Εκκλησία: Πολλά ακούστηκαν και λέχθηκαν για την εφετινή Ανάσταση, με πολλούς να τα βάζουν με την Σύνοδο για την λύση που υιοθέτησε να αρχίσει η Ανάσταση νωρίτερα το βράδυ του Σαββάτου.
Του Γιάννη Παπανικολάου – ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ
Από τις αντιπροτάσεις, η πλέον ευρύτατα διαδεδομένη και αποδεκτή, ήταν με διαφορά η λύση της θείας Λειτουργίας το πρωί της Κυριακής.
Είχα αρχίσει και εγώ να συντάσσομαι με αυτήν την άποψη, ώσπου ορισμένα περιστατικά που έμαθα με ανάγκασαν να την αναθεωρήσω πλήρως.
Οικογένειες πιστές, και μάλιστα πολύτεκνες, με μικρά παιδιά, πήγαν σε ναούς μεγάλων αστικών κέντρων να κάνουν την Ανάσταση, γνωρίζοντας από τα ΜΜΕ ότι η θεία Λειτουργία θα γινόταν νωρίτερα το βράδυ του Σαββάτου.
Εκεί με έκπληξη άκουσαν τους ιερείς να τους λένε ότι η θεία Λειτουργία θα γίνει το πρωί της Κυριακής στις 5.00 π.μ.
Έτσι αναγκάστηκαν λυπημένοι να φύγουν μετά το Χριστός ανέστη και να μείνουν ακοινώνητοι, γιατί δεν είναι εύκολο για οικογένειες με μικρά παιδιά να επιστρέψουν σπίτι αργά το βράδυ και να ξυπνήσουν την άλλη μέρα στις 4.30 π.μ. για την θεία Λειτουργία.
Αυτοί λοιπόν που, παρά την απόφαση της Ιεράς Συνόδου, υιοθέτησαν μία τέτοια λύση, δεν σκέφθηκαν απλά πρακτικά προβλήματα που έχει να αντιμετωπίσει ο απλός κόσμος και άφησαν πιστό κόσμο ακοινώνητο.
Το Πάσχα δεν είναι για τους λίγους, αλλά για όλους, όπως και η θεία Λειτουργία.
Και για τον πιστό που πάει κάθε μέρα από την αρχή στην ακολουθία, αλλά και για τον πιστό της ενδεκάτης, που λέει ο άγιος Χρυσόστομος στον περίφημο λόγο του που διαβάζεται κάθε φορά στην Ανάσταση, λίγο πριν αρχίσει η πασχαλινή θεία Λειτουργία.
Επιπλέον η λύση αυτή ήταν και λειτουργικά αδόκιμη, αφού διασπά την αναστάσιμη ακολουθία σε δύο κομμάτια.
Μα, θα μπορούσε κάποιος να μου πεί, γιατί δεν έκαναν όλη την ακολουθία μια και καλή την Κυριακή του Πάσχα;
Ούτε αυτό μπορούσε να γίνει, διότι η Ανάσταση για τον λαό μας και το Χριστός ανέστη είναι βαθιά συνυφασμένα με την νύκτα. Είναι βαθιά ριζωμένο στην ψυχή του αυτό, όπως και ότι τα Χριστούγεννα γίνονται χαράματα.
Εάν η Εκκλησία έλεγε στον κόσμο να κάνει Ανάσταση το πρωί της Κυριακής, δεν θα πήγαιναν ούτε οι μισοί από τους πιστούς που ελάχιστη σχέση έχουν με την Εκκλησία, συνήθως δεν νηστεύουν, δεν εκκλησιάζονται τακτικά και πηγαίνουν μόνο για να ακούσουν το Χριστός ανέστη.
Όμως η Εκκλησία πρέπει να σκεφθεί και αυτούς, όπως ακριβώς και ο άγιος Χρυσόστομος τους σκέπτεται στον λόγο του και καλεί νηστεύσαντες και μη νηστεύσαντες, τους πιστούς της πρώτης ώρας και τους πιστούς της ενδεκάτης, όλους δηλαδή να απολαύσουν τον πλούτο της χρηστότητος του Κυρίου.
Η Εκκλησία μας δεν είναι η Εκκλησία των καθαρών ούτε των υπερ-Ορθοδόξων, είναι η Εκκλησία του λαού του Θεού.
Και λαός του Θεού είμαστε όλοι, και αυτοί που είμαστε κοντά Του και αυτοί που είμαστε μακριά Του, και ο Θεός μας περιμένει να Τον πλησιάσουμε. Μας περιμένει μέχρι την τελευταία στιγμή.
Μα θα ρωτήσει κάποιος άλλος: και η κατάλυση της νηστείας του Μεγάλου Σαββάτου πριν τις 12.00 τα μεσάνυκτα;
Οι δύο λειτουργίες την ίδια ημέρα; Και πολλά ακόμη μπορεί να ρωτήσει.
Η απάντηση είναι ότι ο Υιός του ανθρώπου είναι κύριος και του Σαββάτου. Το Σάββατο (μικρό ή Μεγάλο) διά τον άνθρωπον εγένετο, όχι ο άνθρωπος διά το Σάββατον.
Για αυτό εν τέλει κατάλαβα ότι η Εκκλησία και η Σύνοδος είχαν δίκαιο.
Γιατί η Εκκλησία καθοδηγείται από το Άγιο Πνεύμα και κανείς δεν πρέπει να βάζει τον εαυτό του πάνω από την Εκκλησία.
