ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΔΟΜΕΤΙΟΥ ΚΑΙ ΠΕΡΣΗ
Τη μνήμη του Αγίου Δομετίου του Πέρση και των δύο μαθητών αυτού τιμά σήμερα, 7 Αυγούστου, η Εκκλησία μας.
Ο Oσιομάρτυρας Δομέτιος ήταν Πέρσης και έζησε στα χρόνια του Μεγάλου Κωνσταντίνου. Διδάχθηκε τη χριστιανική πίστη από κάποιο χριστιανό, που ονομαζόταν Άβαρος.
Όταν το έμαθαν αυτό οι άνθρωποι του σπιτιού του, εξεγέρθηκαν εναντίον του και ο Δομέτιος αναγκάσθηκε να τους εγκαταλείψει.
Κατέφυγε στην πόλη Νίσιβη στα βυζαντινά σύνορα, οπού κλείστηκε σε κάποια μονή. Αναχώρησε, όμως, κι από κει, για να έλθει στη Θεοδοσιούπολη, στη μονή Σεργίου και Βάκχου, όπου ο Δομέτιος καλλιέργησε σε μεγάλο βαθμό τις αρετές του Ευαγγελίου.
Ο προϊστάμενος της μονής Ουρβέλ, βλέποντας την πνευματική ανωτερότητα του Δομετίου, θέλησε να τον κάνει πρεσβύτερο. Αλλά ο αγώνας του Δομετίου δεν ήταν πως θα αρπάξει αξιώματα, αλλά πως θα τα αποφύγει.
Διότι έμαθε από τον Κύριο του Ιησού Χριστό, να είναι «ταπεινός τη καρδία» που σημαίνει, ταπεινός στο φρόνημα και την εσωτερική διάθεση. Γι’ αυτό και έφυγε στα όρη και ζούσε μέσα σε μια σπηλιά με δύο μαθητές του.
Όταν κάποτε περνούσε από ‘κει ο Ιουλιανός ο Παραβάτης, διέταξε να τον σκοτώσουν. Οι στρατιώτες του Ιουλιανού βρήκαν το Δομέτιο και τους μαθητές του να ψάλλουν μέσα στη σπηλιά, όπου τους φόνευσαν με λιθοβολισμό.
Απολυτίκιο:
Ήχος πλ. α’. Τον συνάναρχον Λόγον.
Τον της χάριτος λόγον εισποιησάμενος, πυρσολατρών τας τερθρείας απεποιήσω σοφώς, τω Χριστώ ανατεθείς Πάτερ Δομέτιε, και εν αθλήσει ακλινής, ως οσίων μιμητής, εδείχθης Οσιομάρτυς, διό σε ύμνοις τιμώμεν, συν φοιτητών σου τη δυάδι σοφέ.
