“Δεν κάνω παιδιά πριν κλείσω τα 40…”

Του Πρωτ. Αντωνίου Καλλιγέρη
Μέ αυτό τό σύνθημα μία πολύ γνωστή εταιρεία διαφημίζει τό προϊόν της τό οποίο κρατά στά χέρια του ένας χαμογελαστός νέος μία καί η διαφήμιση απευθύνεται στούς συνομηλίκους του.

Θά μπορούσαμε νά μή σχολιάσουμε τό μήνυμα αυτό. ῎Αλλωστε υπάρχουν πολλές ανόητες διαφημίσεις. Πιστεύουμε όμως ότι στήν περίπτωση αυτή, δέν έχουμε νά αντιμετωπίσουμε μία κακή διαφήμιση, αλλά μία προσπάθεια δημιουργίας αξιών.

Τί είναι λοιπόν ῝άώ῍ώ, μία καί τέτοιο προϊόν διαφημίζεται; Τί φαίνεται νά είναι περιττό; Τά παιδιά!

Στόν καιρό πού γίνεται μιάς γιγάντια προσπάθεια νά προστατευτούν τά παιδιά από τήν ανωριμότητα τών ενηλίκων καί πολλές φορές από τήν εγκληματική δράση ή τήν αμέλειά τους, κάποιοι θεωρούν ότι τά παιδιά είναι ένα ῝άώ῍ώ ανθρώπινο παράγωγο. ῾Η ιδέα δέν είναι φασιστική, είναι φρικιαστική καί δυστυχώς υπαρκτή.

῾Ο διαφημιστής στήν περίπτωση αυτή φαίνεται νά αποκαλύπτει ό,τι επιμελημένα κρύβει η κοινωνία μας. Δέν είναι άστοχο, επομένως, νά παρατηρήσουμε τήν εικόνα πού έχουν οι ενήλικες γιά τά παιδιά.

῾Η κοινωνία μας αντιμετωπίζει τά παιδιά σάν παράγωγα τών ενηλίκων καί όχι σάν πρόσωπα πού έχουν αξία σέ συγκεκριμένη στιγμή. Τά παραδείγματα είναι πολλά•

῞Οσοι ενήλικες αναφέρονται σέ μέτρα πού πρέπει νά παρθούν γιά τήν προστασία τών παιδιών ισχυρίζονται ότι αυτά πρέπει νά ληφθούν επειδή οι νέοι είναι τό μέλλον μας. ῾Επομένως τά παιδιά καί οι νέοι δέν έχουν αξία γιά αυτό πού είναι αλλά γιά αυτό πού θά γίνουν.

῎Ας αναρωτηθούμε τούς λόγους γιά τούς οποίους γίνεται η άμβλωση. ῎Αν τούς μελετήσουμε προσεκτικά κανένας δέν συνδέεται πραγματικά μέ τό παιδί, αλλά μέ τόν ενήλικα καί τόν τρόπο μέ τόν οποίο αντιμετωπίζει τόν κόσμο.

Πέρα όμως από αυτή τήν αποτρόπαια ιδέα, ίσως πρέπει νά σταθούμε λίγο καί στά άλλα στηρίγματα τού κεντρικού μηνύματος.

῾Η σύλληψη καί η γέννηση ενός παιδιού φαίνεται ότι συνδέεται μέ τήν επιθυμία τού «εγώ» καί μόνο. ᾿Ακούγεται πολύ συχνά «θά κάνω παιδιά όταν είμαι έτοιμος» υπονοώντας μόνο τήν οικονομική κυρίως προετοιμασία, όχι όμως τήν ψυχο-συναισθηματική ολοκλήρωση. ῾Η άποψη αυτή είναι από τίς περισσότερο ισχυρές καί τή συναντάμε καί μέ άλλες παραλλαγές. Μερικές φορές αισθάνομαι ότι είναι όλα τόσο προγραμματισμένα, ακόμα καί στήν ημέρα, ώστε νά αναρωτιέμαι, η ομορφιά τής σχέσης δύο ανθρώπων πού αγαπιούνται πού είναι; ῾Η Χάρη τού Θεού πόσο χώρο έχει από τούς ανθρώπους γιά νά δράσει; ῾Η άποψη αυτή είναι από τίς πιό ισχυρές καί τή συναντάμε καί μέ άλλες παραλλαγές.

῎Αλλες φορές ζευγάρια ισχυρίζονται ότι ένα παιδί είναι η ολοκλήρωση τού γάμου τους. ῾Η λογική τών ενηλίκων πού θέλει τό παιδί πού πρόκειται νά έρθει νά συμπληρώσει τή σχέση τους η οποία πολλές φορές είναι ανώριμη είναι δονκιχωτική. ῞Οταν ο ῞Αγ. ᾿Ιωάννης ο Χρυσόστομος υποστήριζε ότι τά παιδιά είναι γέφυρα πού συνδέουν τούς γονείς, εννοούσε ένα ζευγάρι τό οποίο συνδέεται μέ τήν αγάπη πού έχει πρότυπο τή σχέση Χριστού καί ᾿Εκκλησίας καί όχι τό σημερινό, πού διέπεται από τή λογική τής μισάνοικτης πόρτας.

Μερικές φορές συναντάμε τήν ίδια εικόνα μέ τή λογική του δικαιώματος. Κυρίως γυναίκες ισχυρίζονται ότι η μητρότητα είναι δικαίωμα. Νομίζουμε όμως ότι τά δικαιώματά μας έχουν όριο τόν εαυτό μας καί δέν προεκτείνονται σέ άλλα πρόσωπα.

Τό διαφημιστικό μήνυμα πιστεύουμε ότι υπονοεί επίσης ότι τά παιδιά είναι μπελάς. ῾Επομένως πρέπει νά απολαύσουμε τή ζωή μας, πρίν ένα μικρό πλασματάκι μάς στερήσει τό υπόλοιπο τής ελευθερίας πού περίσεψε από τό γάμο. ᾿Αξίζει νά αναρωτηθούμε πόσο ώριμοι άνθρωποι είναι αυτοί πού διέπονται από μία τέτοια αντίληψη; Τό παιδί – μπελάς στή σκέψη τών ενηλίκων μετατρέπεται πολύ απλά σέ παιδί – θύμα. ῞Ενας γονέας πού αισθάνεται αιχμάλωτος από τό ίδιο του τό παιδί πόσο αληθινά τό αγαπά; Πόσο αληθινά μπορεί νά θυσιάσει τόν εαυτό του καί τίς προσδοκίες του γιά χάρη του ακόμα καί όταν φθάσει στήν κατάλληλη γι αυτόν ηλικία;

Παράλληλα υπηρετεί καί τή λογική «ο γάμος υπάρχει γιά νά κάνουμε οικογένεια, δηλαδή παιδιά» η οποία είναι πολύ ισχυρή στήν ελληνική κοινωνία. Μία αντίληψη η οποία είναι λανθασμένη, επειδή υποβιβάζει τήν αξία τού μυστηρίου τού γάμου, καί αδιέξοδη όταν σέ ένα γάμο οι σύζυγοι δέν μπορούν νά τεκνοποιήσουν. Δέν είναι τυχαίο ότι πολλές έρευνες τών τελευταίων χρόνων δείχνουν ότι η αξία ”οικογένεια” είναι πολύ ισχυρή καί σταθερά πρώτη στή συνείδηση τών νέων ενώ η αξία “γάμος” σταθερά υποτιμάται.

῾Η ᾿Εκκλησία μας διδάσκει ότι ο γάμος δέν είναι μιά παραχώρηση στόν άνδρα καί τή γυναίκα. ᾿Αλλά ένα θαύμα πού απορρέει από τήν πίστη μας στό Χριστό. Είναι τό μυστήριο εντός τού οποίου «ο άνδρας, ως φυσική οντότητα, ενώνεται μέ τή διαφορετική βιολογικά φυσική οντότητα τής γυναίκας του εις σάρκα μίαν (᾿Εφ. 5.31), γίνονται μία ύπαρξη, ακριβώς όπως ο ῾Υιός τού Θεού μέ τή σάρκωσή του παύει νά είναι μόμο ο εαυτός Του, δηλαδή Θεός, καί γίνεται επίσης άνθρωπος, έτσι ώστε η σύναξη τού λαού Του νά μπορεί νά αποτελέσει τό σώμα Του.»*

᾿Εντός τού γάμου οι σύζυγοι βρίσκουν τίς πραγματικές διαστάσεις τής ελευθερίας τους. ῾Η ωρίμανση συζύγων-έρωτα ελκύει τήν ευλογία τού Θεού, οδηγεί στήν τεκνογονία.

Καί επομένως είναι καρπός ελευθερίας. Καλλιεργούμε αυτή τήν αγάπη στή διάρκεια τής συζυγίας μας; ῾Ετοιμάζουμε τούς εαυτούς μας πνευματικά ώστε νά δεχθούμε ακόμα ένα δώρο από τό Θεό; Νά δούμε ακόμα ένα θαύμα;

Από το βιβλίο του Πρωτοπρεσβυτέρου Αντωνίου Καλλιγέρη “Γονείς – παιδιά «…κάπου θα συναντηθούμε!»” από τις εκδόσεις “ΑΡΧΟΝΤΑΡΙΚΙ”