Ι.Μ. ΒΕΡΟΙΑΣ: Τη Μεγάλη Τρίτη 11 Απριλίου το απόγευμα ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στην Ακολουθία του Νυμφίου και κήρυξε τον θείο λόγο στον Ιερό Ναό του Οσίου Αντωνίου του Νέου, Πολιούχου Βεροίας.
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Παντελεήμων στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων: «Τη αγία και μεγάλη Τετάρτη, της αλειψάσης τον Κύριον μύρω πορνης γυναικός, μνείαν ποιείσθαι οι θειότατοι Πατέρες εθέσπισαν», ακούσαμε πριν από λίγο στο Συναξάριο της αυριανής ημέρας.
Μία αμαρτωλή γυναίκα όρισαν οι πατέρες της Εκκλησίας μας να μνημονεύεται κατά την αυριανή ημέρα, την Αγία και Μεγάλη Τεταρτη. Όχι βεβαίως για να αναδείξουν την αμαρτωλή ζωή της, αλλά για να προβάλλουν τη μετάνοια και την ευγνωμοσύνη της προς τον Χριστό ως παράδειγμα προς όλους μας. Ακολουθούν με την επιλογή αυτή τον λόγο του Κυρίου μας, ο οποίος, απαντώντας στον Ιούδα που κατέκρινε τη γυναίκα για την άσκοπη δήθεν σπατάλη του μύρου, με το οποίο έπλυνε τα πόδια του Ιησού, είχε πεί ότι η πράξη της θα κηρυχθεί όπου και εάν κηρυχθεί το ευαγγέλιό του.
Ποιος είναι όμως ο λόγος της μνείας και της προβολής της πραξεως της αμαρτωλής αυτής γυναικος; Δεν είναι άλλος από το γεγονος ότι η πράξη της αποτελεί έμπρακτη εφαρμογή του κηρύγματος του Χριστού, το οποίο είναι κηρυγμα μετανοίας.
Τι είπε ο Χριστος; «ουκ ήλθον καλέσαι δικαίους, αλλ᾽ αμαρτωλούς εις μετάνοιαν». Όποιος δηλαδή μετανοεί, αντιλαμβανόμενος ότι η αμαρτία είναι προσβολή του Θεού και των εντολών του και το μόνο που τον αποκαθιστά είναι η αλλαγη του τρόπου ζωής, η αλλαγή του νοός του, αυτός εφαρμόζει το κηρυγμα του Χριστού και ακολουθεί την οδό που οδηγεί στη σωτηρία.
Αυτό το παράδειγμα της μετανοίας προσφέρει η αμαρτωλή γυναίκα σε όλους μας με την πράξη της. Και είναι ένα σπουδαίο παράδειγμα μετανοίας, γιατί συνδυάζει δύο σημαντικά στοιχεία που αξίζει να τα προσέξουμε. Δεν προσφέρει η γυναίκα μόνο το μύρο, αλλά γονατίζει και πλύνει η ίδια τα πόδια του Χριστού. Και ακόμη προσφέρει μαζί με το μύρο και τα δάκρυά της, τα δάκρυα της μετανοίας της. «Πόρνη προσήλθέ σοι, μύρα συν δάκρυσι, κατακενούσα σου ποσί Φιλάνθρωπε», ακούσαμε προηγουμενως να ψάλλει ο ιερός υμνογράφος.
Να, ο λόγος για τον οποίο ο Χριστος δέχεται να του πλύνει η αμαρτωλή γυναίκα τα πόδια του με μυρο. Να, γιατί την υπερασπίζεται από την υποκριτική αντίδραση του Ιούδα. Να, γιατί δέχεται τη μετάνοιά της και όχι μόνο την συγχωρεί αλλά και την ανυψώνει σε προτυπο μετανοίας.
Η γυναίκα αυτή δεν εξαγόρασε την άφεση με το μύρο, αλλά με την ταπείνωση και τα δάκρυά της, που εξέφραζαν την ειλικρινή της μετάνοια και την πραγματική διάθεση της ψυχής της. Και γι᾽ αυτό προβάλλεται κατά τη σημερινή ημέρα από την Εκκλησία μας: για να μας υπενθυμίσει και να μας διδάξει ότι η μετάνοια, την οποία θέλει ο Χριστος, δεν περιορίζεται μόνο σε εξωτερικά στοιχεία, δεν εκφράζεται μόνο με κάποια προσφορά ή φιλανθρωπία ή έστω με κάποια άλλα καλά έργα. Για να είναι ευπρόσδεκτη η μετάνοιά μας από τον Χριστό πρέπει να συνοδεύεται και από ταπείνωση και συντριβή ψυχης. Πρέπει να εκφράζεται και με δάκρυα, τα οποία πλύνουν την ψυχη του μετανοούντος, όπως έπλυναν τα δάκρυα της γυναικός τα πόδια του Χριστού.
Δεν αρκεί να είναι η μετάνοιά μας μία μετάνοια εξωτερική, μία μετάνοια τυπική, μία μετάνοια που λέμε ότι την αισθανόμαστε και την δείχνουμε, επειδή γνωρίζουμε ότι πρέπει να μετανοήσουμε και να ζητήσουμε συγχώρηση από τον Θεό, αλλά τελικά μετανοούμε μονο με τα χείλη, χωρίς να αισθανόμεθα κάτι βαθύτερο και ουσιαστικότερο, χωρίς να έχουμε αποφασίσει να αλλάξουμε τη ζωή μας, γιατί τότε δεν μας ωφελεί και δεν μας οδηγεί στη σωτηρία.
Ας διδαχθούμε απόψε από το παράδειγμα της αμαρτωλής γυναίκας και ας προσπαθήσουμε να ακολουθήσουμε το δικό της υπόδειγμα ειλικρινούς μετανοίας, ώστε να αξιωθούμε και εμείς να βρούμε έλεος και χάρη από τον Χριστό και να επιτύχουμε τη σωτηρία μας.
