ΟΣΙΟΣ ΟΝΟΥΦΡΙΟΣ: «Ζήτησα αυτή τη χάρη από τον Θεό: όποιος κάνει το μνημόσυνο μου και με γιορτάσει ή γράψει ή διηγηθεί την ζωή μου, να μην του έλθει πειρασμός από τον διάβολο»
«Και όστις ευρεθεί εις κίνδυνον θαλάσσης ή θυμόν δικαστού ή εις άλλην τινα στενοχωρίαν και σε επικαλεσθή λέγων: «Παντοδύναμε Κύριε δια πρεσβειών του δούλου σου Ονουφρίου ελέησόν με, παρακαλώ την βασιλείαν σου», καθώς μου έταξες, επάκουσον της δεήσεως αυτού».
«Ο Όσιος Ονούφριος, πριν το τέλος του διηγήθηκε στόν Όσιο Παφνούτιο τήν ζωή του καί τούς πνευματικούς αγώνές του. Σέ κάποια στιγμή, σταμάτησε νά μιλάει καί μετά από λίγο τού λέει:
-Άς σταματήσουμε τά λόγια παιδί μου, καί άς πάμε στήν κατοικία μου.
Προετοιμάζεται γιά τό αιώνιο ταξίδι.
Μέ χαρά καί αγαλλίαση περπάτησαν τρία μίλια μέχρις όπου έφθασαν στήν καλύβα τού Οσίου Ονουφρίου. Μπήκαν μέσα καί αμέσως προσευχήθηκαν στόν Κύριο τόν οποίο ευχαρίστησαν πού τούς αξίωσε νά συναντηθούν καί νά συνομιλήσουν γιά τόν Θεό. Τό ότι η ώρα πέρασε χωρίς νά τό καταλάβουν φαινόταν από τό ηλιοβασίλεμα. Ξαφνικά στή μέση τού κελλιού βλέπουν ένα ψωμί μεγάλο καί ωραιότατο. Τότε ο Όσιος Ονούφριος λέει:
-Σήκω παιδί μου, φάε καί πιές ό,τι μάς έστειλε ο Κύριος γιατί είσαι πολύ ταλαιπωρημένος από τήν πεζοπορία καί άν δέν φάς κινδυνεύεις νά αρρωστήσεις.
Ο φιλοξενούμενος απάντησε:
-Ζεί Κύριος ο Σωτήρας μας μπροστά στόν Οποίο βρισκόμαστε. Δέν θά φάω όμως, άν δέν φάμε μαζί μέ αδελφική αγάπη.
Τελικά, ο Όσιος Ονούφριος πείσθηκε νά φάει καί αυτός. Αφού σηκώθηκαν καί έκαναν τήν προσευχή τους ξανακάθησαν νά φάνε μέ ό,τι τούς έστειλε ο Θεός. Ο Όσιος Ονούφριος έκοψε μέ τά χέρια του τό ψωμί σέ κομμάτια καί αφού έφαγαν δόξασαν τόν Θεό. Στήν συνέχεια ο καθένας ασχολήθηκε μέ ατομική προσευχή.
Όταν τό φώς τής μέρας επέτρεπε νά δείς καλά τό πρόσωπο τού άλλου, ο Όσιος Παφνούτιος βλέπει ότι η όψη τού προσώπου τού Οσίου Ονουφρίου ήταν χλωμή, καί αλλοιωμένη. Φοβισμένος τόν ρώτησε γιατί συμβαίνει αυτό. Αυτός απάντησε:
-Μή φοβηθείς αδελφέ, γιατί ο αγαθότατος καί σπλαγχνικός Κύριος σέ έστειλε γιά νά θάψεις τό σώμά μου. Νά πού σήμερα τελειώνει η παροικία μου καί φεύγει η ψυχή μου γιά τήν ανείπωτη ευφροσύνη τής ουρανίου μακαριότητος καί νά θυμάσαι όταν πάς στήν Αίγυπτο νά κηρύξεις στούς μοναχούς καί σέ όλους τούς χριστιανούς, ότι ζήτησα αυτή τήν χάρη από τόν Θεό: όποιος κάνει τό μνημόσυνό μου, καί μέ γιορτάσει ή γράψει ή διηγηθεί τήν ζωή μου, νά μήν τού έλθει πειρασμός από τόν διάβολο.
-Άγιε Πάτερ, δώσέ μου τήν ευλογία νά μείνω εδώ τό υπόλοιπο τής ζωής μου.
-Δέν σέ έστειλε ο Θεός νά μείνεις εδώ, αλλά μόνο νά θάψεις τό σώμά μου καί νά ευφρανθείς μέ τούς Οσίους δούλους Του πού μένουν σέ αυτή τήν έρημο, καί νά κηρύξεις στούς φιλόχριστους τόν τρόπο ζωής τους γιά τήν δόξα τού Θεού καί γιά νά τούς μιμηθούν όσο μπορούν.
Έπεσε στά πόδια του ο Παφνούτιος καί τού είπε:
-Άγιε Πάτερ, γνωρίζω ότι όσα ζητήσεις από τόν Θεό θά σού τά δώσει, εξαιτίας τών αγώνων σου. Σέ παρακαλώ πολύ, νά μέ ευλογήσεις νά γίνω όμοιός σου στήν αρετή, νά πάρω από τόν Θεό τήν ίδια δόξα καί όμοιο στεφάνι στήν αιώνια ζωή.
-Ο Κύριος νά μήν σέ λυπήσει γιά αυτό πού ζήτησες, αλλά νά σέ ευλογήσει καί νά σέ στηρίξει στήν αγάπη Του, νά σέ λυτρώσει από κάθε αμαρτία, πειρασμό τού εχθρού καί νά εκπληρώσει τήν επιθυμία σου. Οι Άγγελοι Του νά σέ σκεπάσουν καί νά σέ φυλάξουν από τίς επιβολές τού εχθρού, γιά νά μήν σέ βρεί ο ψυχοφθόρος κανένα φταίξιμο τήν ώρα τής κρίσης. Η ευλογία τής Παναγίας Τριάδος άς είναι μαζί σου, τώρα καί στήν ατελειώτη αιωνιότητα.
Προσευχή του Οσίου Ονουφρίου
Στήν συνέχεια, ο Όσιος Ονούφριος γονάτισε, ύψωσε τά χέρια καί τό βλέμμα του στόν ουρανό καί μέ δάκρυα στά μάτια προσευχήθηκε λέγοντας:
-Ύψιστε Κύριε, πού η δύναμή Σου είναι ανεξιχνίαστη καί η δόξα Σου ακατανόητη καί ανέκφραστη, τό δέ έλεός Σου άπειρο καί αμέτρητο, υμνώ, ευλογώ, προσκυνώ καί δοξάζω εσένα πού πόθησα από τήν νεότητά μου καί Σένα ακολούθησα. Επάκουσέ με Σέ παρακαλώ. Εσύ πού φρόντισες γιά μένα τόν φτωχό καί απομάκρυνες από τίς ανάγκες τήν ψυχή μου καί δέν μέ εγκατέλειψες στά χέρια τών εχθρών μου αλλά έδωσες ζωή στήν καρδιά μου. Σέ ικετεύω Κύριε, σκέπασόν με μέ τήν ευλογία Σου, γιά νά μή ταραχτεί η ψυχή μου από τούς δαίμονες όταν χωρισθεί από τό σώμα, αλλά παράλαβέ την μέ τούς Αγίους Αγγέλους σου καί κατάταξέ την όπου επισκοπεί τό φώς τού προσώπου Σου, γιατί είσαι ευλογητός καί δοξασμένος εις τούς αιώνες.
Μήν ξεχνάς πολυέλεε τούς πιστούς. Όσους βρεθούν σέ κίνδυνο καί προσευχηθούν λέγοντας: Παντοδύναμε Κύριε, μέ τίς πρεσβείες τού δούλου Σου Ονουφρίου ελέησέ με άκουσέ τους Σέ παρακαλώ καί χάρισέ τους τήν Βασιλεία Σου, όπως μού έταξες».
Από τό βιβλίο τού Γεωργίου Μηλίτση: «Ο Όσιος Ονούφριος», Τρίκαλα 2008.
