ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ Β’ ΣΤΑΣΗ: Ο Ακάθιστος Ύμνος (Χαιρετισμοί) είναι ένα μεγάλο και σπουδαίο ποίημα, γραμμένο τον 6ο αιώνα μ.Χ., που μιλάει στην Παναγία και της λέει επαίνους, ευχαριστίες και προσευχές.
ΣΤΑΣΙΣ Β’
Ήκουσαν οι ποιμένες τών αγγέλων υμνούντων τήν ένσαρκον Χριστού παρουσίαν καί δραμόντες ως πρός ποιμένα θεωρούσι τούτον ως αμνόν άμωμον εν τή γαστρί Μαρίας βοσκηθέντα ήν υμνούντες είπον
Χαίρε αμνού καί ποιμένος μήτηρ χαίρε αυλή λογικών προβάτων
Χαίρε αοράτων εχθρών αμυντήριον χαίρε παραδείσου θυρών ανοικτήριον
Χαίρε ότι τά ουράνια συναγάλλονται τή γή χαίρε ότι τά επίγεια συγχορεύουσι ουρανοίς
Χαίρε τών αποστόλων τό ασίγητον στόμα χαίρε τών αθλοφόρων τό ανίκητον θάρσος
Χαίρε στερρόν τής πίστεως έρεισμα χαίρε λαμπρόν τής χάριτος γνώρισμα
Χαίρε δι΄ ής εγυμνώθη ο Άδης χαίρε δι΄ ής ενεδύθημεν δόξαν
Χαίρε νύμφη ανύμφευτε.
Θεοδρόμον αστέρα θεωρήσαντες μάγοι τή τούτου ηκολούθησαν αίγλη καί ως λύχνον κρατούντες αυτόν δι΄ αυτού ηρεύνων κραταιόν άνακτα καί φθάσαντες τόν άφθαστον εχάρησαν αυτώ βοώντες Αλληλούϊα.
Ίδον παίδες Χαλδαίων εν χερσί τής Παρθένου τόν πλάσαντα χειρί τούς ανθρώπους καί Δεσπότην νοούντες αυτόν ει καί δούλου έλαβε μορφήν έσπευσαν τοίς δώροις θεραπεύσαι καί βοήσαι τή ευλογημένη
Χαίρε αστέρος αδύτου μήτηρ χαίρε αυγή μυστικής ημέρας
χαίρε τής απάτης τήν κάμινον σβέσασα χαίρε τής Τριάδος τούς μύστας φωτίζουσα
χαίρε τύραννον απάνθρωπον εκβαλούσα τής αρχής χαίρε Κύριον φιλάνθρωπον επιδείξασα Χριστόν
χαίρε η τής βαρβάρου λυτρουμένη θρησκείας χαίρε η τού βορβόρου ρυομένη τών έργων
χαίρε πυρός προσκύνησιν παύσασα χαίρε φλογός παθών απαλλάττουσα
χαίρε πιστων οδηγέ σωφροσύνης χαίρε πασών γενεών ευφροσύνη
Χαίρε νύμφη ανύμφευτε.
Κήρυκες θεοφόροι γεγονότες οι μάγοι υπέστρεψαν εις τήν Βαβυλώνα εκτελέσαντές σου τόν χρησμόν καί κηρύξαντές σε τόν Χριστόν άπασιν αφέντες τόν Ηρώδη ως ληρώδη μή ειδότα ψάλλειν Αλληλούϊα.
Λάμψας εν τή Αιγύπτω φωτισμόν αληθείας εδίωξας τού ψεύδους τό σκότος τά γάρ είδωλα ταύτης Σωτήρ μή ενέγκαντά σου τήν ισχύν πέπτωκεν οι τούτων δέ ρυσθέντες εβόων πρός τήν Θεοτόκον
Χαίρε ανόρθωσις τών ανθρώπων χαίρε κατάπτωσις τών δαιμόνων
Χαίρε τής απάτης τήν πλάνην πατήσασα χαίρε τών ειδώλων τόν δόλον ελέγξασα
Χαίρε θάλασσα ποντίσασα Φαραώ τόν νοητόν χαίρε πέτρα η ποτίσασα τούς διψώντας τήν ζωήν
Χαίρε πύρινε στύλε οδηγών τούς εν σκότει χαίρε σκέπη τού κόσμου πλατυτέρα νεφέλης
Χαίρε τροφή τού μάννα διάδοχε χαίρε τρυφής αγίας διάκονε
Χαίρε η γή η τής επαγγελίας χαίρε εξ ής ρέει μέλι καί γάλα
Χαίρε νύμφη ανύμφευτε.
Μέλλοντος Συμεώνος, του παρόντος αιώνος, μεθίστασθαι του απατεώνος,
επεδόθης ως βρέφος αυτώ,
αλλ’ εγνώσθης τούτω και Θεός τέλειος·διόπερ εξεπλάγη σου την άρρητον σοφίαν,κράζων·
Αλληλούια.
