π.Διονύσιος Ταμπάκης
Κοιμηθέντες, ονομάζει η Εκκλησία μας όσους έχουν φύγει από αυτήν την ζωή, επαναλαμβάνοντας τον χαρακτηρισμό του Κυρίου για τον πεθαμένο Λάζαρο.
«Λάζαρος ο φίλος ημών κεκοίμηται· αλλά πορεύομαι ίνα εξυπνίσω αυτόν. (Ιωάνν,ια΄,11).
Γι’αυτό και τα Νεκροταφεία ορθώς ονομάζονται Κοιμητήρια, αφού οι νεκροί ουσιαστικά βρίσκονται σε μία αναμονή, σαν σε ύπνο, (με μία ανθρωποπαθή παρομοίωση), περιμένοντας την ανάσταση των σωμάτων τους κατά την Β΄Παρουσία του Χριστού μας.
Όμως διαβάζοντας τα χαριτωμένα λόγια του Οσίου Ιωσήφ του Ησυχαστού, μήπως πρέπει να ονομάζουμε ουσιαστικά τους εαυτούς μας ως κοιμηθέντες και τους νεκρούς εν Χριστώ (Αποκ. 14,13) ως ξυπνηθέντες; Ενώ τα κοιμητήρια ως Ξυπνητήρια;
Γράφει λοιπόν ο όσιος Ιωσήφ: «Και μόλις κλείσουν οι αισθητοί αυτοί οφθαλμοί, θα ανοίξουν οι νοεροί της ψυχής, και ως από ύπνου θα ξυπνήσωμεν εις την άλλην ζωήν.
Τότε θα ιδείς γονείς, αδελφούς, συγγενείς. Τότε θα ιδείς Αγγέλους, Αγίους και την μακαρίαν των Πάντων Μητέρα, αγνήν Παρθένον και Θεοτόκον, την οποίαν όλοι φωνάζομεν εις κάθε στιγμήν και μετά Θεόν εις Αυτήν χρεωστούμεν τα πάντα».
Κοιμηθέντες λοιπόν ή Ξυπνηθέντες;
ΕΚΦΡΑΣΙΣ ΜΟΝΑΧΙΚΗΣ ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ σελ.245 εκδ.Ι.Μ.Φιλοθέου 2006
