Πρεσβυτέρου Αθανασίου Μηνά
(Απάντηση στην α-λογία και στην βορβορώδη σαρκική θρησκεία, στη Νέα Εποχή)
«Αληθή Θεοτόκον, πάντες επιγνόντες σε, πάναγνε Δέσποινα, τον εκ σού τεχθέντα, Θεόν Λόγον ειδότες κηρύττομεν, εν δυσίν ουσίαις, θελητικαίς, αυτεξουσίαις, υπέρ λόγον και νόμον της φύσεως».
Αύτη η πίστις των ορθοδόξων, αύτη η αλήθεια της εκκλησίας, αύτη η θεολογία των αγίων αποστόλων και πατέρων. Αυτήν την εμπειρική θεολογία και αγάπη προς το θεανδρικόν πρόσωπον του της μεγάλης βουλής αγγέλου, Ιησού Χριστού, μας αφήνει ως παρακαταθήκην και ο Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης. Μας δίδαξε ο Άγιος των ημερών μας, ότι ούτως δυνάμεθα να εορτάζομεν αληθώς και ειλικρινώς την Άχραντον αυτού Γέννησιν εκ της αειπαρθένου και θεοτόκου Μαρίας.
Αρκεί να δεχτούμε ως βίωμά μας την δική του αγία υπακοή, την αγγελική του καθαρότητα, καθώς και την υψοποιό του ταπείνωση. Ο δρόμος μας λέγει ο Άγιος Πορφύριος είναι η πορεία από το κατ’εικόνα στο καθ’ομοίωσιν.
Πρότυπο αιώνιο, ο ενανθρωπήσας Υιός του Θεού, ο Μεσσίας. Ο Κύριος, ως της μεγάλης βουλής Άγγελος, υπήκουσε κατά πάντα στον πατέρα, όπως τον έδειξε στον κόσμο ο Τίμιος Πρόδρομος λέγοντας: «Ίδε ο αμνός του Θεού». Ο ίδιος ο άγιος Ιωάννης ο προφήτης, υπάκουος κατά πάντα στον Θεό, μετέβη στον Ιορδάνη και βάπτιζε βάπτισμα μετανοίας.
Μας παρέδωσε δε την σκυτάλη της θεογνωσίας και θεολογίας από την Π.Διαθήκη στην Κ.Διαθήκη. Δηλαδή για τον Άσαρκο Λόγο στον Ένσαρκο Λόγο, μέσω των μαθητών Του, κυρίως τον πρώτο θεολόγο και παρθένο Ανδρέα τον πρωτόκλητο και Ιωάννη τον ηγαπημένο και επιστήθιο φίλο του Ιησού. Αυτοί οι δύο απόστολοι κάνοντας υπακοή στον δικό τους πνευματικό πατέρα, ηκολούθησαν κατά πόδας τον Μεσσία Ιησού.
Και Εκείνος βραβεύοντας την υπακοή τους, ως και αυτός στον ουράνιο πατέρα Του, γύρισε το πρόσωπό Του προς αυτούς, τους κοίταξε και τους μετέδωσε την εμπειρική ορθόδοξο θεολογία, ως προς τον Μεσσία, δίνοντάς τους την δυνατότητα, εκείνη την ημέρα να εντρυφήσουν και να ζήσουν μαζί Του την θέα του Ακτίστου φωτός και την γλυκύτητα της αγάπης του θεανδρικού Του προσώπου.
Έτσι και αυτοί, φλογισμένοι από το πυρ της θεότητος, χάριτι Χριστού, έτρεξαν να μεταδώσουν το χαρμόσυνο μήνυμα στους λοιπούς αδελφούς τους «Ευρήκαμεν τον Μεσσίαν». Το ίδιο και σήμερα όπως τότε ο Μεσσίας Ιησούς εξέλεξε τα μωρά του κόσμου και εξουθενημένα ίνα καταισχύνουν τους σοφούς, ασόφους και τους ισχυρούς, ανίσχυρους του κόσμου τούτου. Λέγω αδελφοί μου, για τους τρεις μεγάλους φωστήρες, διδασκάλους και ευεργέτες ημών τε και όλης της ανθρωπότητος, τον Άγιο Πορφύριο τον Καυσοκαλυβίτη, τον Άγιο Παίσιο τον Αγιορείτη και τον Άγιο Ιάκωβο της Ευβοίας.
[irp posts=”388077″ name=”«Πες Του Χριστούλη να με Δεχτεί»”]
Και οι τρεις αυτοί άγιοι, εκτός της μεγάλης καθαρότητας και ταπείνωσης, ασκήθηκαν και απέκτησαν το χάρισμα της υπακοής στο θέλημα και τις εντολές του Ιησού και ανεδείχθησαν αιώνια πρότυπα για εμάς και τους μετά από εμάς, έως της συντελείας του αιώνος. Τότε δηλαδή που ο Χριστός Ιησούς θα έλθει εν δόξη μετά των αγγέλων και θα διαθέσει στους κατά χάριν ομοίους του αδελφούς του την βασιλεία του πατέρα του, σε όσους δηλαδή στην επίγεια παρουσία Του μοίρασε και μοιράζει μέσω των θείων γραφών τας δέκα μνας , λέγοντάς μας ότι αναχωρεί με την Αγία Ανάληψή Του, να λάβει την βασιλεία του πατέρα Του, την οποία θα χαρίσει ερχόμενος στην δευτέρα παρουσία Του κρίνοντας με δικαιοσύνη.
Αδελφοί μου, « Χριστός γεννάται δοξάσατε, Χριστός εξ ουρανού απαντήσατε…».
Το λοιπόν, παρακαλώ την αγάπη σας, μακράν από κάθε κοσμικό και παγανιστικό, ειδωλολατρικό και δυσώδες σαρκικό φρόνημα, που η Ν.Εποχή και παγκοσμιοποίηση προβάλλει ενώπιον μας, ξεδιάντροπα, αδίστακτα, σχιζοφρενικά και στανικά κατά κόρον.
Στώμεν καλώς, αδελφοί.
Ας τρέξουμε με καθαρότητα, ταπείνωση και υπακοή να αγκαλιάσουμε τον Σωτήρα Χριστό στην ταπεινή φάτνη προσφέροντάς Του ως τίμια δώρα την καθαρά εξομολόγηση και την υπακοή στις εντολές Του, όπως μας δίδαξαν και μας διδάσκουν οι Άγιοι πατέρες μας.
Είθε να γίνει . Αμήν.
Υ.Γ.
Έγραφα την 2α Δεκεμβρίου, εορτή του Αγίου Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου.
