Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης
Ποτέ ας μην ξεχνάμε, ότι όλοι είμαστε ένα σώμα και ότι πρέπει ο ένας να κεντρίζη τον άλλο προς την αγάπη και τα καλά έργα.
Ιδιαίτερα εμείς οι ποιμένες οφείλουμε να έχουμε υπ’ όψι μας αυτό και να το εφαρμόζουμε.
Ναι, πρέπει να έχουμε υπ’ όψι μας, ότι, αν η δική μας ψυχή είναι ειρηνική, αν εμείς πρώτοι είμαστε στερεοί στην πίστι και την ευσέβεια, τότε και το ποίμνιό μας θα είναι πιο στερεωμένο, πιο ειρηνικό, θα έχη πιο αγνή ζωή. Αν η κεφαλή είναι φωτεινή, θα είναι και τα μέλη φωτεινά. Αν όμως οι ψυχές μας είναι σκοτεινιασμένες από τα πάθη, η σκιά θα πέση και στο σώμα της Εκκλησίας, στο ποίμνιό μας.
Γιατί υπάρχει στενή συνάφεια ανάμεσα στην κεφαλή και στα μέλη, ανάμεσα στον ποιμένα και στους πιστούς του. Γι’ αυτό ο Κύριος λέγει: “Λαμψάτω το φως υμών έμπροσθεν των ανθρώπων, όπως ίδωσι τα καλά υμών έργα και δοξάσωσι τον Πατέρα υμών τον εν τοις ουρανοίς” (Ματθ. ε’, 16). “Εάν δε ο οφθαλμός σου πονηρός η, όλον το σώμα σου σκοτεινόν έσται. Ει ούν το φως το εν σοι σκότος εστί, το σκότος πόσον;” (Ματθ. στ’, 23).
Καί ας μη νομίζεις ότι το ποίμνιό σου δεν αισθάνεται τα αποτελέσματα της υλοφροσύνης σου. Τα βλέπει στην αμέλεια που δείχνεις γύρω από τα ποιμαντικά σου καθήκοντα. Τι φροντίδα για τις ψυχές μπορεί να έχη όποιος φροντίζει για το χρήμα; Αν το φως σκοτεινιάση στον ποιμένα, σκοτεινιάζει και στο ποίμνιο. Γιατί υπάρχει μεταξύ ποιμένος και ποιμνίου στενή συνάφεια, όπως μεταξύ κεφαλής και μελών. Αν στέκεσαι στερεά στην αρετή, στέκονται έτσι και τα πνευματικά σου τέκνα. Αν προσεύχεσαι φλογερά για τους ενορίτες σου, το αισθάνονται και οι ίδιοι. Αν είσαι δυνατός πνευματικά, ισχυροποιούνται και αυτοί.
Θεέ μου, ελέησέ με!
Πηγή: “Η εν Χριστώ ζωή μου”, Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης, Εκδόσεις ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
