Εάν κάποιος δεν Κοινωνεί συνεχώς και τακτικά, δεν μπορεί να νικήσει τους εχθρούς (δαίμονες) και δεν θα μπορέσει να προοδεύσει πνευματικά.
Ακούω μερικούς να λένε:
– Να εγώ Κοινώνησα και δεν αισθάνομαι τίποτα…
Οι αλλαγές που γίνονται μέσα μας, είναι αργές και ”μυστικές” και αυτό γιατί η πίστη μας είναι μικρή…
Κάποιος παπάς, με τους λογισμούς που του έβαζε ο εχθρός, είχε αμφιβολίες ότι το ”ψωμάκι” της Θείας Κοινωνίας είναι ο Χριστός. Μια μέρα κατέλυσε τη Θεία Κοινωνία και μέσα του κατακάηκε!
Και άρχισε να φωνάζει:
– Είναι Χριστός! Βοήθεια είναι Χριστός!
– Τί έπαθες, πάτερ, τον ρώτησαν κάποιοι.
– Είναι Χριστός, βοηθείστε με! Καίγομαι, βοηθείστε με, ανοίξτε με! Κάρβουνα αναμμένα νιώθω μέσα μου. Δεν είναι ”ψωμάκι”…!
Γέροντας Εφραίμ της Σκήτης του Αγίου Ανδρέα
