ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ: Ο ασφαλιστικός χρόνος που δεν εμφανίζεται σωστά και οι εισφορές από παράλληλη δραστηριότητα αποτελούν δύο διαφορετικές εκκρεμότητες που μπορούν να επηρεάσουν μια συνταξιοδοτική υπόθεση.
Ρεπορτάζ: Γιάννης Παπανικολάου- vimaorthodoxias.gr
NEWS: Η έρευνα στις επίσημες οδηγίες του e-ΕΦΚΑ αναδεικνύει την ανάγκη ελέγχου πριν από την αίτηση, αλλά και μετά την έκδοση απόφασης, όταν υπάρχουν συγκεκριμένα στοιχεία παράλειψης.
Στις 20 Οκτωβρίου δεν εντοπίστηκε νέα γενική ρύθμιση του 24ώρου για αυτές τις περιπτώσεις. Υπάρχει, ωστόσο, πρόσφατη αλλαγή στον τρόπο επικοινωνίας: από τις 12 Οκτωβρίου λειτουργεί νέο υποσύστημα ερωτημάτων, αναφορών και καταγγελιών, με αυτόματη δρομολόγηση στην αρμόδια υπηρεσιακή δομή.
Η δυνατότητα υποβολής ερωτήματος βοηθά στον εντοπισμό της αρμόδιας υπηρεσίας. Για κάθε ουσιαστικό συνταξιοδοτικό αίτημα χρειάζεται παράλληλα να ακολουθείται η προβλεπόμενη διαδικασία και να διατηρούνται αποδεικτικά υποβολής.
Ποιος χρόνος λείπει και ποια εισφορά δεν αξιοποιήθηκε
Στην περίπτωση ελλιπών ενσήμων, το ζητούμενο είναι η πιστοποίηση πραγματικής ασφάλισης. Στην παράλληλη ασφάλιση, το ερώτημα αφορά τον τρόπο αξιοποίησης εισφορών που καταβλήθηκαν ταυτόχρονα.
Ο ΕΦΚΑ προβλέπει ειδική αντιμετώπιση του παράλληλου χρόνου έως το τέλος του 2016 και διακρίνει την παράλληλη απασχόληση από το 2017 και μετά. Για την προσαύξηση παλαιού παράλληλου χρόνου που δεν χρησιμοποιήθηκε στη θεμελίωση, η επίσημη ενημέρωση αναφέρει συντελεστή 0,075% για κάθε επιπλέον ποσοστιαία μονάδα εισφοράς και κάθε έτος. Η εφαρμογή απαιτεί εξακρίβωση χρόνου, βάσης και εισφορών.
Για μη ψηφιοποιημένα παραστατικά, οι οδηγίες της διαδικασίας συνταξιοδότησης προβλέπουν δήλωση του επιπλέον χρόνου και αποστολή των αποδεικτικών μέσω του Ψηφιακού Δωματίου Επικοινωνίας εντός της αναφερόμενης δεκαπενθήμερης προθεσμίας.
1. Δύο έτη που απουσιάζουν από την ηλεκτρονική εικόνα. Ασφαλισμένος διαθέτει παλαιά βιβλιάρια, αλλά ο χρόνος δεν εμφανίζεται στον ηλεκτρονικό λογαριασμό. Καταγράφει εργοδότη, χρονική περίοδο και αριθμό παραστατικών και ζητά πιστοποίηση. Η ύπαρξη του βιβλιαρίου πρέπει να αξιοποιηθεί οργανωμένα στην προβλεπόμενη διαδικασία, ώστε η υπηρεσία να εξετάσει συγκεκριμένο αποδεικτικό υλικό.
2. Διαφορά ανάμεσα σε 38 και 40 χρόνια. Εργαζόμενος υπολογίζει ότι έχει συμπληρώσει σαράντα χρόνια, ενώ η υπηρεσιακή εικόνα δείχνει τριάντα οκτώ. Πριν στηρίξει την αποχώρησή του στον προσωπικό υπολογισμό, χρειάζεται να εντοπίσει τη διαφορά. Εξετάζει μήπως υπάρχουν επικαλύψεις, κενά ή χρόνος που χρειάζεται ειδική αναγνώριση, αντί να θεωρεί ότι όλα τα ημερολογιακά χρόνια είναι αυτομάτως ασφαλιστικά.
3. Μισθωτή εργασία και επαγγελματική δραστηριότητα. Ασφαλισμένος πλήρωνε εισφορές σε δύο πρώην φορείς την ίδια περίοδο πριν από το 2017. Ζητά έλεγχο της συνταξιοδοτικής απόφασης και των στοιχείων παράλληλης ασφάλισης. Τα ίδια ημερολογιακά έτη δεν πρέπει να αθροίζονται αυθαίρετα σαν να ήταν διαδοχικά. Το ουσιαστικό ερώτημα είναι πώς αξιοποιήθηκαν οι πρόσθετες εισφορές.
4. Ενδεικτικός υπολογισμός προσαύξησης. Με υποθετική πρόσθετη εισφορά 20 ποσοστιαίων μονάδων για πέντε έτη, ο αριθμητικός συντελεστής είναι 0,075% × 20 × 5, δηλαδή 7,5%. Σε υποθετική εφαρμοστέα βάση 1.000 ευρώ προκύπτουν 75 ευρώ. Το παράδειγμα εξηγεί τον τύπο· δεν αποδεικνύει προσωπικό δικαίωμα ή συγκεκριμένη εφαρμοστέα βάση.
5. Απόφαση χωρίς αναμενόμενο ασφαλιστικό διάστημα. Συνταξιούχος παραλαμβάνει απόφαση και διαπιστώνει ότι δεν αναφέρεται περίοδος για την οποία έχει στοιχεία. Συγκρίνει την απόφαση με τα δικαιολογητικά και ζητά συγκεκριμένη διοικητική εξέταση. Χρειάζεται επίσης να ενημερωθεί για τυχόν προθεσμίες και προβλεπόμενα μέσα αμφισβήτησης, ώστε η επικοινωνία να γίνει με τον κατάλληλο τρόπο.
6. Πρόσθετες αποδοχές που δεν έχουν αποτυπωθεί. Εργαζόμενος διατηρεί μισθολογικά στοιχεία που διαφέρουν από την εικόνα του ασφαλιστικού λογαριασμού. Ο έλεγχος πρέπει να ξεχωρίσει ποιες αποδοχές υπάγονταν σε εισφορές και σε ποια περίοδο αναφέρονται. Η διαφορά σε ένα εκκαθαριστικό μισθοδοσίας χρειάζεται τεκμηρίωση πριν συνδεθεί με συγκεκριμένη μεταβολή στο ποσό σύνταξης.
7. Υπόθεση με πολλαπλά αιτήματα χωρίς ενιαίο αρχείο. Ασφαλισμένος έχει υποβάλει διαφορετικές αναφορές, χωρίς να κρατά ημερομηνίες και αριθμούς πρωτοκόλλου. Δημιουργεί χρονολόγιο με κάθε αίτημα, απάντηση και συνημμένο. Στην επόμενη επικοινωνία παραπέμπει στον υπάρχοντα φάκελο και διατυπώνει καθαρά ποιο ζήτημα παραμένει ανοικτό. Έτσι διευκολύνεται η ουσιαστική συνέχεια της εξέτασης.
Η προετοιμασία χρειάζεται τρεις χωριστούς πίνακες: ασφαλιστικός χρόνος, εισφορές και διοικητικές ενέργειες. Ο πρώτος δείχνει πότε εργάστηκε ο ενδιαφερόμενος, ο δεύτερος πού ασφαλίστηκε και ο τρίτος τι έχει ζητήσει από την υπηρεσία.
Χρήσιμη είναι και η διατήρηση ευανάγνωστων ψηφιακών αντιγράφων, με το πρωτότυπο διαθέσιμο όπου απαιτείται. Η σωστή ταξινόμηση μειώνει την πιθανότητα να αποσταλεί ελλιπές ή άσχετο υλικό.
Για τον ασφαλισμένο, ο στοχευμένος έλεγχος έχει μεγαλύτερη αξία από μια γενική υπόσχεση αυξήσεων. Πρώτα αποδεικνύεται ποιος χρόνος και ποιες εισφορές υπάρχουν και στη συνέχεια εξετάζεται η επίδρασή τους στη θεμελίωση και στον υπολογισμό.
