ΑΓΙΟΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΤΟΥ ΣΑΡΩΦ: Ο πάτερ Σεραφείμ μ έβαλε νά καθίσω δίπλα του, απάνω σ ένα κομμένο δέντρο, σ ένα ξέφωτο μέσα στό δάσος. Ύστερά μου είπε: Ο Θεός μου φανέρωσε πώς στά παιδικά χρόνια σου ήθελες νά μάθης ποιός είναι ο σκοπός τής χριστιανικής ζωής.
Σέ συμβουλεύανε νά πηγαίνης στήν εκκλησία, νά κάνης τήν προσευχή σου στό σπίτι, νά δίνης ελεημοσύνη καί νά κάνης όλα τά καλά τά έργα, γιατί σ αυτά βρίσκεται ο σκοπός τής χριστιανικής ζωής. Μά δέν σέ ικανοποιούσανε αυτά μοναχά.
Λοιπόν σου λέγω πώς η προσευχή, η νηστεία, οι αγρυπνίες καί κάθε άλλο χριστιανικό έργο είναι πολύ καλά. Αλλά ο σκοπός τής ζωής μας δέν είναι νά κάνουμε μοναχά αυτά τά έργα, επειδή αυτά είναι τά μέσα πού χρειάζονται γιά νά φθάσουμε στό σκοπό τής χριστιανικής ζωής.
Ο αληθινός προορισμός τού χριστιανού είναι νά αποκτήσουμε τό Άγιον Πνεύμα. Γνώριζε πώς κανένα καλό έργο δέν φέρνει τούς καρπούς τού Αγίου Πνεύματος, άν δέν γίνεται γιά τήν αγάπη τού Χριστού. Σκοπός τής ζωής μας είναι μοναχά η απόκτηση τής χάριτος τού Αγίου Πνεύματος.
Εγώ τότε τόν ρώτησα: «Τί εννοείς, πάτερ, λέγοντας απόκτηση; Δέν καταλαβαίνω καθαρά». Ο Άγιος μου είπε:
«Αποκτώ είναι τό ίδιο μέ τό κερδίζω. Ξέρεις τί θά πή κερδίζω χρήματα. Αποκτώ τό Άγιον Πνεύμα είναι τό ίδιο πράγμα. Στή ζωή, οι συνηθισμένοι άνθρωποι έχουνε γιά σκοπό νά κερδίσουνε χρήματα, καί κείνοι πού στέκουνται πιό ψηλά στήν κοινωνία, θέλουνε νά κερδίσουνε τιμές καί δόξα.
Τό νά αποκτήση κανένας τή χάρη τού Αγίου Πνεύματος είναι σάν νά κερδίζη ένα αιώνιο απόκτημα, τήν αιώνια ζωή, ένα θησαυρό πού δέν καταστρέφεται κι ούτε χάνεται ποτέ. Κάθε καλό έργο, πού κάνουμε γιά τήν αγάπη τού Χριστού, μάς δίνει τή χάρη τού Αγίου Πνεύματος. Αλλά περισσότερο απ όλα μας δίνει αυτή τή χάρη η προσευχή, γιατί ο καθένας μπορεί νά προσευχηθή, πλούσιος ή φτωχός, άρχοντας ή χωριάτης, δυνατός ή αδύνατος, γερός ή άρρωστος, ενάρετος ή αμαρτωλός.
Λοιπόν άς συνάξουμε τό θησαυρό τής θεϊκής ευσπλαχνίας. Ένας άνθρωπος πού ζητά νάβρη τή σωτηρία του καί πού μετανοεί γιά τίς αμαρτίες του, μπορεί μέ τίς καλές πράξεις νά αποκτήση τό Άγιον Πνεύμα, πού εργάζεται μέσα μας καί μάς εισάγει στή βασιλεία τού Θεού. Μ όλα τά πεσίματά μας, μ όλο τό σκοτάδι πού περιζώνει τήν ψυχή μας, η χάρη τού Αγίου Πνεύματος, πού μάς δόθηκε μέ τό βάπτισμα, δέν παύει νά λάμπη μέσα στήν καρδιά μας μέ τό φώς τής μετανοίας.
Αυτό τό φώς τού Χριστού σβήνει όλα τά σημάδια πού αφήσανε τά παλιά αμαρτήματά μας καί μάς ντύνει μ ένα μανδύα άφθαρτον πού είναι καμωμένος από τή χάρη.
Τού λέγω: «Πάτερ μου, μού μιλάς γιά τή χάρη τού Αγίου Πνεύματος, αλλά πώς μπορώ νά τή δώ; Τά καλά τά έργα τά βλέπουμε, μά τό Άγιον Πνεύμα πώς μπορεί νά τό δή κανένας; Πώς μπορώ νά γνωρίσω άν βρίσκεται ή δέν βρίσκεται μέσα μου;»
Ο Άγιος μου αποκρίθηκε: «Όταν κατεβαίνη τό Άγιον Πνεύμα επάνω στόν άνθρωπο καί εισχωρεί μέσα του, η ψυχή τού ανθρώπου γεμίζει από μία χαρά ανέκφραστη, γιατί τό Άγιον Πνεύμα μεταμορφώνει σέ χαρά ό,τι αγγίξει. Φανερώνεται σάν ένα ανιστόρητο φώς σ εκείνους πού εκδηλώνεται η θεϊκή ενέργεια. Οι άγιοι Απόστολοι γνωρίσανε μέ τίς αισθήσεις τούς τήν παρουσία τού Αγίου Πνεύματος».
Τότε τόν ρώτησα: «Πώς θά μπορέσω νά τό δώ κ εγώ μέ τά μάτια μου;» Απάνω σ αυτά, ο πάτερ Σεραφείμ έβαλε τά χέρια του στούς ώμους μου καί μού είπε:
«Τέκνον μου, βρισκόμαστε κ οι δυό μας μέσα στό Άγιον Πνεύμα Γιατί δέν θέλεις νά μέ κοιτάξης;»
«Πάτερ μου, τού είπα, δέν μπορώ νά σέ κοιτάξω. Τά μάτια σου βγάζουνε αστραπές. Τό πρόσωπό σου έχει γίνει πιό αστραφτερό από τόν ήλιο, καί τά μάτια μου θαμπώσανε από τό φώς».
«Μή φοβάσαι, τέκνο τού Θεού, είπε ο γέροντας. Κ εσύ είσαι ολόφωτος όπως είμ εγώ. Γιατί βρίσκεσαι μέσα στό Άγιον Πνεύμα. Αλλιώς δέν θά μπορούσες νά μέ δής μέ τήν όψη πού μέ έβλέπεις…»
Έσκυψε απάνω μου καί μού είπε σιγανά στό αυτί:
«Ευχαρίστησε τόν Ύψιστο γιά τήν άπειρη καλοσύνη του. Προσευχήθηκα μυστικά στόν Κύριο καί είπα μέσα μου: Κύριε, αξίωσε τόν νά ιδή καθαρά μέ τά σωματικά μάτια τού τήν επιφοίτηση τού Αγίου Πνεύματός Σου, πού τή φανερώνεις στούς δούλους σου όποτε καταδέχεσαι νά παρουσιασθής μέσα στό μεγαλοπρεπές φώς τής δόξης Σου».
Κι όπως βλέπεις, ο Κύριος αμέσως δέχθηκε τήν προσευχή τού τιποτένιου Σεραφείμ.
Πόση ευγνωμοσύνη πρέπει νά χρωστούμε στό Θεό γιά τούτο τό ανείπωτο δώρο πού μάς έδωσε! Μήτε οι Πατέρες τής ερήμου δέν αξιώνονταν πάντα νά δούνε τέτοια φανερώματα τής αγαθότητός Του. Λοιπόν,
τέκνον μου, κοίταξέ με ελεύθερα. Μή φοβάσαι, ο Κύριος είναι μαζί μας».
proskynitis.blogspot.gr. Δημήτρης Ρόδης γίνεται γιά τήν αγάπη
