Του Γιώργου Θεοχάρη – ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ
ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΡΩΣΟΣ – ΠΡΟΚΟΠΙ: Όπως συνήθως συμβαίνει με όλα τα θαύματα, έτσι και το θαύμα στο Προκόπι έγινε αμέσως και σημείο αμφιλεγόμενο. Άλλωστε αυτό το έχει πει το Ευαγγέλιο πριν από δύο χιλιάδες χρόνια.
Και οι μεν πιστοί δόξασαν τον Θεό και ευχαρίστησαν τον Άγιο, ενώ οι αντιρρησίες χωρίστηκαν σε τρεις κατηγορίες:
-Πρώτον σε αυτούς που αποσιωπούν πλήρως το θαύμα, διότι είναι έξω από την άθεη ατζέντα τους
Αυτήν την στάση κράτησαν τα μεγάλα ΜΜΕ και η κρατική τηλεόραση, με 2-3 καλές εξαιρέσεις. Ας μην λησμονούμε στο σημείο αυτό ότι πριν από λίγα χρόνια η αρχιλοχίας Βασιλική Πλεξίδα σώθηκε από βέβαιο θάνατο στο φρικτό δυστύχημα του στρατιωκού ελικοπτέρου στον Σαραντάπορο Ελασσόνας. Η ίδια βεβαίωνε σε όλους ότι την έσωσε η Παναγία η Ακρωτηριανή, που την είδε οφθαλμοφανώς και κανείς δεν μπόρεσε να την αμφισβητήσει.
Είδατε κανένα από τα μεγάλα ΜΜΕ να της πάρει συνέντευξη; Να την ρωτήσει πώς σώθηκε; Να την προβάλει;
-Δεύτερον στους αντιρρησίες, αυτούς που αμφιβάλλουν
Ποιο είναι το κύριο επιχείρημά τους; Ορίστε τί έγραψε μία αναγνώστριά μας στο facebook:
«Για να καταλάβω ο Θεός ήθελε να σώσει μόνο το Προκόπι και να καεί όλη η Β. Εύβοια; Ήταν επιλεκτικός; Μεγαλη η χάρη του Αγίου, όχι ομως ότι επέλεξε να σωθεί μόνο ένα χωριό». Άλλος: «Και γιατί δεν εβρεξε και στις άλλες περιοχές; Μόνο εκεί ήταν οι χριστιανοί;». Άλλη αναγνώστρια: «Συγνώμη αλλά επιλεκτικά θαύματα δεν γίνονται. Και πιστεύω μην το αμφισβητήσει κανείς. Αλλά δεν είμαι θρησκόληπτη. Ο Θεός και ο Άγιος είναι για όλους».
-Τρίτον στους αρνητές
Κάποιοι αναγνώστες μας απέδωσαν το θαύμα σε φυσικό φαινόμενο. Καταρχήν οι δύο τελευταίες απόψεις είναι από μόνες τους αντιφατικές και αλληλοσυγκρουόμενες. Πώς είναι δυνατόν να παραδέχονται μεν ότι έβρεξε μόνο στο Προκόπι, και αυτό να είναι ένα τυχαίο φυσικό φαινόμενο; Πώς το φαινόμενο αυτό συνέβη λίγες ώρες μετά την λιτανεία;
Το ερώτημα γιατί το θαύμα έγινε μόνο στο Προκόπι φαίνεται λογικοφανές, αλλά είναι και παράλογο. Όσο παράλογο θα ήταν να διερωτηθεί κάποιος γιατί ο Κύριος θεράπευσε μόνο όσους θεράπευσε στην επίγεια παρουσία του στην Γαλιλαία και δεν θεράπευσε όλους τους ασθενείς της εποχής Του.
Η απάντηση λοιπόν στο ερώτημα βρίσκεται στην ανθρώπινη ελευθερία.
Ο Θεός, οι άγιοι, η Θεοτόκος, για να θαυματουργήσουν, πρέπει να συναντήσουν πίστη, πρέπει να τους καλέσουμε. Δεν έρχονται απρόσκλητοι, διότι σέβονται την ελευθερία μας, επειδή μας αγαπούν απεριόριστα. Αγάπη χωρίς ελευθερία δεν υπάρχει. Αυτός που έρχεται απρόσκλητος είναι μόνο ο διάβολος.
Ας θυμηθούμε τί είπε ο Θεός στην Χαναναία: «γυναίκα, μεγάλη η πίστη σου! Ας γίνει όπως θέλεις. Και γιατρεύτηκε η θυγατέρα της την ίδια ώρα».Και εάν παρακολουθήσει κανείς το θαύμα στο Προκόπι, θα δει πάλι ότι και εκεί ο Άγιος βρήκε μεγάλη πίστη. Διότι, μπορεί να φαίνεται απλό, αλλά δεν είναι.
Όταν ο Μητροπολίτης Χαλκίδας Χρυσόστομος τηλεφώνησε στον ιερέα και του ζήτησε να κάνει λιτανεία, ήταν 9.00 το βράδυ. Η φωτιά πλησίαζε και οι κάτοικοι ήταν με τα αλυσοπρίονα στα χέρια. Ο παπάς υπάκουσε και μαζί του όλο το χωριό, άφησαν τα αλυσοπρίονα και πήγαν στην λιτανεία. Θα ήταν εύκολο και εύλογο να πούν:
-Άσε μας, ρε παπά, με τις λιτανείες και τις εικόνες σου! Εδώ καιγόμαστε, δεν βλέπεις;
Και όμως δεν το είπαν: έδωσαν μεγαλύτερη σημασία στην επέμβαση του Αγίου, από τις δικές τους ανθρώπινες προσπάθειες. Και για αυτό ο Άγιος δεν ήταν δυνατόν να τους αφήσει. Αλλά, θα μου πείτε: και όλοι όσοι κάηκαν τα σπίτια τους ήταν αμαρτωλοί ή άπιστοι; Κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί κάτι τέτοιο.
Πριν από τριάντα περίπου χρόνια μία μεγάλη φωτιά έκαψε για 15 μέρες μία τεράστια έκταση στο περιβόλι της Παναγίας, το Άγιο Όρος και έσβησε στην εορτή της Κοιμήσεως. Τί θα λέγαμε τότε; Γιατί η Παναγία δεν την έσβησε νωρίτερα;
Ο Θεός δεν σκέπτεται με ανθρώπινα κριτήρια. Για μας οι συμφορές είναι κάτι απευκταίο, αλλά για τον Θεό είναι εργαλεία της σωτηρίας μας. Και τότε κάποιος Αγιορείτης άγιος Γέροντας, που ρωτήθηκε για την φωτιά, απάντησε: να είστε σίγουροι ότι ο Θεός δεν θα δίσταζε να κάψει όλο το Άγιο Όρος, εάν με αυτό τον τρόπο θα έσωζε μία ψυχή.
Για αυτό τον λόγο ό,τι και να λένε για το θαύμα στο Προκόπι, η πραγματικότητα δεν αλλάζει: το γεγονός θα παραμένει για τους μεν απίστους «αμφίβολον άκουσμα», αλλά για τους πιστούς «αναμφίβολον καύχημα».
