Του Γιώργου Θεοχάρη
Η υπόθεση του Αμίρ και η προσφορά της ελληνικής σημαίας από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό σε μία φαντασμαγορική συμβολική κίνηση, εξακολουθεί να απασχολεί το Πανελλήνιο.
Οι δηλώσεις της μητέρας του Αμίρ, από τις οποίες θα παραθέσουμε αποσπάσματα, είναι πέρα για πέρα αληθινές, διότι έγιναν πριν την παρέλαση, όταν ο Αμίρ κληρώθηκε να κρατήσει την ελληνική σημαία, σε συνέντευξη που έδωσε στο Lifo στον M. Hulot. Δημοσιεύτηκαν αρκετές ημέρες πριν την παρέλαση, στις 20.10.2017, δηλαδή αρκετά πριν ξεσπάσει το θέμα. Διαβάστε λοιπόν τί δήλωσε μεταξύ άλλων η μητέρα του στο Lifo:
«Χαρήκαμε πολύ που κληρώθηκε ο Αμίρ, έγινε κλήρωση χωρίς να το γνωρίζουμε αλλά είναι ωραίο, γιατί κάνει περήφανους όλους τους Αφγανούς. Συμβολικά είναι ο εκπρόσωπος όλων όσοι ζουν εδώ. Και θα πάει και στην εκκλησία να εκκλησιαστεί με τη σημαία, παρόλο που είμαστε μουσουλμάνοι. Φυσικά και θα πάμε στην εκκλησία μαζί του, δεν έχουμε κανένα πρόβλημα.»
(Πηγή: www.lifo.gr)
H μητέρα του Αμίρ πάσχει από σακχαροδιαβήτη βαριάς μορφής και έχει τρία παιδιά. Στην ίδια συνέντευξη, ο Αμίρ είχε δηλώσει:
«Οι Έλληνες είναι πολύ καλοί, όσο καιρό είμαστε στην Ελλάδα μάς έχουν βοηθήσει πολύ. Μου αρέσει το σχολείο και ας δυσκολεύομαι με τη γλώσσα, όλοι μου φέρονται καλά, και οι δάσκαλοι και οι συμμαθητές μου. Θέλω να μάθω τη γλώσσα και να γίνω μια μέρα οδοντίατρος».
Μία άλλη εικόνα για το συμβάν προσπάθησε να δώσει ο Αντιπρόεδρος της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας Ελλάδας (ΔΟΕ) Σταύρου Πετράκη -ο οποίος να σημειωθεί ότι προέρχεται από τον χώρο της Αριστεράς- στη σελίδα της ΔΟΕ στο Facebook (φωτο):
«Συνάδελφοι
σε σχέση με τα όσα συκοφαντικά για το 6ο Δημοτικό Σχολείο Δάφνης αναφέρονται στο διαδίκτυο, σας ενημερώνουμε ότι η κατάσταση είναι εντελώς διαφορετική.
Έχουμε επικοινωνήσει με το Σύλλογο και το Διευθυντή τόσο εγώ (Αντιπρόεδρος της ΔΟΕ) όσο και ο Πρόεδρος της ΔΟΕ.
Η κλήρωση έγινε όπως προβλέπεται.
Ο Αφγανικής καταγωγής μαθητής που κληρώθηκε είχε απαλλαγεί από το μάθημα των Θρησκευτικών και τον εκκλησιασμό και γι’ αυτό ρωτήθηκε η οικογένεια μέσω του κοινωνικού λειτουργού του Δήμου (ο οποίος είναι ο ενδιάμεσος για την επικοινωνία αφού η οικογένεια ήρθε την άνοιξη στην Ελλάδα και υπάρχει θέμα επικοινωνίας καθώς δεν γνωρίζουν άλλη γλώσσα) για το τι θα κάνει το παιδί.
Ο κοινωνικός λειτουργός ενημέρωσε το σχολείο ότι το παιδί δεν θα κρατήσει τη σημαία.
Ο Διευθυντής ενημέρωσε τη Διεύθυνση Εκπαίδευσης, προχώρησαν σε νέα κλήρωση και κληρώθηκε μαθητής από την Αλβανία.
Οι συνάδελφοι αποφάσισαν να δώσουν την ταμπέλα στον Αφγανό μαθητή θέλοντας να τον στηρίξουν αφού είχε μάθει πως κληρώθηκε.
Όλα έχουν γίνει με αποφάσεις συλλόγου διδασκόντων και με ενημέρωση της Διεύθυνσης.»
Ακολούθησε επίσημη ανακοίνωση της ΔΟΕ, με υπογραφή του Προέδρου της (φωτο), που κάλυπτε πλήρως την Διεύθυνση και τους διδάσκοντες του Σχολείου:
«Θέμα: Όχι στη στοχοποίηση των εκπαιδευτικών του 6ου Δημοτικού Σχολείου Δάφνης
Το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. σχετικά με τα όσα αναληθή και συκοφαντικά έχουν δει το φως της δημοσιότητας για το ζήτημα της επιλογής σημαιοφόρου στο 6ο Δημοτικό Σχολείο Δάφνης, εκφράζει ομόφωνα τη συμπαράσταση και τη στήριξή του τόσο στον Σύλλογο Διδασκόντων όσο και στον Διευθυντή του σχολείου.
Ο Σύλλογος Διδασκόντων του 6ου Δημοτικού Σχολείου με τις αποφάσεις που έχει λάβει και τις δράσεις που έχει υλοποιήσει κατά καιρούς, στήριξε και συνεχίζει να στηρίζει τους αλλοδαπούς μαθητές και τις οικογένειές τους με ποικίλους τρόπους κάτι που πράττουν καθημερινά οι εκπαιδευτικοί σε όλη την Ελλάδα. Είναι απαράδεκτο και συκοφαντικό να σπιλώνονται εκπαιδευτικοί για αντιλήψεις και στάσεις που δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με την παιδαγωγική διαδικασία που εφαρμόζουν και κυρίως με τη στάση ζωής που τους διακρίνει.
Οι εκπαιδευτικοί της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης είναι κατηγορηματικά αντίθετοι με κάθε είδους ρατσιστικές αντιλήψεις και νοοτροπίες και δίνουν καθημερινά τη μάχη τους, δίχως τη στήριξη της πολιτείας, για την ισότιμη εκπαίδευση όλων των παιδιών ενάντια σε ρατσιστικά φαινόμενα και στην καλλιέργεια κλίματος ξενοφοβίας. Τέτοιου είδους πρακτικές δεν μπορούν να βρουν πρόσφορο έδαφος στα σχολεία μας.
Θεωρούμε πως η στάση του Υπουργείου Παιδείας για το θέμα, το οποίο, παρά το γεγονός ότι έχει πλήρη ενημέρωση για τα πραγματικά περιστατικά, αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο της ύπαρξης ευθυνών για τους εκπαιδευτικούς είναι απαράδεκτη και επικίνδυνη και γι’ αυτό το λόγο την καταδικάζουμε.
Λέμε όχι στην στοχοποίηση των εκπαιδευτικών του 6ου Δημοτικού Σχολείου Δάφνης και απαιτούμε την άμεση παύση κάθε πειθαρχικής διαδικασίας.»
Από την άλλη πλευρά όμως οι δηλώσεις της μητέρας, που δεν μπορούν να διαψευστούν, καθώς έγιναν δημόσια και αρκετά πριν ξεσπάσει το θέμα, δείχνουν ότι αυτή δεν είχε πρόβλημα ο γιος της να κρατήσει την σημαία με τον σταυρό και να πάει και στην Εκκλησία, και μάλιστα όλοι μαζί.
Σε τελική ανάλυση όλος ο θόρυβος γίνεται άδικα, διότι, εφαρμόζοντας τον νόμο, ο Αμίρ δεν είχε δικαίωμα να συμμετάσχει στην κλήρωση, καθώς, βάσει του νόμου που ισχύει, έπρεπε να έχει συμπληρώσει σε ελληνικό σχολείο τουλάχιστον 2 χρόνια, αλλά αυτός σε καμία περίπτωση δεν είχε πάνω από 19 μήνες στην Ελλάδα. Επάνω στο ίδιο θέμα κυκλοφόρησαν και άλλα διάφορα, τα οποία δεν θα σχολιάσουμε, διότι δεν φαίνεται να αποδεικνύουν με ασφάλεια κάτι.
Όπως έχουμε εξηγήσει σε άλλο άρθρο μας, η επιλογή της κυβέρνησης να γίνεται ο ορισμός των σημαιοφόρων με κλήρωση είναι εσφαλμένη και αυτή είναι η «βαθιά αιτία» που προκλήθηκε το όλο θέμα.
Από την άλλη μεριά όμως το γεγονός ότι μία μουσουλμανική οικογένεια δέχεται ο γιος της να κρατήσει μία σημαία, που έχει επάνω της το σημείο του σταυρού, όχι μόνο στο πανί, αλλά και στο κοντάρι της, ένα σημείο που για πολλούς μουσουλμάνους είναι, δυστυχώς, «κόκκινο πανί», και μάλιστα να πάει και στην Εκκλησία με αυτήν, μόνο θετικό θα έπρεπε να χαρακτηριστεί και να ενθαρρυνθεί, και όχι να θεωρείται ως εθνική ταπείνωση.
Δεν πρέπει να λησμονούμε ότι για αυτήν την πράξη της η μητέρα στην χώρα της θα είχε εκτελεστεί ως αποστάτρια με λιθοβολισμό. Για αυτό λοιπόν, ως χριστιανοί πρώτιστα, ας είμαστε λιγότερο βιαστικοί και λιγότερο αναμάρτητοι στο να πετάξουμε πρώτοι τον λίθο, και αντί για λίθο ας πετάξουμε καλύτερα λίγους λόγους ειρήνης και αγάπης.
){kind=link}