ΚΑΤΑΚΡΙΣΗ: Μην κατακρίνετε,
και μην καταδικάζετε τον πλησίον σας,
για να μην κατακριθείτε και εσείς από τον Θεό.
Μην κατακρίνετε,
και δεν θα κατακριθείτε,
μην καταδικάζετε τον πλησίον,
και δεν θα καταδικαστείτε.
Γιατί βλέπεις το σκουπιδάκι στο μάτι του αδελφού σου,
ενώ το δοκάρι που είναι στο μάτι σου,
δεν το νοιώθεις;
Ή πώς μπορείς να λες στον αδελφό σου:
”Αδελφέ άσε να βγάλω,
το σκουπιδάκι από το μάτι σου”,
όταν εσύ δεν βλέπεις το δοκάρι που έχεις στο μάτι σου;
Υποκριτή!
Βγάλε πρώτα το δοκάρι από το μάτι σου,
και τότε θα μπορέσεις να δεις και να βγάλεις, και το σκουπιδάκι,
από το μάτι του αδελφού σου.
Ο αναμάρτητος από εσάς,
ας ρίξει πρώτος πέτρα.
Γιατί καταδικάζοντας και κρίνοντας τον άλλον,
κατακρίνεις τον εαυτόν σου,
αφού και εσύ κάνεις τα ίδια κακά (αμαρτίες), που κάνει εκείνος.
Αδελφοί,
μην κατηγορείτε,
και μην κατακρίνετε ο ένας τον άλλον.
Διότι εκείνος,
που κατηγορεί,
και κατακρίνει,
και καταδικάζει τον αδελφόν του,
κατηγορεί και καταδικάζει τον Θείο Νόμο,
τον Νόμο της ΑΓΑΠΗΣ και της ΚΑΛΟΣΥΝΗΣ.
Εάν με την συμπεριφορά σου αυτήν καταδικάζεις τον Νόμο της αγάπης,
που απαγορεύει την κατάκριση,
τότε δεν είσαι πλέον τηρητής του Νόμου, αλλά θρασύς κριτής και επικριτής του Νόμου.
Ένας όμως είναι ο Νομοθέτης,
που έχει το δικαίωμα να νομοθετεί το ορθό και να κρίνει κάθε παραβάτη,
Ο δίκαιος Θεός,
Ο Οποίος έχει τη δύναμη και να σώσει,
και να καταδικάσει σε απώλεια.
Εσύ, ασήμαντε άνθρωπε,
ποιός είσαι,
που τολμάς να κρίνεις και να κατακρίνεις τον άλλον;
Τον άνθρωπον, ο οποίος κατέκρινε κρυφίως τον πλησίον του,
τον εξεδίωξα από κοντά μου.
Ο Χριστός δεν είπε να μην σταματάς εκείνον που αμαρτάνει,
με το να τον νουθετείς,
αλλά να μην τον κατακρίνεις.
“Κυριε Ιησου Χριστε Υιε Του Θεού Ελεησον μας”
