Απομαγνητοφωνημένο απόσπασμα από ομιλία του Ιερομονάχου Σάββα Αγιορείτη
Η διατήρηση της Θείας Χάρης.
«Όταν όμως η ψυχή χάσει την χάρη η μειωθεί η χάρη, τότε η ψυχή αναζητεί ξανά με δάκρυα το Άγιο Πνεύμα και λέει με άσβηστο πόθο: «διψάει η ψυχή μου τον Κύριο και Τον αναζητώ με δάκρυα».
-Γιατί μειώνεται η χάρη;
-Διότι αμελούμε, ξεχνιόμαστε, ραθυμούμε, τεμπελιάζουμε πνευματικά. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να ταπεινώνεται, να μειώνεται η φλόγα του Αγίου Πνεύματος, που άναψε κατά το Άγιο Βάπτισμα, επειδή δεν μπαίνουνε καινούργια πνευματικά «ξύλα» στη αρχική Αγιοπνευματική φωτιά.
Αν δεν μετανοήσουμε και συνεχίσουμε να αμελούμε, τότε μπορεί να λιγοστέψει τόσο πολύ, η αρχική Αγιοπνευματική φλόγα, ώστε να γίνει ως μια σπίθα, να απομείνει κάτι πολύ λίγο. Ωστόσο παραμένει και δεν σβήνει τελείως… Όσο ζει ο άνθρωπος σε αμέλεια, αυτή η φωτιά του Αγίου Πνεύματος, παραμένει ως μία σπίθα θαμμένη κάτω από την στάχτη των αμαρτιών και των παθών.Εάν ο άνθρωπος έρθει σε συναίσθηση και μετανοήσει τότε καταλαβαίνει τι ζημία έχει πάθει και λέει: «που ήμουνα και που είμαι τώρα;». Αρχίζει τότε να διψάει πάλι το Θεό.
Η αναζήτηση του ανθρώπου από τον Θεό και του Θεού από τον άνθρωπο.
«Πως να μην σε αναζητώ Κύριε;», ερωτά ο Άγιος Σιλουανός και συνεχίζει: « Πρώτος Εσύ ο ίδιος με αναζήτησες και μου έδωσες να εντρυφήσω στο Άγιο Πνεύμα Σου».
Την πρώτη κίνηση την κάνει πάντα ο Θεός.
«Η καρδιά μου Σ’ αγάπησε και Σε ικετεύω: δώσε μου να μείνω μέχρι τέλους στην αγάπη Σου, δώσε μου να υπομείνω για χάρη της αγάπης Σου όλες τις θλίψεις και τους πόνους. Τρόμος και δέος κυριεύουν την ψυχή μου όταν θελήσω να γράψω για την αγάπη του Θεού. Είναι φτωχή η καρδιά μου και δεν έχει την δύναμη να περιγράψει την αγάπη του Κυρίου».
Όντως ο Θεός είναι απερίγραπτος και οι ενέργειές του είναι απερίγραπτες. Δεν μπορούμε να πούμε πολλά γι’ αυτές. Μας «ομιλεί» ο Θεός δι’ αυτών με άρρητα ρήματα. Είναι ακατανόητα τα έργα του Θεού, είναι ακατάληπτος ο Θεός και απερίγραπτος.
