Ευαγγέλιο: ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ Δ/ 16 – 22 – 16 Καί ήλθεν εις Ναζαρέτ, ού ήν τεθραμμένος, καί εισήλθεν κατά τό ειωθός αυτώ εν τή ημέρα τών σαββάτων εις τήν συναγωγήν, καί ανέστη αναγνώναι.
17 καί επεδόθη αυτώ βιβλίον Ησαίου τού προφήτου, καί αναπτύξας τό βιβλίον εύρεν τόν τόπον ού ήν γεγραμμένον 18 Πνεύμα Κυρίου επ εμέ, ού είνεκεν έχρισέ με ευαγγελίσασθαι πτωχοίς απέσταλκέ με ιάσασθαι τούς συντετριμμένους τήν καρδίαν,
19 κηρύξαι αιχμαλώτοις άφεσιν καί τυφλοίς ανάβλεψιν, αποστείλαι τεθραυσμένους εν αφέσει, κηρύξαι ενιαυτόν Κυρίου δεκτόν.
20 καί πτύξας τό βιβλίον αποδούς τώ υπηρέτη εκάθισε καί πάντων εν τή συναγωγή οι οφθαλμοί ήσαν ατενίζοντες αυτώ. 21 ήρξατο δέ λέγειν πρός αυτούς ότι Σήμερον πεπλήρωται η γραφή αύτη εν τοίς ωσίν υμών. 22 καί πάντες εμαρτύρουν αυτώ καί εθαύμαζον επί τοίς λόγοις τής χάριτος τοίς εκπορευομένοις εκ τού στόματος αυτού καί έλεγον Ουχ ούτός εστιν ο υιός Ιωσήφ ;
Ερμηνευτική απόδοση Ι. Θ. Κολιτσάρα
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ Δ/ 16 – 22
16 Και ήλθεν εις την Ναζαρέτ όπου είχε ανατραφή και εισήλθε, όπως εσυνήθιζε, κατά την ημέραν του Σαββάτου εις την συναγωγήν, και εσηκώθη από την θέσιν του, δια να αναγνώση περικοπήν από την Βιβλον. 17 Και εδόθη εις τα χέρια του το βιβλίον του προφήτου Ησαΐου και αφού εξεδίπλωσε το βιβλίον, ευρήκε το μέρος εκείνο, που ήσαν γραμμένα τα εξής·
18 Πνεύμα Κυρίου μένει εις εμέ, διότι με αυτό με έχρισεν ο Κυριος ως άνθρωπον και με έστειλε να κηρύξω στους πτωχούς και γυμνούς από πίστιν ανθρώπους το χαρμόσυνον μήνυμα της λυτρώσεως, να θεραπεύσω αυτούς των οποίων η καρδία έχει συντριβή από το βάρος της αμαρτίας.
19 Να κηρύξω στους δούλους της αμαρτίας την άφεσιν και την απελευθέρωσιν, να χαρίσω ανάβλεψιν εις εκείνους που έχουν σκοτισμένον και τυφλωμένον τον νου από τα πάθη της αμαρτίας, να στείλω υγιείς και ελευθέρους από κάθε ενοχήν εκείνους, που έχουν καταπληγωθή και συντριβή από την αμαρτίαν· με έστειλε να κηρύξω στους ανθρώπους την αρχήν νέας εποχής, η οποία θα είναι ευχαρίστως δεκτή από τον Θεόν, ποθητή δε και χαρμόσυνος δια τους ανθρώπους. 20 Και αφού ετύλιξεν το βιβλίον εις σχήμα κυλίνδρου, το παρέδωσε στον υπηρέτην και εκάθισε.
Τα βλέματα δε όλων αυτών, που ευρίσκοντο εις την συναγωγήν, ήσαν προσηλωμένα με μεγάλην προσοχήν εις αυτόν. 21 Ηρχισεν δε να λέγη εις αυτούς ότι σήμερον, με όσα την στιγμήν αυτήν ακούουν τα αυτιά σας, έχει εκπληρωθή και επαληθεύσει αυτή η προφητεία. 22 Και όλοι επεβεβαίωναν δι’ αυτόν, ότι εκήρυττε με πολλήν δύναμιν και εθαύμαζαν δια τα λόγια τα γεμάτα χάριν, που έβγαιναν από το στόμα του και έλεγαν· δεν είναι αυτός ο υιός του γνωστού μας Ιωσήφ, ο μαραγκός;
