Ι.Μ. ΜΟΡΦΟΥ: Επικήδειος λόγος Πρωτοπρεσβυτέρου Δημητρίου Χριστοφόρου στήν εξόδιο ακολουθία τού μακαριστού π. Γεωργίου Ιωάννου, πού τελέσθηκε στόν ιερό ναό Αγίου Ιωάννου Θεολόγου τής κοινότητας Κατυδάτων τής μητροπολιτικής περιφέρειας Μόρφου, προεξάρχοντος τού Πανιερωτάτου Μητροπολίτου Μόρφου κ. Νεοφύτου (11.8.2021).
Ψάλλει ο Πρωτοψάλτης τής Ιεράς Μητροπόλεως Μόρφου κ. Μάριος Αντωνίου.
Νεκρολογία
Ο μακαριστός π. Γεώργιος γεννήθηκε στίς 30 Ιανουαρίου τού 1922 στό ευλογημένο αρχαίο χωριό τών Κατυδάτων σέ παραδοσιακή οικογένεια, όπου έζησε τά παιδικά καί νεανικά του χρόνια καί έλαβε τή στοιχειώδη μόρφωση. Μικρός ακόμη εργαζόταν στά χωράφια μέ τούς γονείς του. Στήν πτωχή του οικογένεια είχε ακόμη 6 αδέλφια.
Ο πατέρας του εκοιμήθη τό 1930, καί τήν ανατροφή τών 7 ορφανών ανέλαβε ο ευλαβής παππούς τους παπά Αναστάσης. Στά εφηβικά του χρόνια μαθήτευσε γιά 16 μήνες στήν Ευρύχου, μαθαίνοντας τή ραπτική τέχνη. Εργάστηκε ακόμη γιά ένα διάστημα στό μεταλλείο τής εταιρείας CMC στή Φουκάσα καί στό Ξερό.
Τό 1940, όπως καί πολλοί άλλοι Κύπριοι, κατατάγηκε στόν αγγλικό στρατό, όπου υπηρέτησε γιά 5 χρόνια σέ δύσκολες αποστολές καί μέτωπα στόν πόλεμο τών συμμάχων κατά τής Γερμανίας στήν Κρήτη, Ελλάδα, Αίγυπτο, Λιβύη καί Παλαιστίνη. Σέ μιά περίπτωση, όπως μάς εδιηγείτο, γλύτωσε τόν θάνατο μέ θαυμαστό τρόπο, όταν οι Γερμανοί βομβάρδισαν τό τραίνο πού τόν μετέφερε μέ άλλους στρατιώτες, οπόταν καί σκοτώθηκαν περί τούς 120 συστρατιώτες του.
Μετά τήν αποστράτευσή του (15.04.1945), επέστρεψε στήν Κύπρο καί συνέχισε τά μαθήματα ραπτικής στή Λευκωσία (στόν αρχιράπτη Σεβαστίδη), καί κατόπιν ασχολήθηκε μέ τό επάγγελμα τής ραπτικής ανοίγοντας δικό του ραφείο. Στίς 2 Νοεμβρίου 1947 νυμφεύθηκε στό χωριό Πέτρα μέ τήν εκ Πέτρας Μαρίτσα, μέ τήν οποία απέκτησαν πέντε παιδιά, δύο αγόρια καί τρία κορίτσια.
Ποθώντας νά αφιερωθεί στήν υπηρεσία τού Υψίστου, φοίτησε στήν Ιερατική Σχολή «Απόστολος Βαρνάβας» κατά τά έτη 1953-1955. Στίς 17.10.1954 χειροτονήθηκε από τόν Κυρηνείας Κυπριανό διάκονος καί στίς 20.03.1955 πρεσβύτερος, καί διορίσθηκε εφημέριος τών χωριών Καλού Χωριού Λεύκας καί Αμπελικού, όπου λειτουργούσε εκ περιτροπής γιά τρία χρόνια. Ένεκα εσωτερικών αναταραχών από τούς Τουρκοκυπρίους στό Αμπελικού, ο π. Γεώργιος αποδεσμεύτηκε από τόν Μητροπολίτη Κυπριανό τής υπηρεσίας του στό εν λόγω χωριό πού σταδιακά εγκαταλείφθηκε από τούς Ελληνοκυπρίους κατοίκους του καί παρέμεινε εφημέριος στό Καλό Χωριό Λεύκας μέχρι τήν τουρκική εισβολή τού 1974. Κατά τόν αγώνα εναντίον τής Αγγλοκρατίας τών ετών 1955-1959 είχε ενεργό ρόλο, γι’ αυτό καί συλλήφθηκε καί βασανίσθηκε από τούς Άγγλους.
Μέ τήν κατάληψη τής Πέτρας καί τού χωριού πού εφημέρευε από τούς Τούρκους εισβολείς, ο π. Γεώργιος τόν Αύγουστο τού 1974 έρχεται μέ τήν οικογένειά του πρόσφυγας στή γενέτειρά του Κατύδατα, όπου καί εγκαθίστανται. Κατά τό προηγούμενο έτος (1973) είχε κοιμηθεί ο ιερέας τών Κατυδάτων, καί έτσι ο μεταστάς διορίσθηκε εφημέριος εκεί από τόν μακαριστό Μητροπολίτη Μόρφου κυρό Χρύσανθο, αφού κατά τό 1973 είχε ήδη συσταθεί η Μητρόπολη Μόρφου μέ χωριά πού αποσπάσθηκαν από τή Μητρόπολη Κυρηνείας. Στά Κατύδατα ο μακαριστός πρεσβύτερος ιερουργεί μέχρι τό έτος 2013, οπόταν εντάσσεται ένεκα ηλικίας στήν ευλογημένη τάξη τών εφησυχαζόντων ιερέων.
Ο π. Γεώργιος υπήρξε καλός οικογενειάρχης, φιλόξενος, πρόσχαρος, ειλικρινής, δίκαιος καί κοινωνικός άνθρωπος. Όσο ήταν εφημέριος, αλλά καί κατόπιν όσο είχε τίς δυνάμεις του, υπήρξε μέχρι πολύ φιλακόλουθος καί τυπικός στίς ιερατικές του υποχρεώσεις. Είχε ακόμη έντονη ιεραποστολική δραστηριότητα στήν κατηχητική κίνηση τών παιδιών τού χωριού, καθώς καί τής Χριστιανικής Ένωσης Γυναικών, πού είχε φιλανθρωπική καί κοινωνική δράση. Εξάλλου, πρωτοστάτησε στήν ανέγερση τής αίθουσας κατηχητικών στά Κατύδατα καί περνούσε τά καλοκαίρια του απασχολώντας τά κατηχητόπουλα μέ επωφελείς δραστηριότητες. Στίς 02.02.1977 χειροθετήθηκε από τόν Μόρφου Χρύσανθο Πνευματικός γιά τίς κοινότητες Κατυδάτων, Λινού καί Φλάσου. Στίς 18.11.2016 εκοιμήθη εν Κυρίω η ευλαβής πρεσβυτέρα του Μαρίτσα.
Ένεκα τής ευλάβειας καί απλότητάς του, αξιώθηκε πρίν χρόνια νά ιδεί οφθαλμοφανώς τήν Παναγία στόν ναό της στήν πλησίον τών Κατυδάτων αρχαία Μονή Παναγίας τής Σκουριώτισσας. Εισερχόμενος στόν ναό, πρόσεξε ότι απουσίαζε η εικόνα τής Παναγίας από τό εικονοστάσιο καί, αμέσως, η Παναγία πέρασε ολοζώντανη από μπροστά του καί πήγε καί μπήκε στή θέση τής εικόνας της.
Τά τελευταία δύο χρόνια ο μεταστάς υπέφερε κλινήρης στό σπίτι του. Όπως μάς διηγήθηκε ο υιός του Χαράλαμπος, ιεροψάλτης καί επίτροπος στόν ναό Αγίου Ιωάννου Θεολόγου Κατυδάτων, ο πατέρας του είχε σοβαρή υποτροπή τής υγείας του πέρυσι καί οι γιατροί τού έλεγαν ότι επίκειτο τό τέλος του. Καί εκεί πού τόν περίμεναν νά φύγει, ένα πρωί είπε στόν Χαράλαμπο: «Γυιέ μου, ήλθε άγγελος Κυρίου καί μέ έκανε καλά»! Καί, πράγματι, ο ευλογημένος γέροντας επέζησε γιά ένα ακόμη χρόνο.
Η κηδεία τού π. Γεωργίου τελέσθηκε τήν Τετάρτη, 11.8.2021, στόν ιερό ναό Αγίου Ιωάννου Θεολόγου Κατυδάτων, προεξάρχοντος τού Πανιερωτάτου Μητροπολίτου Μόρφου κ. Νεοφύτου.
Εκοιμήθη εν Κυρίω ο Πρεσβύτερος π. Γεώργιος Ιωάννου, εφησυχάζων εφημέριος τού χωριού Κατυδάτων
