απομαγνητοφωνημένο απόσπασμα από ομιλία του Ιερομονάχου Σάββα Αγιορείτη
«Η ψυχή φοβάται», ομολογεί ο Άγιος Σιλουανός, «αλλά συγχρόνως παρασύρεται να γράψει έστω και λίγες λέξεις για την αγάπη του Χριστού. Το πνεύμα μου αδυνατεί να βρει λόγο, αλλά η αγάπη με προτρέπει. Ω! άνθρωπε ανίσχυρο πλάσμα. Όταν η Χάρη είναι μέσα μας το Πνεύμα καίει και ορμά ημέρα και νύχτα προς τον Κύριο.
Γιατί η Χάρη αιχμαλωτίζει την ψυχή στην αγάπη του Θεού και αυτή δεν θέλει να αποσπαστεί από τον Κύριο γιατί δεν μπορεί να χορτάσει την γλυκύτητα του Αγίου Πνεύματος». Αυτό ακριβώς έλεγε και ο μακαριστός Πατήρ Πορφύριος: ο Θεός, έλεγε, είναι ένας «έρως ακόρεστος». Ένας έρωτας που δεν κορέννυται ποτέ… Δεν μπορείς να χορτάσεις την Θεία Αγάπη.
Η ψυχή όταν κυριευθεί από τη Θεία Χάρη ορμάει ακάθεκτη προς τον Θεό και προσπαθεί να Τον φθάσει. Εκεί που νομίζει ότι Τον φθάνει, εκεί Τον χάνει…
Πάλι προσπαθεί και πάλι προχωράει μέχρι να εισέλθει στην Βασιλεία του Θεού. Εκεί πάλι θα συνεχίζει να προχωράει από έκπληξη σε έκπληξη, από μέθεξη σε πληρέστερη μέθεξη του Θεού. Αυτό θα συνεχίζεται στους αιώνες των αιώνων. Ο Θεός είναι άπειρος. Η ζωή μας και η αιώνια ζωή είναι μία συνεχής ατελεύτητη πορεία προς τον άπειρο Θεό, αλλά και μία διαρκής αιώνια Θεία μέθεξη διαρκώς αυξανόμενη.
Η εν Χριστώ ζωή είναι ένα συνεχές άνοιγμα, μία συνεχής μετοχή, μία διαρκής μέθεξη του Θεού η οποία δεν έχει ποτέ τέλος.
Ίσως πείτε:
-Δεν θα βαριόμαστε στην Βασιλεία του Θεού;
-Όχι, διότι συνεχώς όλο και περισσότερο θα μετέχουμε στον άπειρο Θεό, χωρίς ποτέ να κορέννυται αυτή μας η επιθυμία για τον Θεό. Η αγάπη του Θεού δεν «αντέχεται».
Και της αγάπης του Θεού ουκ έστι τέλος. Γνωρίζω κάποιον άνθρωπο που ο ελεήμων Κύριος τον επισκέφτηκε με την χάρη Του. Και αν τον ρωτούσε ο Κύριος: «Θέλεις να σου δώσω ακόμα περισσότερο; Να σου δώσω και άλλη χάρη;», τότε η ψυχή λόγω της αδυναμίας του σώματος θα έλεγε : «Εσύ Κύριε βλέπεις ότι αν μου δώσεις περισσότερο θα πεθάνω».
Δηλαδή «θα χωριστεί η ψυχή απ’ το σώμα μου». Δεν αντέχει το σώμα την μεγάλη Θεία Χάρη. Ενώ μετά θάνατον, όταν δεν θα υπάρχει αυτό το χοϊκό σώμα συνδεδεμένο με την ψυχή, τότε θα είναι πολύ καλλίτερα τα πράγματα. Θα είναι πολλή μεγαλύτερη η χαρά και η μετοχή μέσα στην Χάρη του Θεού.
Γιατί ο άνθρωπος είναι περιορισμένος και δεν μπορεί να αντέξει στο πλήρωμα της χάριτος. Έτσι και οι μαθητές του Χριστού έπεσαν με το πρόσωπο στη γη στο Θαβώρ, ένεκα της δόξης του Κυρίου. Και κανένας δεν μπορεί να συλλάβει πως δίνει ο Κύριος την χάρη του στην ψυχή29.
Ο Θεός έρχεται αθόρυβα.
Είναι ακατάληπτος και ο τρόπος, το πως έρχεται η Χάρις…
Μυστικά, χωρίς θορύβο, αψοφητί- όπως λένε οι άγιοι Πατέρες- χωρίς ψόφο, χωρίς κανένα εντυπωσιασμό. Έτσι είναι ο Θεός… αθόρυβος, γλυκός σαν μια λεπτή αύρα. Δεν ξέρουμε πως και πότε θα έλθει η Χάρις του Θεού…
Εμείς πρέπει να είμαστε πάντα έτοιμοι… Η ετοιμότητα έγκειται σ’ αυτήν την προσευχή: Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησέ με…Η ετοιμότητα έγκειται στην αδιάλειπτη αναμονή του Θεού, στην προσμονή και αναζήτηση του Αγίου Πνεύματος.
