Πασχαλινόν μήνυμα του Πατριάρχου Μόσχας και Πασών των Ρωσσιών κ.κ. Κυρίλλου προς τους αρχιερείς, ποιμένας, διακόνους, μονάζοντας και πάντα τα πιστά τέκνα της Ρωσσικής Ορθοδόξου Εκκλησίας
ΜΟΣΧΑΣ ΚΥΡΙΛΛΟΣ – Πεφιλημένοι εν Κυρίω Σεβασμιώτατοι Άγιοι αρχιερείς, σεβαστοί πρεσβύτεροι και διάκονοι, θεοφιλείς μοναχοί και μονάζουσαι, αδελφοί και αδελφαί μου αγαπητοί,
Κατ’αυτήν την εορτών ημίν εορτήν, και πανήγυριν πανηγύρεων, τοσούτον, κατά τον Άγιον Γρηγόριον τον Θεολόγον υπεραίρουσαν πάσας, ου τας ανθρωπικάς μόνον και χαμαί ερχομένας, αλλ΄ήδη και τας αυτού Χριστού και επ’ αυτώ τελουμένας, όσον αστέρας ήλιος (Λόγος με´ εις το Άγιον Πάσχα), μετά χαράς μεγάλης απευθύνω προς υμάς τον αρχαίον και διαχρονικώς καινόν, τοις άπασι συνήθη και συνάμα πτερούντα τας ημετέρας καρδίας παιάνα:
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!
Τα αισιόδοξα ρήματα ταύτα εμπεριέχουσι τοσαύτην δύναμιν ώστε λάμπουσιν εξ αυτών τα πρόσωπα των ανθρώπων, πνευματικήν ευφροσύνην εκπηγάζοντα, και επί λέξιν μεταμορφούται η περιβάλλουσα ημάς πραγματικότης: Νυν πάντα πεπλήρωται φωτός, ουρανός τε και γη, και τα καταχθόνια· εορταζέτω δε κόσμος, ορατός τε άπας και αόρατος· Χριστός γαρ εγήγερται, ευφροσύνη αιώνιος (Κανών Αναστάσιμος Ήχος α΄).
Η Ανάστασις του Σωτήρος δεν είναι εν απλούν ιστορικόν γεγονός, ο μανθαίνομεν εκ των ιερών κειμένων. Είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της πίστεως και κατά τον Άγιον Φιλάρετον Μόσχας, είναι αέναον άγγελμα, πηγή διαλογισμού, θαυμασμού, ευγνωμοσύνης και ελπίδος (Λόγος εις την Ημέραν του Αγίου Πάσχα).
Εν τη Ενσαρκώσει, τοις Πάθεσι και τη Τριημέρω Αυτού Εγέρσει ο Σωτήρ ανακαινίζει την ανθρωπίνην φύσιν, απαλλάσσει ημάς εκ της εξουσίας της αμαρτίας και του θανάτου, ανοίγει τοις ανθρώποις τας πύλας της Ουρανίου Βασιλείας και δείκνυσιν ημίν την οδόν προς την μετά του Δημιουργού ενότητα. Εις τον Χριστόν τον κόσμον καταλλάξαντι τω Θεώ (πρβλ. Β΄ Κορ. 5.19) είναι όπου ημείς άπαντες έχομεν την δυνατότητα ίνα λάβωμεν την υιοθεσίαν και δικαίωσιν, ουδέ γαρ όνομά εστιν έτερον υπό τον ουρανόν…εν ω δεί σωθήναι ημάς…ει μη το όνομα ‘Ιησού…ον ο Θεός ήγειρεν εκ νεκρών (πρβλ. Πραξ. 4. 10-12).
Η από του τάφου Έγερσις του Σωτήρος εις αθανασίαν μετατρέπει τον θάνατον, εις χαράν την λύπην, εις ελπίδα την απόγνωσιν. Εν τω Σταυρώ και εν τη Αναστάσει αποκαλύπτεται ημίν ο Θεός της απεράντου αγαθοσύνης και τελείας αγάπης.
Η επίγνωσις αυτής της του παντός κατισχυούσης αγάπης του Θεού υποκινεί ημάς εις ευγνωμοσύνην προς τον Δημιουργόν και ενδυναμώνει ημάς ίνα αντεπεξερχώμεθα εις τας πλέον βαρείς ψυχικάς καταστάσεις και δυσκόλους περιστάσεις, υπερυψοί της ματαιτότητος του καθημερινού βίου, συναντιλαμβάνεται εις το διορθώσαι ημάς τα σφάλματα του παρελθόντος και διώκει την ακηδίαν, ήτις κωλύει ημίν ίνα ζήσωμεν ολοκληρωμένως και προοδεύσωμεν πνευματικώς.
Ουχί σπανίως οι άνθρωποι υποκύπτουσιν εις τους πονηρούς λογισμούς, ότι το κακόν επικρατεί και θριαμβεύει, ενώ το αγαθόν εμφανίζεται ασήμαντον και ασθενές. Η ημετέρα διάνοια αμφισβητεί την δύναμιν της Λυτρώσεως, ην επέτυχεν ο Χριστός, ορώσα τον πέριξ εαυτής θάνατον των οικείων, ακούουσα εκ των σελίδων του Ιερού Ευαγγελίου περί της αιωνιότητος των βασάνων, των ητοιμασμένων τοις αμαρτωλοίς, και παρατηρούσα τον κόσμον, ος εν τω πονηρώ κείται (Α΄ Ιω. 5, 19). Αλλά επί χιλιετίας η Εκκλησία του Θεού μαρτυρεί πειστικώς: ο Σωτήρ ενίκησε την αμαρτίαν, έσβεσεν τον θάνατον και εσκύλευσε τον άδην (πρβλ. Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, Λόγος Κατηχητικός τη Αγία και Μεγάλη Κυριακή του Πάσχα). Ο Χριστός υπερίσχυσε του αναποφεύκτου του θανάτου και της καθολικότητος του κακού, ώστε ορώμεν πλέον την ήττα αυτών τοις οφθαλμοίς της πίστεως από του επιπέδου της ζωής ήδη του μέλλοντος αιώνος, από του ύψους της Αναστάσεως.
Η από του τάφου Έγερσις του Κυρίου ημών μιμνήσκει ημάς ουχί μόνον του πλέον σπουδαίου γεγονότος του παρελθόντος, αλλά και μαρτυρεί την επικειμένην καθολικήν ανάστασιν, ει γαρ πιστεύομεν ότι ‘Ιησούς απέθανε και ανέστη, ούτω και ο Θεός τους κοιμηθέντας διά του ‘Ιησού άξει συν αυτώ (Α΄ Θεσ. 4, 14). Ημίν δε πρέπει, διά της εφαρμογής των εντολών του Κυρίου, διά της επιτελέσεως των έργων της αγάπης και του ελέους, διά της συμμετοχής εις την μυστηριώδη ζωήν της Εκκλησίας, ίνα κοινωνήσωμεν της νίκης του Χριστού και μείνωμεν αφοσιωμένοι Τούτω άχρι τέλους, ενθυμούμενοι τα της Αγίας Γραφής: υπομονής γαρ έχετε χρείαν, ίνα το θέλημα του Θεού ποιήσαντες κομίσησθε την επαγγελίαν (Εβρ. 10. 36).
Επομένως, αγαπητοί μου αδελφοί και αδελφαί, κατά τον Απόστολον, μη αποβάλητε ούν την παρρησίαν υμών, ήτις έχει μισθαποδοσίαν μεγάλην (Εβρ. 10. 35). Και η εορτή της Αναστάσεως του Κυρίου Ιησού ας γίνη διαχρονική υπενθύμησις των αψευδών τούτων θείων υποσχέσεων, των παρεχουσών ημίν ελπίδα και δυνάμεις εις τας πλέον περιπλόκους περιστάσεις. Ο θρίαμβος ούτος ας εμπνέη πάντας ημάς ίνα ζήσωμεν εν πίστει και αγάπη, γιγνώσκοντες ότι ούτε ο θάνατος, ούτε αι ταλαιπωρίαι, αλλά ούτε το κακόν είναι εις θέσιν ίνα επικρατήσωσιν ημών, εάν είμεθα μετά του Χριστού και εν τω Χριστώ, τω νικήσαντι την αμαρτίαν, τον θάνατον και πάσαν αδικίαν.
Ας εορτάσωμεν δε το Πάσχα του Κυρίου εν καθαρότητι βίου, χρηστοηθεία και έργοις αγαθοίς (του Αγίου Αθανασίου του Μεγάλου. Ι΄ επιστολή επί τη Αναστάσει), ίνα μεταμορφούμενοι εις καινόν εν Χριστώ άνθρωπον και δουλεύοντες Θεώ ζώντι και αληθινώ…αναμένωμεν τον υιόν αυτού εκ των ουρανών, ον ήγειρεν εκ των νεκρών, ‘Ιησούν τον ρυόμενον ημάς από της οργής της ερχομένης (πρβλ. Α΄ Θεσ. 1. 9-10). Αμήν!
Ο ΜΟΣΧΑΣ ΚΑΙ ΠΑΣΩΝ ΤΩΝ ΡΩΣΣΙΩΝ
ΚΥΡΙΛΛΟΣ
Άγιον Πάσχα
2024
