Έτι και έτι εν Ειρήνη του Κυρίου δεηθώμεν
Στη πορεία δεν έχουμε που αλλού, να στηριχτούμε, παρά μόνο στους αγίους μας. Αρχίζοντας από την Παναγία και καταλήγοντας στους σύγχρονους αγίους Γέροντες που μας έδειξαν «εν υστέροις καιροίς» το εφικτό της αγιότητας.
Οι άγιοι… οι αδελφοί μας… οι όμοιοί μας. Ο βίος τους όταν είναι αληθινά γραμμένος, δίνει δύναμη, δεν απελπίζει, δεν μειονεκτεί. Καταλαβαίνεις ότι ήταν όπως και μεις. Με πάθη κι αδυναμίες, που τα ξεπέρασαν με αγώνες πολλούς.
Όμως δεν ήταν όπως εμείς, ανέραστοι, πεζοί, φίλαυτοι, φιλήδονοι, φιλόδοξοι. Ένα ποθούσαν: το «συν Χριστώ είναι». Τίποτα δεν ήθελαν πιο πολύ στη ζωή. Και τα είχαν όλα, εκεί που εχάναν τα πάντα.
Οι άγιοι, οι αδελφοί μας και οι φίλοι μας.
Μαζευόμαστε όλοι στη σύναξη της Λειτουργίας. Συμπορευόμαστε προς την ασάλευτη Βασιλεία, εκείνοι ασάλευτοι πια, εμείς σαλευόμενοι στα πικρά κύματα του παρόντος βίου.
Στηριγμένοι στις πρεσβείες τους, προχωρούμε παρακαλώντας τον Κύριο με ειρήνη «έτι και έτι». Γιατί χωρίς τις πρεσβείες τους και χωρίς την ειρήνη, δεν μπορούμε να φτάσουμε στη μεγάλη συνάντηση.
Από το βιβλίο «Λειτουργική πορεία»
Έκδοση Ιερού Ησυχαστηρίου Αγίας Τριάδος – Μετόχι Ι. Μονής Μαχαιρά
