εχωρίσθη εις κόμματα εχθρικά, ώστε δι’ εμφυλίου πολέμου να στραφή κατά του εαυτού του, καταλήγει εις τελείαν ερήμωσιν.Και κάθε πόλις η οικία, που διηρέθη κατά του εαυτού της, δεν θα σταθή, αλλά θα πέση και θα εξαφανισθή.
26 Και εάν ο σατανάς, ο άρχων των δαιμονίων, βγάζη διά της βίας τον σατανάν, διηρέθη κατά του εαυτού του.Πως λοιπόν θα σταθή και δεν θα πέση η βασιλεία του; 27 Και εάν εγώ με την συνέργειαν του Βεελζεβούλ βγάζω δαιμόνια, οι μαθηταί και τα πνευματικά σας τέκνα, που εξορκίζουν δαιμόνια, με την δύναμιν ποίου τα βγάζουν; Διά τούτο αυτοί, τους οποίους δεν κατηγορείτε, αλλ’ αφίνετε ελεύθερα να εξορκίζουν, θα είναι δικασταί, που θα καταδικάσουν την υποκρισίαν και τον φθόνον σας.
28 Εάν όμως εγώ με την δύναμιν του Πνεύματος του Θεού βγάζω τα δαιμόνια, αποδεικνύεται από το υπερφυσικόν αυτό γεγονός, ότι κατέφθασε και έπεσεν επάνω σας η βασιλεία του Θεού.
29 Η αν δεν σας πείθη η απόδειξις αυτή, σας ερωτώ: Πως ημπορεί κανείς να έμβη εις το σπίτι του δυνατού διαβόλου και να αρπάση τους δαιμονιζομένους, που τους κατέχει σαν άψυχα σκεύη, εάν δεν κατανικήση και δεν δέση προτήτερα τον ισχυρόν; Και τότε θα διαρπάση το σπίτι του.Η δύναμις του διαβόλου λοιπόν όχι μόνον δεν έχει καμμίαν σχέσιν με εμέ, αλλά τουναντίον κατενικήθη και εξεμηδενίσθη από την δύναμίν μου.
30 Συμβιβασμούς με την παράταξιν του διαβόλου δεν δέχομαι.Εκείνος που δεν είναι μαζί μου, είναι εναντίον μου.Και εκείνος που δεν μαζεύει μαζί με εμέ τα πνευματικά πρόβατά μου, αυτός σαν άλλος λύκος τα σκορπίζει.
