Δέκα χρόνια μετά την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Κρήτης, το ζητούμενο δεν είναι μόνο η αποτίμηση του παρελθόντος, αλλά η ουσιαστική αντιμετώπιση των σημερινών προκλήσεων της Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Του Γιάννη Παπανικολάου-ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ
Η ολοκλήρωση του διεθνούς συνεδρίου στο Chantilly της Γαλλίας, με πρωτοβουλία του Οικουμενικού Πατριαρχείου, επαναφέρει στο προσκήνιο ένα κρίσιμο ερώτημα: μπορεί η Ορθοδοξία να μετατρέψει τον θεολογικό διάλογο σε συγκεκριμένες πρωτοβουλίες που θα ενισχύσουν την ενότητά της;
Η απουσία κοινής στρατηγικής
Η επέτειος της Συνόδου της Κρήτης προσέφερε την ευκαιρία να εξεταστούν οι εξελίξεις της τελευταίας δεκαετίας. Ωστόσο, οι διαφωνίες μεταξύ Ορθόδοξων Εκκλησιών εξακολουθούν να επηρεάζουν τη διορθόδοξη συνεργασία.
Η πραγματική πρόκληση δεν είναι η διοργάνωση περισσότερων συνεδρίων, αλλά η δημιουργία σταθερού μηχανισμού επικοινωνίας, ακόμη και μεταξύ Εκκλησιών που διαφωνούν σε σοβαρά εκκλησιολογικά ζητήματα.
Η δοκιμασία της αξιοπιστίας
Ένα δεύτερο ζήτημα αφορά την αξιοπιστία των εκκλησιαστικών πρωτοβουλιών απέναντι στους πιστούς.
Σε μια περίοδο πολέμων, κοινωνικών ανισοτήτων και απομάκρυνσης των νέων από την εκκλησιαστική ζωή, η Ορθοδοξία καλείται να αποδείξει ότι διαθέτει κοινό λόγο και ουσιαστική ποιμαντική παρουσία.
Θα μπορούσε, για παράδειγμα, να δημιουργηθεί διεθνές δίκτυο συνεργασίας για τη στήριξη διωκόμενων χριστιανικών κοινοτήτων, την εκπαίδευση νέων κληρικών και την αντιμετώπιση της θρησκευτικής παραπληροφόρησης.
Το συνέδριο μπορεί να αποτελέσει αφετηρία. Η επιτυχία του, όμως, θα κριθεί από τις πρωτοβουλίες που θα ακολουθήσουν και όχι από τον αριθμό των συμμετεχόντων ή των ομιλιών.
