ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΒΑΣΙΛΑΣ: Με το να είναι […] χρέος κοινό σ’ όλους τους πιστούς οι του Σωτήρος εντολές, είναι και κατορθωτές απ’ αυτούς που θέλουν και απολύτως αναγκαίες.
Γιατί είναι αδύνατο χωρίς αυτές να ενωθούν με το Χριστό, αφού θάναι χωρισμένοι ως προς το σπουδαιότερο και ανώτερο μέρος τους, τη θέληση και την προαίρεση.
Είναι ανάγκη δηλαδή να γίνουμε και στη θέληση κοινωνοί μ’ Αυτόν που κοινωνούμε στο αίμα και όχι νάμαστε σε άλλα ενωμένοι και σ’ άλλα χωρισμένοι· από τη μια να Τον αγαπούμε κι από την άλλη να Τον πολεμούμε ή νάμαστε παιδιά Του, αλλά αξιοκατάκριτα και μέλη Του, αλλά νεκρά.
Γιατί δεν τα ωφελεί σε τίποτε το ότι προσκολλήθηκαν σ’ Αυτόν και αναγεννήθηκαν, εάν αποκοπούν, καθώς το κλήμα από την άμπελο την αληθινή, που καταλήγει να πεταχτεί έξω, να ξεραθεί και να το ρίξουν στη φωτιά.
Γι’ αυτό το λόγο επιβάλλεται αυτός που διάλεξε να ζήσει εν Χριστώ νάναι ενωμένος με την καρδιά και με την κεφαλή Εκείνου, γιατί δεν έχουμε άλλη πηγή ζωής.
Αλλά τούτο είναι αδύνατο, αν δεν έχουμε την ίδια θέληση μ’ Εκείνου.
Πρέπει, όσο είναι ανθρωπίνως δυνατό, ν’ ασκήσουμε τη θέληση μας, ώστε να συμφωνεί με του Χριστού τη θέληση και να την κάνουμε να επιθυμεί ό,τι και ο Χριστός και για τα ίδια να χαίρεται.
Γιατί είναι από τα αδύνατα, αντίθετες επιθυμίες να πηγάζουν από μια καρδιά.
Ο πονηρός άνθρωπος, λέει η Γραφή, δεν μπορεί να προσφέρει από τον πονηρό θησαυρό της καρδιάς του τίποτε άλλο παρά μόνο πονηρό, ο δε αγαθός μόνο αγαθό και όπως στους πιστούς της Παλαιστίνης «ην η καρδία και η ψυχή μία», γιατί είχαν τους τους ίδιους πόθους, έτσι κι εκείνος που δεν κοινωνεί στη θέληση του Χριστού, αλλά καταφρονεί όσα Αυτός προστάζει και δεν ρυθμίζει την τη ζωή του σύμφωνα με την καρδιά εκείνου, φανερώνει πως εξαρτάται από άλλη.
Αντίθετα, βρήκε ο Θεός «κατά την εαυτού καρδία», τον Δαβίδ ο οποίος είπε «τας εντολάς σου ουκ επελαθόμην».
Αν λοιπόν είναι αδύνατο να ζήσουμε χωρίς να εξαρτώμαστε από εκείνη την καρδιά κι αν πάλι είναι αδύνατο να εξαρτηθούμε χωρίς να έχουμε την ίδια θέληση μ’ Εκείνου, ας εξετάσουμε, αν θέλουμε να ζήσουμε, πώς θα μπορέσουμε τα ίδια με το Χριστό να αγαπούμε και για τα ίδια να χαιρόμαστε.
Ο Άγιος Νικόλαος Καβάσιλας τιμάται στις 20 Ιουνίου.
Μετάφραση από τις αδελφές του Ιερού Ησυχαστηρίου «Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος», Σουρωτή – Βασιλικά Θεσσαλονίκης. Δημοσίευση στο περιοδικό «Σύναξη», τεύχος 6, Άνοιξη 1983.
Πηγή: pemptousia.gr (Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
