«Εμού προσευχόμενου, σού δέ κοιμωμένου»
Πολλοί άνθρωποι, άν και δεν προσεύχονται ιδιαίτερα, αναγνωρίζουν όμως τή δύναμη καί την άξια της προσευχής και σε πολύ δύσκολες στιγμές προστρέ¬χουν στις εκκλησίες η στά μοναστήρια και παρακαλούν τους Ιερείς η τους μοναχούς νά προσευχηθούν γι’ αυτούς. Δεν είναι άσχημο αυτό, αλλά μήπως η κίνηση αύτη σημαίνει πώς δεν θέλουν νά αναλάβουν οι ίδιοι την ευθύνη; Μήπως δεν θέλουν νά μπουν στον κόπο της προσευχής; (Γιατί πράγματι η προσευχή είναι κόπος.)
“Αν όμως μας πονάει κάτι, εμείς είμαστε οι καταλληλότεροι νά προσευχηθούμε. Τότε η προσευχή μας αποκτάει μία ιδιαίτερη θέρμη καί μπορεί νά εισακουστεί από τόν Θεό.
Καί βέβαια η προσευχή μας αύτη θά πρέπει νά έχει αντίκρυσμα στη ζωή μας. Νά συνδυάζεται με εντονότερο πνευματικό αγώνα.
Κάποιος πατέρας επισκέφθηκε τόν π. Παίσιο. Με πολύ πόνο του είπε:
Γέροντα, προσευχήσου, κάνε κάτι. Τό παιδί μου είναι βαριά άρρωστο. Ό Γέροντας απάντησε:
Έγώ θά κάνω κάτι, αλλά εσυ τι θά κάνεις; Κάτι θά πρέπει νά κάνεις.
– Τι νά κάνω, Γέροντα; Πέστε μου, ό,τι μου πείτε θά κάνω.
“Ε, νά κάνεις κάποιον αγώνα, κόψε ‘ένα πάθος σου Καπνίζεις;
– Ναί, Γέροντα.
Τότε γιά την υγεία του παιδιού σου κόψε τό τσιγάρο.
Ό άνθρωπος έβγαλε αμέσως τό πακέτο με τά τσιγάρα καί τά άφησε εκεί λέγοντας:
– Γιά την υγεία του παιδιού μου, απ΄ αυτή τή στιγμή κόβω τό τσιγά¬ρο!
Πράγματι τό παιδί θεραπεύτηκε.
‘Άλλη μία φορά συνέβη παρόμοιο περιστατικό με διαφορετική κατάλη¬ξη. Πάλι ‘ένας πατέρας παρακάλεσε τόν Γέροντα γιά τό άρρωστο παιδί του. Ό Γέροντας τοΰ απάντησε με τά ίδια λόγια.
Έγώ θά κάνω κάτι, εσύ τι θά κάνεις;
Ό,τι μου πείς, Γέροντα! Γιά την υγεία του παιδιού μου, κι άν μου πεις νά πέσω από τόν έκτο όροφο της πολυκατοικίας πού μένω, θά τό κάνω.
“Ε, καλά, απάντησε ό Γέροντας, από τόν έκτο όροφο μην πέσεις. Κό¬ψε ένα πάθος σου. ‘Άν καπνίζεις, κόψε τό τσιγάρο.
Ό πατέρας δεν συμφώνησε.
Γέροντα, απ΄ τον έκτο όροφο πέφτω, αλλά τό τσιγάρο δεν μπορώ να τό κόψω!
Και δυστυχώς τό παιδί του δεν θεραπεύτηκε. Ό πατέρας δέν θέλησε νά συμβάλει στην προσπάθεια και στην προσευχή του Γέροντα.
Επίσης παρακάλεσε κάποιος χριστιανός τόν π. Έπιφάνιο Θεοδωρόπουλο;
– Γέροντα, προσευχηθείτε γιά μένα.
Ό π. Έπιφάνιος του απάντησε πολύ σοφά:
– Παιδί μου, έμού προσευχόμενου, σου δε κοιμωμένου, ουδέν γίνεται.
Από το βιβλίο «Υπεύθυνοι για όλα» του π.Νεκταρίου Αντωνοπούλου.
