Άγιος Παΐσιος: Πως άνθρωποι πιστοί, μπορούν να φτάσουν στην αθεΐα; «Πριν από αυτόν τον λογισμό τον βοηθούσε η Θεία Χάρις, τώρα αρχίζει να τον εγκαταλείπει»
Υπάρχουν 2 περιπτώσεις στις οποίες άνθρωποι πιστοί, μπορούν να φτάσουν στην αθεΐα:
Στην πρώτη περίπτωση, μπορεί κάποιος να ήταν πολύ πιστός, να ενήργησε η δύναμη του Θεού στην ζωή του με πολλά χειροπιαστά γεγονότα, και ύστερα να έφθασε σε μια θόλωση στο θέμα της πίστεως. Αυτό συμβαίνει, όταν λ.χ. κάνει κανείς άσκηση αδιάκριτη με εγωισμό, πιάνει δηλαδή ξερά την πνευματική ζωή.
«Τι έκανε ο τάδε Άγιος; λέει, θα το κάνω και εγώ», και αρχίζει να κάνει μια αδιάκριτη άσκηση. Σιγά – σιγά όμως, χωρίς να το καταλάβει, δημιουργείται μέσα του μια ψευδαίσθηση ότι, αν δεν έφθασε στα μέτρα του τάδε Αγίου, κάπου εκεί κοντά πρέπει να είναι. Έτσι συνεχίζει την άσκηση.
Αλλά, ενώ πριν από αυτόν τον λογισμό τον βοηθούσε η Θεία Χάρις, τώρα αρχίζει να τον εγκαταλείπει.
Γιατί, τι δουλειά έχει με την υπερηφάνεια η Χάρις του Θεού;
Οπότε δεν μπορεί πια να κάνει την άσκηση που έκανε προηγουμένως και ζορίζει τον εαυτό του. Με το ζόρισμα όμως δημιουργείται άγχος. Έρχεται και η υπερηφάνεια και του δημιουργεί μια θόλωση και αρχίζει σιγά – σιγά να έχει λογισμούς απιστίας και να αμφιβάλλει για την ύπαρξη του Θεού.
Η δεύτερη περίπτωση είναι, όταν θελήσει ένας αγράμματος να ασχοληθεί με το δόγμα. Έ, αυτός δεν είναι καλά! Άλλο να ρίξει μια ματιά, για να γνωρίσει το δόγμα. Αλλά και ένας μορφωμένος αν πάει υπερήφανα να ασχοληθεί με το δόγμα και αυτόν, επειδή έχει υπερηφάνεια, θα τον εγκαταλείψει η Χάρις του Θεού και θα αρχίσει να έχει αμφιβολίες.
Δεν μιλάω φυσικά για έναν που έχει ευλάβεια. Αυτός και μορφωμένος να μην είναι, μπορεί να ρίξει μια ματιά με διάκριση, μέχρι εκεί που μπορεί να εξετάσει και να κατανοήσει το δόγμα. Αλλά ένας που δεν έχει πνευματικότητα και πάει να ασχοληθεί με τα δογματικά, αυτός και αν πίστευε λίγο, μετά δεν θα πιστεύει καθόλου.
Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου
Πνευματική Αφύπνιση Λόγοι Β´
