ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ: Το χέρι που δεν κάνει ελεημοσύνη είναι ξερό και εάν μάλιστα πλεονεκτεί, τότε είναι μιαρό και ακάθαρτο… Όσο πιο πολλά αποκτά κανείς, τόσο πιο πολλά θέλει. Διότι το πάθος της πλεονεξίας, είναι στενά συνδεδεμένο, με το νόσημα της υπερηφανείας.
Όπως ακριβώς στις περιπτώσεις των οιδιμάτων και των πληγών, από τα οποία τρέχουν πύον, αν δεν σταματήσει κανείς προηγουμένως το πύον που τρέχει και ερεθίζει το τραύμα, όσα φάρμακα και αν θέσει, όλα τα κάνει μάταια, εφόσον δεν σταμάτησε η πληγή του κακού, έτσι και εμείς αν δεν σταματήσουμε το χέρι της πλεονεξίας και δεν σταματήσουμε την πληθώρα των κακών, ακόμη και αν δώσουμε ελεημοσύνη, όλα τα κάνουμε άδικα. Μάλιστα χειροτερεύουμε την κατάσταση… Ας παύσουμε λοιπόν να αρπάζουμε και τότε ας ελεήσουμε.
Πλεονέκτης δεν είναι μόνο αυτός που επιθυμεί περισσότερα χρήματα, αλλά και αυτός που επιθυμεί οτιδήποτε π.χ. διατροφή, που να ξεπερνά τα συνηθισμένα μέτρα και τους όρους που έθεσε ο Θεός στις ανάγκες μας.
Όχι μόνο το να αρπάζεις τα ξένα, αλλά και το να μην δίνεις τα δικά σου, σε όσους έχουν ανάγκη, είναι αρπαγή, πλεονεξία και στέρηση.
Όσο πιο πολλά αποκτά κανείς, τόσο πιο πολλά θέλει. Διότι το πάθος της πλεονεξίας, είναι στενά συνδεδεμένο, με το νόσημα της υπερηφανείας.
Το χέρι που δεν κάνει ελεημοσύνη είναι ξερό και εάν μάλιστα πλεονεκτεί, τότε είναι μιαρό και ακάθαρτο…
Όλοι ετοιμάζουμε τα χέρια μας, για να πάρουμε περισσότερα, κανένας για να βοηθήσει. Όλοι για να αρπάξουμε, κανένας για να προσφέρει. Καθένας τρέχει για να κάνει περισσότερα τα υπάρχοντά του, κανένας για να βοηθήσει, αυτόν που έχει ανάγκη.
Όπως ακριβώς δεν είναι δυνατόν να δεις ποτέ την θάλασσα χωρίς κύματα, έτσι δεν μπορείς ποτέ να δεις την ψυχή του πλεονέκτη, χωρίς φροντίδα και κακοκεφιά και φόβο και ταραχή. Και τους προηγουμένους κινδύνους τους διαδέχονται οι επόμενοι και πάλι επακολουθούν άλλοι και χωρίς να τελειώνουν ποτέ αυτοί, παρουσιάζονται άλλοι που φτάνουν στο κατακόρυφο…
Δεν αποκομίζουν τόση χαρά απ’ αυτά που έχουν οι πλούσιοι, όση λύπη δοκιμάζουν, από όσα δεν απέκτησαν ακόμη.
Αυτός που ποθεί την Ουράνια Βασιλεία, καταφρονεί την πλεονεξία. Αυτός που γίνεται δούλος του Χριστού, δεν γίνεται δούλος του χρήματος, αλλά αφέντης.
Οι πλεονέκτες είναι χειρότεροι από τα αρπακτικά θηρία. Και αυτό διότι, οι λύκοι και οι αρκούδες, όταν χορτάσουν από την τροφή, απομακρύνονται απ’ αυτήν, ενώ οι πλεονέκτες, ποτέ δεν έχουν χορτασμό…
Ο πλεονέκτης όλα τα θεωρεί παραμύθια και γελάει, μεθυσμένος από την μεγάλη του επιθυμία για χρήματα. Ούτε καν να ακούσει θέλει για εκείνα, που μπορούν να τον ωφελήσουν.
Εάν κάποιος εξετάσει την σκέψη των πλεονεκτών, όχι μόνο θηρία, αλλά ακόμη και δαίμονες θα τους ονομάσει. Διότι πράγματι είναι γεμάτοι από πολλή σκληρότητα και έχθρα προς τον συνάνθρωπό τους και δεν υπάρχει σε αυτούς ούτε πόθος για την Βασιλεία των Ουρανών, ούτε φόβος για την κόλαση, ούτε ντρέπονται τους ανθρώπους και είναι γεμάτοι θρασύτητα και αναισχυντία, αλλά και αδιαφορία για τα μέλλοντα. Και νομίζουν αυτοί, ότι είναι μύθος τα λόγια του Θεού περί κολάσεως και μάλιστα γελούν γι’ αυτήν. Όταν λοιπόν εσωτερικώς είναι δαίμονες και εξωτερικώς είναι χειρότερα από θηρία, που θα κατατάξουμε τους ανθρώπους αυτού του είδους;
Η πλεονεξία είναι σαν το χαλασμένο προζύμι, που καταστρέφει όλο το ζυμάρι. Έτσι, αν από την αδικία κερδίζεις έστω και λίγα, ολόκληρη η περιουσία σου σπιλώνεται. Γι’ αυτό, πολλές φορές, λίγα που κερδίστηκαν άνομα, έγιναν αίτια να χαθούν πολύ περισσότερα, που αποκτήθηκαν καλά.
Το να αρπάζει κανείς και να είναι αχόρταγος, αυτό δεν είναι δείγμα της ημερότητας των ανθρώπων, αλλά της αγριότητας των θηρίων.
