Παναγία μου!
Μητέρα μου πονεμένη και στοργική!
Βασίλισσά μου,
που προσκυνείσαι από τάγματα Αγγέλων
και Αρχαγγέλων,
και υμνείσαι από αναρίθμητα πλήθη πιστών Χριστιανών σου,
κλίνε, Παναγία μου, το αυτί σου
να σου πω τον μυστικό πόνο της ψυχής μου.
Με βλέπεις.
Είμαι βασανισμένος άνθρωπος, αμαρτωλός,
που δεύτερος αμαρτωλός σαν και μένα άλλος,
δεν υπάρχει.
Θλίβομαι, πονώ, κλαίω,
σπαράζει η ψυχή μου που Σου το λέγω, Παναγία μου.
Το κρατώ μυστικό από τους άλλους.
Γιατί πώς να τους το πω;
Με τι λόγια,
με τι κουράγιο να τους μιλήσω,
να τους παρουσιάσω την αθλιότητά μου,
τις πολλές μου αμαρτίες;
Σε Σένα, Παναγία μου,
μητέρα μου γλυκειά,
λέω τον πόνο και εκφράζω τη μεγάλη μου θλίψη.
Τα βάσανά μου είναι πολλά,
γιατί οι αμαρτίες μου είναι πολλές και μεγάλες.
Έλα, λοιπόν, Παναγία μου,
λυπήσου με και βοήθησέ με.
Δώσε μου μετάνοια,
δώσε μου χάρη να μετανοήσω,
να κλάψω, όπως μου πρέπει,
να πέσω κάτω
να ζητήσω το έλεος από τον Μονογενή Σου Υιό,
να ειρηνεύσω, να σωθώ.
Παναγία μου, Παναγία μου,
κάνε μου τούτο το μεγάλο καλό.
Σήκωσε από πάνω μου την αμαρτία και τη θλίψη,
τον πόνο της ψυχής μου.
Διώξε από κοντά μου τα βάσανα και τους πειρασμούς.
Και σώσε με, γλυκειά μου Παρθένα,
Μητέρα του κυρίου και Σωτήρος μου.
Αμήν.
