“Προσευχή εστίν ομολογία προς Θεόν, αμαρτημάτων καθάρσιον, νοσημάτων ιατήριον, δαιμόνων φυγαδευτήριον. Και τι δεί μοι λέγειν πολλά περί της καλλονής αυτής;
Προσευχή εστί παντός κακού απαλλαγή και λιμήν των χειμαζομένων, και ο ταύτην προσευχόμενος ου πτοηθήσεται ουδέν πονηρόν”
Θεέ μου, λυπήσου με τον αμαρτωλό, που δεν έκανα κανένα καλό μπροστά Σου .Γλύτωσε με από τον πονηρό και αξίωσε με ακατάκριτα ν’ ανοίγω το ανάξιο στόμα μου και ν’ ανυμνώ το Πανάγιο Όνομα Σου, του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Συγχώρησε μου, Κύριε, κάθε της καρδιάς μου άτοπη επιθυμία, Συ που ξέρεις καλά τις καρδιές των ανθρώπων. Συγχώρησε με που έρχομαι ανάξια κοντά Σου, γιατί Σε πόθησα και σε ποθώ. Συγχώρησε τον αμαρτωλό, τον πονηρό, τον ψεύτη, τον ανυπόμονο, τον ολιγόψυχο, τον αμελή στις θείες εντολές Σου, εμένα που αμάρτησα στη γη και στη θάλασσα και σε κάθε τόπο. Μπροστά στα αλάθητα μάτια Σου δεν έπαψα να εργάζομαι το πονηρό γιατί ο πονηρός δεν έπαψε να με μπλέκει στα δίχτυα του με γαστριμαργίες και ηδονές και πονηρές επιθυμίες, με δόλους και κενοδοξίες και βλασφημίες. Αλλά Συ Κύριε, που είσαι ο μόνος ελεήμων και πανάγαθος, βοήθησε με και σώσε με όπως έσωσες τον άσωτο, τον τελώνη, την πόρνη και τον ληστή.
Ναι, φιλάνθρωπε Δέσποτα, μη με αποστραφείς τον αμαρτωλό και αχρείο, με τις πρεσβείες της Παναγία Δέσποινας και όλων των Αγίων, διότι είσαι ευλογητός στους αιώνες των αιώνων.
Αμήν.
