ΧΑΡΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ: Στα χρόνια του εσχάτου αιώνος θα παύσουν οι πνευματικοί ποιμένες να φροντίζουν για το ποίμνιο άκολουθώντας το κοσμικό ρεύμα. Την σκολιά όδό θα βαδίζουν, αφήνοντας τον πατερικό δρόμο και δεν θα ψάλλουν στα πρόβατα με την ποιμενική φλογέρα.
Θα καύσουν με την «πρόοδο» την πνευματική μάνδρα κι ο καπνός θα προξενεί την αίρεση του παπικού δόγματος. Τότε ο κόσμος με την επιστήμη θα κάνη πολλές έφευρέσεις και δεν θα ύπάρχη σ’ αύτήν η πίστις, ούτε ο φόβος τοϋ Θεοϋ
Ο απλοικός λαός άπό τον φόβο των αιωνίων βασάνων θα φυλάγει με άκρίβεια τις θείες εντολές.
Άλλά ζώντας στην άναρχία χωρίς πνευματικούς όδηγούς θα μισηθούν άπό την εξουσία και πολλοί θα φυλακισθούν.
Με θερμό ζήλο θα έπιδίδωνται στα καλά και ταπεινά έργα θεωρούμενοι άπό τον κόσμο ότι έχασαν τα μυαλά των. Η άνθρώπινη σοφία είδωλα θα λατρεύσει κοσμικά και ο άσύδοτος κόσμος θα τα χρησιμοποιήσει ως μέσα σωτηρίας.
Θα κουρεύουν γένεια και μαλλιά και τα ένδύματά των θα κοντύνουν κι όλους στ’ άλήθεια τους νόμους σύμφωνα με την μόδα θα θεσπίσουν. Δεν θα ύπάρχει ντροπή στους νέους ούτε στα άδέλφια μεταξύ των άγάπη, ένώ η μόδα θα παρασύρει όλους τους άκολάστους ανθρώπους.
Τότε ο Θεός με άηδία θ’ άντικρύσει τους θνητούς και πολλούς θα στερήσει της ζωής, όπως κάποτε με τους Σοδομίτας. Τότε η γη δεν θα καρποφορεί και οι δουλειές θα λιγοστέψουν διότι πολλοί θα πιστεύουν στον σατανά ως σύντροφο της έλεύθερης ζωής τους!
Τότε θα βράζει ο κόσμος σαν ένα καζάνι στην φωτιά —καιόμενος άπό την τυφλή οργή—και ειρήνη σ αυτόν δεν θα υπάρχει Οι μεγάλοι και φοβεροί πόλεμοι θα’ ναι πυκνοί σαν κρίκοι αλυσίδας άλλά ο τρομερώτερος απ’ όλους θα είναι ο των έπτά κρατών στο Βυζάντιο!
Οι πολιτισμένοι λαοί, όταν πολύ θα προοδεύσουν, σαν πεινασμένα θηρία μεταξύ των θα σπαράζωνται.
Θα φτιάξουν αύτά τα πετούμενα με την ούρά των σαν του σκορπιού και μεγάλη σύγχυσις θα γίνη, όπως στον πύργο της Βαβέλ.
Τότε θα κατασκευασθούν φοβεροί δράκοντες άπό μέταλο σκορπίζοντας τον όλεθρο άπό το στόμιο των και καπνό με θανατηφόρο δηλητήριο.
Ζωντανοί μόνο το ένα τρίτο απ’ όλο τον κόσμο θα γλυτώσουν ένώ οι άλλοι με θάνατο στον έσχατο πόλεμο θα τελειωθούν! «Αγγελος εξ ούρανού» θα έλθη κράζοντας με δυνατή φωνή να σταματήση το μακελειό των δυνάμεων στην Κωνσταντινούπολη
Έκεί οι άγγελοι θα δώσουν τον θρόνο του Βυζαντίου σ’ ένα άγιο και ειρηνικά όλοι θα ύπακούουν μη έχοντας πόλεμο στην γη. Τότε η Όρθοδοξία σ’ όλο τον κόσμο θα άκτινοβολήσει, θα άφανισθεί η κακία και μεγάλη αγάπη θα ύπάρχει!
από το βιβλίο: «Ο Βίος και τα ποιήματα του Όσίου Ιωάννου τον Χοζεβίτου 1913-1960» – Μετάφρασις: Μον. Δαμασκηνός Γρηγοριάτης, 1984
