ΑΓΙΑ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ: Οι τής αγνείας ερασταί δεύτε συνέλθωμεν, καί καθαραίς εν διανοίαις αναμέλψωμεν, τής αγνείας στήλην έκλαμπρον τήν αγίαν, καί σοφήν Αικατερίναν ως ποθήσασαν, τόν Νυμφίον εκ ψυχής, αγνείας στήριγμα, καί βοήσωμεν Χαίροις Κόρη Πανάφθορε.
Άνω ψυχής τό όμμα, διαθέσεις τε πάσας, επάρωμεν αγνείας οι φίλοι. Άνω ψυχής τό όμμα, διαθέσεις τε πάσας, επάρωμεν αγνείας οι φίλοι. Άνω ψυχής τό όμμα, διαθέσεις τε πάσας, επάρωμεν αγνείας οι φίλοι υμνολογήσαι μέλλοντες νύν, τού Χριστού τήν Νύμφην καί Μάρτυρα, τήν ένδοξον καί πάνσοφον Αικατερίναν, εκβοώντες ταύτα
Χαίρε σοφή, σοφίαν ποθούσα χαίρε αγνή, αγνείαν ως σχούσα.
Χαίρε, τού Νυμφίου Χριστού νύμφη άφθορε χαίρε, τής αγνείας ναός ο περίκλυτος.
Χαίρε, ύψει τής σοφίας σου, ότι γάνυται Θεός, χαίρε, βάθει σής συνέσεως, ότι σώζονται πολλοί.
Χαίρε, είπερ τις άλλος, τόν Χριστόν ερασθείσα
χαίρε, είπερ τις πόθου, πρός Αυτόν κεκτημένη.
Χαίρε, αστήρ αρρήτου αγνότητος
χαίρε, σπινθήρ ανάπτων τήν έφεσιν.
Χαίρε, ναέ, ενώ ώκησε Κτίστης
χαίρε, φημί, τού Χριστού μου η Νύμφη. Χαίρε, Κόρη Πανάφθορε.
Βλέποντές σου τήν χάριν, οι τής πλάνης προστάται, θεόθεν δαψιλώς δωρουμένην, τήν πλάνην απέπτυσαν ευθύς καί γάρ τού Χριστού σύ τά μεγαλεία, γλώσση σου ερητόρευες, προτρέπουσα τούς πάντας κράζειν Αλληλούϊα.
Γνόντες Χριστού τήν πίστιν, τών ειδώλων οι πρώτοι, εν μέσω τών απίστων εβόων είς εστί τών πάντων Θεός, Όν Αικατερίνα εκτρανοί κράτιστα, πρός Όν ημείς πιστεύσαντες, βοώμεν πρός αυτήν τοιαύτα
Χαίρε, δι’ ής ερρύσθημεν πλάνης
χαίρε, δι’ ής τήν πίστιν πλουτούμεν
Χαίρε, τόν Χριστόν διά σού ως επέγνωμεν
χαίρε, τόν εχθρόν διά σού ως νικήσαντες.
Χαίρε Κόρη, πρόν τήν άθλησιν υπαλείψασα ημάς
χαίρε Μάρτυς, πρός μαρτύριον η οτρύνασα καλώς.
Χαίρε, ότι χωρούμεν διά σού εν τοίς άθλοις
χαίρε, ότι τρυγώμεν διά σού αφθαρσίαν.
Χαίρε, ισχύς πολλούς επιρρώσασα
χαίρε, ημών αθλούντων αντίληψις.
Χαίρε, ημών στρατηγέ, ώ Παρθένε
χαίρε, καλή τού αγώνος ηγέτις. Χαίρε, Κόρη Πανάφθορε.
Δέμας αγνόν σου Κόρη, εις Σινά μετετέθη τό όρος, ευμοιρούν αφθαρσίαν, δι’ Αγγέλου ως οίδε Θεός, θαύμα μέγιστον! Σαφές τεκμήριον, τής σής υπεραγνείας, δι’ ής ήδεται Χριστός, ακούων ύμνον Αλληλούϊα.
Έχαιρες τοίς βασάνοις Μάρτυς Αικατερίνα, αθλούσα υπέρ σού Νυμφίου τέτρωμαι, Νυμφίε μου Χριστέ, σής αγάπης εβόας εγώ ήδιστα ούν εκδαπανηθήσομαι, υπέρ Σού παρ’ ού ακούω
Χαίρε, σοφή Αικατερίνα
χαίρε, Μαρτύρων μου, μέγα εύχος.
Χαίρε, βασιλείας μου, ρόδον πανεύοσμον
χαίρε, αϋλία μου, μέτοχος πάνσοφε.
Χαίρε, ότι προεδήλου σε, ασματίζων Σολομών
χαίρε, νύμφη γενομένη μοι, εκ παστών μαρτυρικών.
Χαίρε Αικατερίνα, τρόπαια αραμένη
χαίρε Παρθενομάρτυς, πάθος μου μιμουμένη.
Χαίρε, κρατήρ εμής αγαπήσεως
χαίρε, φορεύ απάντων χαρίτων μου.
Χαίρε, δι’ ής ήδομαι τή αγάπη
χαίρε, δι’ ής γάνυμαι ψυχής ώρα. Χαίρε, Κόρη Πανάφθορε.
Ζής εν Θεώ τώ ζώντι, εις αιώνα αιώνος, εκ πάντων σαββατίζουσα Μάρτυς υπερεύχου ούν καί ημών, ζωής Αικατερίνα σύν σοί τεύξασθαι, τής θείας καί αμείνονος, συμψάλλειν τε τόν ύμνον Αλληλούϊα.
Ήκω σου προσκυνήσων, τήν πανσέβαστον μνήμην, εν ή προνοία Θεού ετέχθην, γενέθλιον ημέραν τελών, προστάτις μου Κόρη ες αεί φάνηθι, τά δυσχερή τού βίου ομαλίζουσα, ίνα σοι κράζω
Χαίρε, η προστάτις μου θεόθεν
χαίρε, ή τε φύλαξ μου αρχήθεν.
Χαίρε, συντηρούσά με Κτίστου τή χάριτη
χαίρε, αρχεκάκου με δράκοντος σώζουσα.
Χαίρε, έωθεν του βίου μου, φύλαξ, πρέσβυς ακλινής
χαίρε Μάρτυς, προστασία μου, έως πνέω διαρκής.
Χαίρε, Αικατερίνα, παρακλήτορ αρίστη
χαίρε, Κόρη Παρθένε, τών Παρθένων η δόξα.
Χαίρε, εκ βρέφους με προστατεύουσα
χαίρε, εις τέλος με επιβλέπουσα.
Χαίρε, δι’ ής περισώζομαι Κόρη
χαίρε, δι’ ής τήν ασφάλειαν έχω. Χαίρε, Κόρη Πανάφθορε.
Θεοπόθητε Κόρη, θεοτίμητε όντως, θεόστεπτε Θεός στεφανοίς σε, ως αθλήσασαν θεοπρεπώς, καί ως νύμφην Εαυτού τιμώσάν σε, εισήγαγε, εις τά θεία Βασίλεια, ένθα τό θείον ύμνον ψάλλεις Αλληλούϊα
Ίσον ουδέν εν βίω, τού Χριστού τής αγάπης προέκρινας διό μακαρία, πάθος παθούσα απαθές, τού Νυμφίου σου τού απαθούς, Τούτον ωμολόγησας σταδίω, καί νύν άδουσί σοι πάντες πίστει
Χαίρε, παθούσα απαθές πάθος
χαίρε, Χριστόν ποθήσασα μόνον.
Χαίρε, απαθείας βυθέ αθεώρητε
χαίρε, ευπαθείας ευπαθείαν τρέψασα.
Χαίρε, πάθος, ότι έπαθες, τήν απάθειαν πλουτούν
χαίρε, πάθος η ζηλώσασα, τού Νυμφίου σου Χριστού.
Χαίρε, τού Σταυρωθέντος ερασθείσα τού κάλλους
χαίρε, τού Αναστάντος μετασχούσα τής δόξης.
Χαίρε, πυρσέ, πυρσεύων απάθειαν
χαίρε αγνή, αγνείαν φιλήσασα.
Χαίρε, δαψιλείαν χάριτος σχούσα
χαίρε, ευμένειαν Κτίστου πλουτούσα. Χαίρε, Κόρη Πανάφθορε.
Κύριον τόν Θεόν σου, εφίλησας μακαρία, τόν πρώτον σέ φιλήσαντα Κόρη όθεν τήν αγάπην τήν Αυτού, Κόρη εκδηλούσα εν τώ σκάμματι, υπέστης τό μαρτύριον γενναίως, άδουσα τόν ύμνον Αλληλούϊα.
Λύσιν ου καθυπέστη, η αγάπη σου Μάρτυς, ήν έσχες υπέρ τού σού Νυμφίου τεμνομένων ούν τών μελών έχαιρες τήν ένωσιν Αυτού, τήν εν ουρανώ λογιζομένη, ώ συνδοξασθείσα ακούεις
Χαίρε, σφαγήν η καθυποστάσα
χαίρε, θυσία Χριστώ αχθείσα.
Χαίρε, υψηλόν υποστάσα μαρτύριον
χαίρε, τήν περίβλεπτον πάλην τελέσασα.
Χαίρε, τόν ημάς φιλήσαντα, η φιλήσασα θερμώς
χαίρε, Κόρη τόν φιλούμενον, ερασθείσα φλογερώς.
Χαίρε Αικατερίνα, ερασμία τοίς πάσι
χαίρε τρισμακαρία, ποθητή καί Αγγέλοις.
Χαίρε πνοή, ζωή, αγαπώσί σε
χαίρε ελπίς, γλυκεία σέ μέλπουσι.
Χαίρε, δι’ ής καθαιρόμεθα φρένας
χαίρε, δι’ ής κουφιζόμεθα Κόρη. Χαίρε, Κόρη Πανάφθορε.
Μέλλοντα ο προβλέπων, καί καρδίας γινώσκων, αυτάς τάς διαθέσεις σου οίδε, αποστρέφεταί σε ούν σαφώς, εποφθείς σοι βρέφος, όπως απιστίας εξαγάγη, βαπτισθείσα δέ νύν ψάλλεις ένθους τόν ύμνον Αλληλούϊα.
Νέον παιδίον βρέφος, όντα πρό τών αιώνων, εικότως δεί λατρεύειν εκβόας, παραιτείσθαι τούς δαίμονας δέ, οί κακουργούντες, βροτών τά βρέφη ήσθιον όθεν ως θεολόγον σε, τιμώμεν οι πιστοί τοιώσδε
Χαίρε, τιμώσα τόν βρεφωθέντα
χαίρε, τής δόξης Αυτού τυχούσα.
Χαίρε, οπτασίας τής Τούτου ως έτυχες
χαίρε, τήν θεότητα δ’ αύθις νοήσασα.
Χαίρε, βρέφος τόν Φιλάνθρωπον, κατιδούσα αληθώς
χαίρε, γνώστην ως επέγνωκας, τών κρυφίων καί Θεόν.
Χαίρε, τής Θεοτόκου κατιδούσα τήν όψιν
χαίρε, ώ ευμενείας! ής τετύχηκας Κόρη.
Χαίρε, Αγνής Παρθένου ακόλουθος
χαίρε, Μητρός Κυρίου επέραστος.
Χαίρε, Αγνής τόν Υιόν νυμφευθείσα
χαίρε, Αυτού τόν Σταυρόν ερασθείσα. Χαίρε, Κόρη πανάφθορε.
Ξένα ρήματα πάνυ, καί παράδοξα όλως, ακούσωμεν ώ άνθρωποι δεύτε, ρητορεύει Αικατερίνα η σοφή, σοφίαν ξένην καί υπεράνθρωπον πίπτουσι δέ ρήτορες πρό ταύτης, καί άδεται ύμνος Αλληλούϊα.
Όλην κατέσχες όλην, επιστήμην σοφίαν, τήν άνω καί τήν κάτω θεόφρον διό φρόνημα αρρενωπόν, αναλαβούσα θεοπρεπές πάνσοφε, ηρίστευσας κατά τού αρχεκάκου, διό ακούεις
Χαίρε, ώ εύγε τής ευφυΐας
χαίρε, υπερεύγε ευγλωττίας.
Χαίρε, τής ανδρείας, δι’ ήσπερ ηρίστευσας
χαίρε, ευφραδείας, δι’ ής ερρητόρευσας.
Χαίρε, ότι τά ανέφικτα ρητόρσιν διατρανοίς
χαίρε, ότι υπεράνθρωπα τοίς εν γή μυσταγωγείς.
Χαίρε, ανδρισαμένη γυναικεία εν ύλη
χαίρε Μεγαλομάρτυς, εποφθείσα τή πάλη.
Χαίρε, πλοκάς δυσλύτους η ρήξασα
χαίρε, φθογγή τορώς διηχήσασα.
Χαίρε, σοφών σοφωτέρα φανείσα
χαίρε, πρεσβύτας νικήσασα γνώσει. Χαίρε, Κόρη Πανάφθορε.
Πάσας τάς διαθέσεις καί τήν έφεσιν πάσαν, καί πάντα τά νοήματα Μάρτυς, ηχμαλώτευσας εις υπακοήν τού Χριστού διό πρός τό μαρτύριον εκείνο τό περίβλεπτον εχώρησας Αικατερίνα, κράζουσα Αλληλούϊα.
Ράον καθηρεμούσα, προσχαρής πρός τό σκάμμα, εισήλθες σοφή Αικατερίνα, μεγαλόφρων φανείσ αληθώς Μαξεντίου κολακείαις μή είξασα διό σου ουρανός καί γή κροτούσι νύν τούς άθλους ούτω
Χαίρε, σοφή, Παρθένος, καί Μάρτυς
χαίρε, ώ καλά τρία πλουτούσα.
Χαίρε, τόν Μαξέντιον όλως μή πτήξασα
χαίρε, πρός σφαγήν σου δημίους προτρέπουσα.
Χαίρε, η τόν Πορφυρίωνα, δείξασα Χριστιανόν
χαίρε, αύθις τήν Αυγούσταν τε, Μάρτυρα τού Ιησού.
Χαίρε, μή μαλαχθείσα κολακείαις ουδόλως
χαίρε, τού Βασιλέως απειλαίς, μή ενδούσα.
Χαίρε, φρικτούς αγώνας τελέσασα
χαίρε, πληθύς βασάνων περάνασα.
Χαίρε, διότι κροτεί ουρανός σε
χαίρε, ως ότι η γή επαινεί σε. Χαίρε, Κόρη Πανάφθορε.
Σώμα παρθενικόν σου, ο Φιλάνθρωπος Πλάστης, ουκ έφερεν τροχούμενον βλέπων, τρέφει σε διά περιστεράς, τήν αθώαν περιστεράν καί άδολον, ούσαν εν ζοφερά ειρκτή καί βοώσαν εν αγαλλιάσει Αλληλούϊα.
Τάγματα τών Αγγέλων, λαβών πάντα ο Κτίστης, στηρίζει σε εγκάθειρκτον ούσα, θάρσει λέγων ώ θύγατερ εμή, Μαξέντιον όλως μή πτοηθής σοφή, τή χάριτί μου μέλλεις γάρ, αισχύναι τούτον καί ακούση ταύτα
Χαίρε, τό πλήγμα τού Μαξεντίου
χαίρε, η δόξα τού Σταυρωθέντος.
Χαίρε, Μαξεντίου χλευάσασα άνοιαν
χαίρε, τού Κυρίου κηρύξασα όνομα.
Χαίρε, ότι τόν Μαξέντιον, σή ενστάσει θανατοίς
χαίρε, ότι τόν Φιλάνθρωπον, ρύστην πάντων εκτρανοίς.
Χαίρε, τού Μαξεντίου αφαρπάσασα πλείστους
χαίρε, Χριστού Σωτήρος επαυξήσασα ποίμνην.
Χαίρε πρηστήρ, ο φλέξας Μαξέντιον
χαίρε πηγή, Χριστού τοίς διδάγμασι.
Χαίρε, τροχούς παίξασα Μαξεντίου
χαίρε, τρυφάς έχουσα τού Κυρίου. Χαίρε, Κόρη Πανάφθορε.
Ύμνος πρέπει σοι Κόρη, τήν πρός ύμνον Κυρίου, εγείρασαν επάπειρα πλήθη ορώντα γάρ σου τά υπερφυή θαύματα, εβόων ως όντως μέγας ο τών Χριστιανών Θεός καί ακατάληπτος άσωμεν ούν Αυτώ Αλληλούϊα.
Φωτιζόμενοι φρένας, οι λαοί θαυμασίως, ενήγοντο Κυρίου τή πίστει πρός σφαγήν δέ ομοθυμαδόν έτρεχον δοξάζοντες Θεόν, εν ενί στόματι αγαλλιώμενοι, τή Μάρτυρι δέ επεβόων
Χαίρε, τό φώς τοίς εν απιστία
χαίρε, η γνώσις τοίς εν αγνοία.
Χαίρε, απιστίας δεσμών ημάς λύσασα
χαίρε, ασεβείας κρημνών αφαρπάσασα.
Χαίρε, θαυματοποιΐαις σου, ότι ήχθημεν εις φώς
χαίρε, γλώσσης σου τή χάριτι, εφελκύσασα ημάς.
Χαίρε Αικατερίνα, τριχώς στεφανωθείσα
χαίρε, ώσπερ παρθένος, ως σοφή, καί ως Μάρτυς.
Χαίρε, σφαγής Μαρτύρων τρυφήσασα
χαίρε, τής δόξης τούτων μετέχουσα.
Χαίρε, δι’ ής σου τή κλήσει τρυφώμεν
χαίρε, δι’ ής εξισχύομεν πάντα. Χαίρε, Κόρη πανάφθορε.
Χάριν σήν εξαιτούμεν, ήν Κυρίω ηυχήθης, μικρόν πρό τής σφαγής μακαρία ελπίζοντες καί γάρ επί σέ, επικαλούμεθά σου τό θείον όνομα, οι δούλοί σου εκ πίστεως σώσον ημάς ούν εκβοώντας Αλληλούϊα.
Ψάλλουσα εξετέλεις, τό μαρτύριον Κόρη, θερμώς επευχομένη τοίς πάσι όθεν νύν συνούσα τώ Χριστώ, πρέσβευε καί τών συνωνυμούντων σοι, τούς πόθους πληρωθήναι, ούς επίστασαι, ίνα βοώσι
Χαίρε, αγάπη πλεονεκτούσα
χαίρε, ημάς υπεραγαπώσα.
Χαίρε, κρείττονος ημάς μοίρας στηρίζουσα
χαίρε, τής ημών βιοτής η εξάρχουσα.
Χαίρε, τών συνωνυμούντων σου προνοούσα κραταιώς
χαίρε, έχουσα εξαίρετον τήν αγάπην εις ημάς.
Χαίρε, χριστομιμήτως πρός σφαγής ευχομένη
χαίρε, σαίς ικεσίαις στερεώσασα κόσμον.
Χαίρε, ελπίς αρίστη τοίς δούλοις σου
χαίρε τροφή πεινώντων εν Πνεύματι.
Χαίρε, δι’ ής κραταιούμεθα πίστει
χαίρε, δι’ ήσπερ ευχαίς σου βιούμεν. Χαίρε, Κόρη Πανάφθορε.
Ώ θεόσοφε Κόρη, η σοφή καί παρθένος, τού Χριστού μου η Νύμφη καί Μάρτυς. Ώ θεόσοφε Κόρη, η σοφή καί παρθένος, τού Χριστού μου η Νύμφη καί Μάρτυς. Ώ θεόσοφε Κόρη, η σοφή καί παρθένος, τού Χριστού μου η Νύμφη καί Μάρτυς, η αγνή καί καλή αληθώς, τόν ωραίον ποθούσα καί ευρούσα δή γλυκείαν όψιν, πρέσβευε ίνα άδωμεν εκβοώντες Αλληλούϊα.
Οι τής αγνείας ερασταί δεύτε συνέλθωμεν, καί καθαραίς εν διανοίαις αναμέλψωμεν, τής αγνείας στήλην έκλαμπρον τήν αγίαν, καί σοφήν Αικατερίναν ως ποθήσασαν, τόν Νυμφίον εκ ψυχής, αγνείας στήριγμα, καί βοήσωμεν Χαίροις Κόρη Πανάφθορε.
