Ευαγγέλιο: ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ ΙΑ´ 1 – 10 – 1 Και εγένετο εν τώ είναι αυτόν εν τόπω τινί προσευχόμενον, ως επαύσατο, είπέ τις των μαθητών αυτού προς αυτόν· Κύριε, δίδαξον ημάς προσεύχεσθαι, καθώς και Ιωάννης εδίδαξε τους μαθητάς αυτού.
2 είπε δε αυτοίς· Όταν προσεύχησθε, λέγετε, Πάτερ ημών ο εν τοις ουρανοίς· αγιασθήτω το όνομά σου· ελθέτω η βασιλεία σου· γενηθήτω το θέλημά σου, ως εν ουρανώ, και επί της γής· 3 τον άρτον ημών τον επιούσιον δίδου ημίν το καθ’ ημέραν·
4 και άφες ημίν τας αμαρτίας ημών· και γάρ αυτοί αφίεμεν παντί τώ οφείλοντι ημίν· και μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν αλλά ῥύσαι ημάς από του πονηρού. 5 Και είπε προς αυτούς· Τίς εξ υμών έξει φίλον και πορεύσεται προς αυτόν μεσονυκτίου και ερεί αυτώ· φίλε, χρήσόν μοι τρείς άρτους, 6 επειδή φίλος μου παρεγένετο εξ οδού πρός με και ουκ έχω ο παραθήσω αυτώ·
7 κακείνος έσωθεν αποκριθείς είπη· μή μοι κόπους πάρεχε· ήδη η θύρα κέκλεισται, και τα παιδία μου μετ’ εμού εις την κοίτην εισίν· ου δύναμαι αναστάς δούναί σοι; 8 λέγω υμίν, ει και ου δώσει αυτώ αναστάς διά το είναι αυτού φίλον, διά γε την αναίδειαν αυτού εγερθείς δώσει αυτώ όσων χρήζει.
9 καγώ υμίν λέγω, αιτείτε, και δοθήσεται υμίν· ζητείτε, και ευρήσετε· κρούετε, και ανοιγήσεται υμίν· 10 πάς γάρ ο αιτών λαμβάνει και ο ζητών ευρίσκει και τώ κρούοντι ανοιχθήσεται.
Ερμηνευτική απόδοση Παναγιώτη Ν. Τρεμπέλα
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ ΙΑ´ 1 – 10
1 Και εγένετο εν τώ είναι αυτόν εν τόπω τινί προσευχόμενον, ως επαύσατο, είπέ τις των μαθητών αυτού προς αυτόν· Κύριε, δίδαξον ημάς προσεύχεσθαι, καθώς και Ιωάννης εδίδαξε τους μαθητάς αυτού.
2 είπε δε αυτοίς· Όταν προσεύχησθε, λέγετε, Πάτερ ημών ο εν τοις ουρανοίς· αγιασθήτω το όνομά σου· ελθέτω η βασιλεία σου· γενηθήτω το θέλημά σου, ως εν ουρανώ, και επί της γής· 3 τον άρτον ημών τον επιούσιον δίδου ημίν το καθ’ ημέραν·
4 και άφες ημίν τας αμαρτίας ημών· και γάρ αυτοί αφίεμεν παντί τώ οφείλοντι ημίν· και μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν αλλά ῥύσαι ημάς από του πονηρού. 5 Και είπε προς αυτούς· Τίς εξ υμών έξει φίλον και πορεύσεται προς αυτόν μεσονυκτίου και ερεί αυτώ· φίλε, χρήσόν μοι τρείς άρτους, 6 επειδή φίλος μου παρεγένετο εξ οδού πρός με και ουκ έχω ο παραθήσω αυτώ·
7 κακείνος έσωθεν αποκριθείς είπη· μή μοι κόπους πάρεχε· ήδη η θύρα κέκλεισται, και τα παιδία μου μετ’ εμού εις την κοίτην εισίν· ου δύναμαι αναστάς δούναί σοι; 8 λέγω υμίν, ει και ου δώσει αυτώ αναστάς διά το είναι αυτού φίλον, διά γε την αναίδειαν αυτού εγερθείς δώσει αυτώ όσων χρήζει.
9 καγώ υμίν λέγω, αιτείτε, και δοθήσεται υμίν· ζητείτε, και ευρήσετε· κρούετε, και ανοιγήσεται υμίν· 10 πάς γάρ ο αιτών λαμβάνει και ο ζητών ευρίσκει και τώ κρούοντι ανοιχθήσεται.
