Ευαγγέλιο: ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ Β/ 18 – 22 – 18 Καί ήσαν οι μαθηταί Ιωάννου καί οι τών Φαρισαίων νηστεύοντες. καί έρχονται καί λέγουσιν αυτώ Διατί οι μαθηταί Ιωάννου καί οι τών Φαρισαίων νηστεύουσιν, οι δέ σοί μαθηταί ου νηστεύουσι;
19 καί είπεν αυτοίς ο Ιησούς Μή δύνανται οι υιοί τού νυμφώνος, εν ώ ο νυμφίος μετ αυτών εστι, νηστεύειν; όσον χρόνον μεθ εαυτών έχουσι τόν νυμφίον, ου δύνανται νηστεύειν.
20 ελεύσονται δέ ημέραι όταν απαρθή απ αυτών ο νυμφίος, καί τότε νηστεύσουσιν εν εκείναις ταίς ημέραις. 21 ουδείς επίβλημα ράκους αγνάφου επιρράπτει επί ιματίω παλαιώ ει δέ μήγε, αίρει τό πλήρωμα αυτού, τό καινόν τού παλαιού, καί χείρον σχίσμα γίνεται.
22 καί ουδείς βάλλει οίνον νέον εις ασκούς παλαιούς ει δέ μή, ρήσσει ο οίνος ο νέος τούς ασκούς, καί ο οίνος εκχείται καί οι ασκοί απολούνται αλλά οίνον νέον εις ασκούς καινούς βλετέον.
Ερμηνευτική απόδοση Ι. Θ. Κολιτσάρα
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ Β/ 18 – 22
18 Οι μαθηταί του Ιωάννου, όπως και οι μαθηταί των Φαρισαίων, ετηρούσαν και όσας άκομα νηστείας είχε καθιερώσει η παράδοσις των πρεσβυτέρων. Ερχονται λοιπόν μερικοί και λέγουν εις αυτόν· διατί οι μαθηταί του Ιωάννου και οι μαθηταί των Φαρισαίων νηστεύουν, οι δε ιδικοί σου μαθηταί δεν νηστεύουν;
19 Και είπεν εις αυτούς ο Ιησούς· μήπως είναι δυνατόν οι καλεσμένοι στον γάμον φίλοι του γαμβρού να νηστεύουν, καθ’ ον χρόνον ο γαμβρός ευρίσκεται μαζή των; Οσον καιρόν έχουν μαζή των τον γαμβρόν δεν είναι δυνατόν να νηστεύουν, (διότι η νηστεία είναι και δείγμα πένθους και όχι χαράς). 20 Θα έλθουν δε ημέραι, κατά τας οποίας θα πάρουν βιαίως ανάμεσα από αυτούς τον νυμφίον, δηλαδή εμέ τον Διδάσκαλόν των, και τότε θα πενθήσουν και θα νηστεύσουν.
21 Κανείς δεν ράπτει επάνω εις ένα παλαιό ένδυμα τεμάχιον από καινούργιο ύφασμα· εάν όμως και το ράψη, τότε το καινούργιο μπάλωμα, που ερράφτηκε στο παλαιό ένδυμα, μαζεύει και κάνει το σχίσιμο του παλαιού πολύ μεγαλύτερο. (Η νέα δηλαδή διδασκαλία μου δεν ημπορεί να υπαχθή στους παλαιούς εξωτερικούς τύπους. Αν κάτι τέτοιο γίνη, και οι τύποι θα φθαρούν και οι διδασκαλία μου θα νοθευθή). 22 Και κανείς δεν βάζει μούστον σε παλαιά ασκιά.
Εάν δε τυχόν και κάμη κάτι τέτοιο, ο μούστος σπάζει τα ασκιά, έτσι δε και το κρασί χύνεται και τα ασκιά καταστρέφονται. Αλλά πρέπει να βάζη κανείς μούστον εις καινούργια, γέρα ασκιά. (Οι Φαρισαίοι και οι οπαδοί των είναι παλαιά ασκιά, που δεν ημπορούν να ανθέξουν εις την νέαν διδασκαλίαν μου. Αυτήν θα την παραλάβουν οι μαθηταί μου, νέοι και υγιείς κατά την ψυχήν και την καρδίαν).
