Από το βιβλίο: «Διδάγματα για την Χριστιανική αγάπη», του Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς
Ο επιστήμονας προσελκύει με τις γνώσεις του, ο πλούσιος με τα πλούτη του, ο ωραίος με την ομορφιά του, ο μάστορας με την τέχνη του.
Ο καθένας από αυτούς μόνον έναν περιορισμένο αριθμό ατόμων μπορεί να έλξει.
Ενώ η αγάπη όμως μπορεί να ελκύσει όλα τα ανθρώπινα πλάσματα. Η χάρη της αγάπης είναι απεριόριστη. Καί ο μορφωμένος και ο αμόρφωτος και ο πλούσιος και ο φτωχός και ο επιδέξιος και ο αδέξιος και ο όμορφος και ο άσχημος και ο υγιής και ο άρρωστος και ο νεαρός και ο ηλικιωμένος, όλοι θέλουν να τους αγαπάνε. Ο Χριστός χάρισε την αγάπη του σε όλους και με την αγάπη του προσέλκυσε τους πάντες. Τούς αγκαλίασε όλους, ακόμη και τους νεκρούς που από παλιά σάπιζαν ξεχασμένοι από τους ανθρώπους.
Ο άνθρωπος και νεκρός θέλει να τον αγαπούνε. Γι΄ αυτό πολλοί παλεύουν εναντίον του θανάτου και μετά το θάνατο. Καί γι΄ αυτό το λόγο πολλοί προσπαθούν με κληρονομιές, με δώρα η με ευεργεσίες που κάνουνε σε διάφορα ιδρύματα να εξασφαλίσουν την αγάπη των ανθρώπων και μετά τον θάνατό τους. Ο άνθρωπος και νεκρός θέλει να τον αγαπάνε. Οι άνθρωποι βέβαια έχουν αγάπη για τους πεθαμένους συγγενείς τους.
Ο Χριστός είπε: «Θα υψωθώ από τη γη, όλους τους ανθρώπους θα τους τραβήξω κοντά μου» (Κατά Ιωάννη 12, 32). Ο Χριστός πάνω στον σταυρό, θυσιάζοντας τον εαυτό Του, λόγω της αγάπη Του σήκωσε το φορτίο των αμαρτιών όλων, ακόμη και αυτών που βρίσκονταν στον Άδη. Πριν τον Χριστό, κόρη μου, δεν υπήρχε ούτε διδασκαλία για την αγάπη αλλά ούτε και θρησκεία αγάπης.
