Μόνο η πνευματική ζωή είναι η αληθινή ζωή, όλα τα υπόλοιπα είναι ύλη. Και το σώμα μας ύλη είναι χώμα δανεισμένο από τη γη.
Χώμα, νερό, φωτιά και αέρας από αυτά τα τέσσερα στοιχεία είναι φτιαγμένο το ανθρώπινο σώμα.
Είναι τόσο επιδέξια και θαυμαστά δομημένο που δεν μπορεί να περιγραφεί μήτε και να εκφραστεί. Και πάλι όμως, το σώμα είναι μονάχα ένα πράγμα, δεν είναι ζωή, όπως το όχημα δεν είναι ο ταξιδιώτης και το κλουβί δεν είναι το πουλί….
Φαινομενικά λοιπόν ο άνθρωπος είναι ύλη αλλά με πνοή ζωής μέσα της, η οποία προέρχεται άμεσα από τον Δημιουργό.
Με αυτή την πνοή ζωής διατηρεί ο άνθρωπος δεσμό με τον ίδιο τον Δημιουργό του και με σύσσωμο τον ουράνιο πνευματικό κόσμο που Τον περιβάλλει. Μια φλογίτσα που μοιάζει με την αιώνια φλόγα της Θεότητος. Αν και με το σώμα έρπουμε στη γη ανάμεσα στα έντομα, είμαστε όμως με τούτη τη φλογίτσα, συνδεδεμένοι με τους ανωτέρους ουρανούς και την αιωνιότητα.
Η ζώσα ψυχή μέσα στο σώμα, η οποία υποστηρίζεται ασταμάτητα και ζωογονείται από εκείνη τη Θεία πνοή ζωής, αυτό είναι η ζωή του ανθρώπου.
Με απλά λόγια: πνευματική ζωή είναι η αδιάλειπτη προσπάθειά μας να καταστούμε άξιοι εκείνης της Θεϊκής Πνοής που βρίσκεται μέσα μας.
Από το βιβλίο:Εμπνευσμένα κείμενα Ορθοδόξου Πνευματικότητος – Εκδόσεις: Ορθόδοξος Κυψέλη
