Ο Γέρων Πορφύριος συνέδεε το θέμα των πνευματικών αγώνων με τη γαστριμαργία και τη λαιμαργία. Έλεγε δε πως, αν ο άνθρωπος καταφέρει να τρώει με πρόγραμμα και με λογική, τότε ο Θεός αναλαμβάνει να του συμπληρώσει όλες τις άλλες ατέλειες. Εξαιτίας της λαιμαργίας του ανθρώπου, έλεγε, ο διάβολος του πήρε την εξουσία και τον έβγαλε από τον παράδεισο. Κι ο Θεός καλεί τον άνθρωπο να κάνει αγώνα, για να πάρει πίσω αυτή τη χαμένη εξουσία.
Ο άνθρωπος ήταν ο άρχοντας του κόσμου τούτου και, μετά την πτώση του ανθρώπου, άρχοντας του κόσμου τούτου έγινε ο διάβολος. «Κάνε του, λοιπόν, άνθρωπε, πόλεμο να πάρεις πίσω την εξουσία, που σού πήρε», μας έλεγε.
Τον ρώτησα τότε:
— Τόσο σπουδαίος, λοιπόν, είναι ο αγώνας κατά της λαιμαργίας;
Καί μου απάντησε ως εξής:
— Είναι τόσο σημαντικός ο αγώνας αυτός για την πνευματική ζωή του ανθρώπου, που οι Πατέρες της Εκκλησίας συνήθιζαν, την ώρα που έφτιαχναν το φαγητό τους, να ρίχνουν μέσα κι ένα ποτήρι πικράδι, ώστε να μη νιώθουν την παραμικρή ηδονή την ώρα που έτρωγαν.
— Καί τι βγαίνει μ’ αυτό, Γέροντα;
— Τι βγαίνει; Άκουσε να σού εξηγήσω. Όταν ο άνθρωπος κάνει τέτοιο αγώνα, δεν προλαμβάνει να σηκώσει τα χέρια του στην προσευχή κι αμέσως κατεβαίνει η χάρις και κάθεται επάνω του.
