“Έλεος πια, κ. Ρεπούση, βρείτε άλλο τρόπο να προκαλείτε, κι αφήστε ανέγγιχτα τα ΙΕΡΑ ΚΑΙ ΟΣΙΑ των Ελλήνων”
Η Βουλευτής Β’ Θεσσαλονίκης των ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ Σταυρούλα Ξουλίδου, υπεύθυνη του Τομέα Κοινοβουλευτικής Ευθύνης Παιδείας και Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού, προέβη στην ακόλουθη δήλωση σχετικά με τα όσα υποστήριξε η κ. Ρεπούση περί κατάργησης του μαθήματος των Θρησκευτικών:
«Τα όσα τραγελαφικά υποστήριξε η κ. Ρεπούση στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων στη Βουλή για κατάργηση του μαθήματος των Θρησκευτικών στη Β’ και Γ’ τάξη του Επαγγελματικού Λυκείου, μόνο θυμηδίες προκαλούν.
Προφανώς, δεν έχει ιδέα από την ύλη των βιβλίων των Θρησκευτικών, που διδάσκονται στο Λύκειο και ξεστομίζει ασυναρτησίες περί «θρησκευτικής κατήχησης», που καμία σχέση δεν έχουν με την πραγματικότητα.
Προς ενημέρωσή σας, λοιπόν, κ. Ρεπούση, το μάθημα των Θρησκευτικών:
1. Είναι ένα ανθρωπιστικό μάθημα και έχει ως στόχο την επαφή των παιδιών με τις αρχές και τις αξίες του Χριστιανισμού, που είναι, ταυτόχρονα, και πανανθρώπινες αξίες.
2. Προάγει το ήθος και τον ανθρωπισμό, μέσα από το σεβασμό των άλλων, απαραίτητο εφόδιο για τη ζωή και την προσωπική εξέλιξη του καθενός. Έξαλλου, επιστήμη χωρίς ήθος και ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα μπορεί να αποβεί επικίνδυνη.
3. Η ύλη του μαθήματος ορίζεται από ομάδα επιστημόνων θεολόγων και επίσης, διδάσκεται στα σχολεία από επιστήμονες θεολόγους. Θα σας θυμίσω ότι σε μια αντίστοιχη επιστημονική ομάδα ανήκατε κι εσείς, με αξιοθαύμαστα αποτελέσματα! Μήπως υποτιμάτε τους επιστήμονες συναδέλφους σας; Μήπως θα προτείνετε και την κατάργηση της Θεολογίας, ως επιστήμης, γιατί δεν σας «κάνει»;
4. Ενδεικτικά, στη Β’ Τάξη του Λυκείου διδάσκεται το βιβλίο «Χριστιανισμός και Θρησκεύματα» και σκοπός του μαθήματος είναι –σύμφωνα με το ΥΠΠΑΙΘ- οι μαθητές:
· Να γνωρίσουν υπεύθυνα και από κάθε δυνατή πλευρά τη Θρησκεία ως πανανθρώπινο φαινόμενο.
· Να μελετήσουν κατά τρόπο συστηματικό, και πάντοτε σε σχέση με τα όποια υπαρξιακά και κοινωνικά προβλήματα τους, τα καίρια και ουσιώδη στοιχεία του Χριστιανισμού, ιδιαίτερα της ορθοδοξίας, και να εμβαθύνουν χωριστά στο δυναμικό, απελευθερωτικό και μεταμορφωτικό χαρακτήρα.
· Να τους δοθεί η ευκαιρία να ενημερωθούν για την κριτική, την αμφισβήτηση ή και την άρνηση της χριστιανικής πίστης, καθώς και πως αυτές αντιμετωπίζονται με αντικειμενικότητα, τιμιότητα και πνεύμα αυτοκριτικής.
· Να αποκτήσουν μία κατά το δυνατόν σφαιρική εικόνα για την αξία και προσφορά του Χριστιανισμού και – επαρκώς ενημερωμένοι, ελεύθερα και ενσυνείδητα – να πάρουν απέναντί του, αν το θελήσουν, υπεύθυνη προσωπική θέση.
· Τέλος να πληροφορηθούν έγκυρα για τα κυριότερα μη χριστιανικά θρησκεύματα, να τα συγκρίνουν στοιχειωδώς με το Χριστιανισμό, να επισημάνουν σ’ αυτά αναζητήσεις και απαντήσεις ζωής, να εκτιμήσουν το βαθμό και τα όρια επάρκειάς τους ή μη, και να μάθουν να σέβονται τις θρησκευτικές δοξασίες των άλλων.
5. Στην Γ’ Τάξη του Λυκείου διδάσκεται το βιβλίο «Θέματα χριστιανικής Ηθικής» και σκοπός του μαθήματος είναι οι μαθητές:
· Να γνωρίσουν την ηθική διάσταση της ανθρώπινης ζωής.
· Να κατανοήσουν την ορθόδοξη χριστιανική ηθική ως απαύγασμα της εν Χριστώ λυτρωτικής εμπειρίας της Εκκλησίας και όχι ως συστηματική ανάλυση νομικών κανόνων Ηθικής (Θεωρητική Ηθική – Δεοντολογία).
· Να βοηθήσουν να προσεγγίσουν την αλήθεια, ότι η ορθόδοξη ηθική ζωή είναι ζωή ανάκτησης της ελευθερίας, της ακεραιότητας του προσώπου, ζωή επανεύρεσης του αληθινού «εαυτού» μας, και όχι ζωή υποταγής σε «αλλότριο» θέλημα.
· Να κατανοήσουν τη χριστιανική ηθική ζωή ως αποκατάσταση της «κοινωνίας» μεταξύ Θεού και ανθρώπου, μεταξύ των ανθρώπων, και ανθρώπου και φύσης.
· Να βιώσουν τη χριστιανική ηθική ζωή όχι ως παραίτηση από τα δεινά του κόσμου και φυγή στην απραξία, αλλά ως συμμετοχή σε κάθε καλό αγώνα για ελευθερία, αξιοπρέπεια, παιδεία, ειρήνη, δικαιοσύνη και συναδέλφωση των λαών.
Φαίνεται ότι μετά την προσπάθεια επιβολής ιστορικής πλάνης και λήθης, με το νέο ανθελληνικό κρεσέντο της, η κ. Ρεπούση θέλει να προκαλέσει το εθνικό αίσθημα των Ελλήνων, βάλλοντας κατά των αξιών, των ηθών και των παραδόσεων, που αποτελούν τους συνεκτικούς δεσμούς της κοινωνίας και της ταυτότητας των Ελλήνων, σε καιρούς δύσκολους και επικίνδυνους.
Γιατί, ακόμα και αν δεν αρέσει στην κ. Ρεπούση, ο Χριστιανισμός ήταν, είναι και θα συνεχίσει να είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ελληνικής ψυχής».
