Έχει την γνώμη ο άνθρωπος, ότι όταν θλίβεται και περνάει μια δοκιμασία, ο Θεός είναι μακριά του…
Θυμάστε τι απάντησε στον Μέγα Αντώνιο ο Θεός, όταν τον άφησε 30 χρόνια να βασανίζεται από τον σατανά;
Ρώτησε ο Μέγας Αντώνιος τον Θεό:
– Κύριε, που ήσουνα τόσα χρόνια;
– Εδώ ήμουν δίπλα σου, του απάντησε ο Κύριος!
– Και γιατί με άφησες τόσα χρόνια να παιδεύομαι, από τον σατανά;
– Για να γίνει μεγάλο το όνομά σου, του απάντησε ο Κύριος!
Και πράγματι από Αντώνιος, έγινε ο Μέγας Αντώνιος!
Κάποτε ο Μέγας Αντώνιος «έδεσε» τον διάβολο και τον ρώτησε:
– Τί φοβάσαι περισσότερο;
– Την ταπείνωση!
– Τί άλλο φοβάσαι πέρα από την ταπείνωση;
– Την ταπείνωση!
– Κάτι άλλο δεν φοβάσαι;
– Την ταπείνωση!
Και όταν ο Μέγας Αντώνιος ξεψύχησε και η αγία ψυχή του, ήταν στα χέρια των Αγγέλων και ανέβαινε στον Ουρανό, ο σατανάς βλέποντάς τον από μακριά, τον φώναξε:
– Αχ Αντώνιε, με ξέφυγες!
– Όχι ακόμα! του λέει ο Μέγας Αντώνιος!
Ακούτε ταπείνωση;
Στα χέρια του Αγγέλου η ψυχή του Μεγάλου Αντωνίου, έχει βγει από το σώμα και δεν έχει περιθώριο να αμαρτήσει, όμως δεν άφησε να μπει στο μυαλό του μέσα ότι ναι εγώ σε ξέφυγα, σε νίκησα!
Δεν το είπε αυτό το πράγμα!
Διότι μόνο η ταπείνωση νικάει τον σατανά!
Και όταν ο Μέγας Αντώνιος πάτησε το πόδι του στον Παράδεισο, είπε:
– Τώρα, με τη Χάρη του Θεού σε νίκησα!
Έτσι πρέπει να λέμε και να κάνουμε και εμείς!
Άνθρωπε, μην αφήσεις ποτέ να περάσει από το νου σου, ότι κάτι είσαι και ότι κάτι κάνεις! Χάθηκες!
Αλλά να είσαι πάντα ταπεινόφρων και να πιστεύεις ότι αν έκανες κάτι το έκανες με τη Χάρη του Θεού και επειδή το ήθελε ο Θεός!
– Δημήτριος Παναγόπουλος ο Ιεροκήρυκας †
