Προοιμιακή προσευχή

ΔΥΝΑΜΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ: Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν. Δόξα Σοι ο Θεός ημών, δόξα Σοι.

Βασιλεύ Ουράνιε, Παράκλητε, το Πνεύμα της αληθείας, ο παντα­χού παρών και τα πάντα πληρών, ο θησαυρός των αγαθών και ζωής χορη­γος, ελθέ και σκήνωσον εν ημίν και καθάρισον ημάς από πάσης κηλίδος και σώσον, Αγαθέ, τας ψυχάς ημών.

Άγιος ο Θεός, Άγιος ισχυρός, Άγιος αθάνατος, ελέησον ημάς. (τρις)

Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι· και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Παναγία Τριάς, ελέησον ημάς· Κύριε, ιλάσθητι ταίς αμαρτίαις ημών· Δέσποτα, συγχώρησον τας ανο­μίας ημίν·

Άγιε, επίσκεψαι και ίασαι τας ασθενείας ημών, ένεκεν του ονόματός Σου.
Κύριε, ελέησον (τρις).

Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι· και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Πάτερ ημών ο εν τοις ουρανοίς, αγιασθήτω το όνομά Σου· ελθέτω η Βασιλεία Σου· γενηθήτω το θέλημά Σου, ως εν ουρανώ, και επί της γης. Τον άρτον ημών τον επιούσιον δος ημίν σήμερον και άφες ημίν τα οφειλήματα ημών, ως και ημείς αφίεμεν τοις οφει­λέταις ημών· και μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν, αλλά ρύσαι ημάς από του πονηρού.

Δι’ ευχών των Αγίων Πατέρων ημών, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός ημών, ελέησον και σώσον ημάς. Αμήν.

Τριαδικά Τροπάρια.Ήχος α’.

Εξεγερθέντες του ύπνου προσπί­πτομέν Σοι, Αγαθέ, και των Αγγέλων τον ύμνον βοώμέν Σοι, δυνατέ· Άγιος, Άγιος, Άγιος ει ο Θεός· διά της Θεοτόκου ελέησον ημάς.
Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι.

Ήχος β’.

Της κλίνης και του ύπνου εξεγείρας με, Κύριε, τον νούν μου φώτισον, και την καρδίαν και τα χείλη μου άνοιξον, εις το υμνείν Σε, Αγία Τριάς· Άγιος, Άγιος, Άγιος ει ο Θεός· διά της Θεοτόκου ελέησον ημάς.
Και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Ήχος γ’.

Αθρόον ο Κριτής επελεύσεται, και εκάστου αι πράξεις γυμνωθή­σονται· αλλά φόβω κράξωμεν εν τω μέσω της νυκτός· Άγιος, Άγιος, Άγιος ει, ο Θεός· διά της Θεοτόκου ελέησον ημάς.
Κύριε, ελέησον (ιβ’).
Ευχή ευχαριστήριος μεθ’ ικεσίας.

Εκ του ύπνου εξανιστάμενος, ευχαριστώ Σοι, Αγία Τριάς, ότι διά την πολλήν Σου αγαθότητα και μακροθυμίαν, ουκ ωργίσθης εμοί τω ραθύμω και αμαρτωλώ, ουδέ συναπώ­λεσάς με ταίς ανομίαις μου, αλλ’ εφιλανθρωπεύσω συνήθως, και προς απόγνωσιν κείμενον ήγειράς με, εις το ορθρίσαι και δοξολογήσαι το κράτος Σου. Και νυν φώτισόν μου τα όμματα της διανοίας· άνοιξόν μου το στόμα, του μελετάν τα λόγιά Σου, και συνιέναι τας εντολάς Σου, και ποιείν το θέλημά Σου, και ψάλλειν Σοι εν εξομολογήσει καρδίας και ανυμνείν το πανάγιον όνομά Σου, του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Ευχή ετέρα.

Δόξα Σοι, Βασιλεύ, Θεέ παντοκρά­τορ, ότι τη θεία Σου και φιλανθρώπω προνοία ηξίωσάς με τον αμαρτωλόν και ανάξιον εξ ύπνου αναστήναι και τυχείν της εισόδου του αγίου Σου οίκου. Δέξαι, Κύριε, και την φωνήν της δεήσεώς μου, ως των Αγίων και νοερών Σου δυνάμεων· και ευδόκησον εν καρδία καθαρά και πνεύματι ταπεινώσεως, προσενεχθήναι Σοι την εκ των ρυπαρών χειλέων μου αίνεσιν, όπως καγώ κοινωνός γένωμαι των φρονίμων παρθένων, εν φαιδρά λαμπηδόνι της ψυχής μου, και δοξάζω Σε, τον εν Πατρί και Πνεύματι δοξαζό­μενον Θεόν Λόγον. Αμήν.

(αποσπάσματα από την ακολουθίαν του καθ’ ημέραν Μεσονυκτικού)

Δεύτε προσκυνήσωμεν και προσπέ­σωμεν τω Βασιλεί ημών Θεώ.
Δεύτε προσκυνήσωμεν και προσπέ­σωμεν Χριστώ τω Βασιλεί ημών Θεώ.
Δεύτε προσκυνήσωμεν και προσπέ­σωμεν Αυτώ Χριστώ τω Βασιλεί και Θεώ ημών.

Ψαλμός ν’. (50)

Ελέησόν με, ο Θεός, κατά το μέγα έλεός Σου, και κατά το πλήθος των οικτιρμών Σου εξάλειψον το ανόμη­μα μου. Επί πλείον πλύνόν με από της ανομίας μου και από της αμαρτίας μου καθάρισόν με.

Ότι την ανομίαν μου εγώ γινώσκω, και η αμαρτία μου ενώπιόν μου εστι διαπαντός. Σοι μόνω ήμαρτον, και το πονηρόν ενώπιόν Σου εποίησα· όπως αν δικαι­ωθής εν τοις λόγοις Σου, και νικήσης εν τω κρίνεσθαί Σε.

Ιδού γαρ εν ανομίαις συνελήφθην, και εν αμαρτίαις εκίσσησέ με η μήτηρ μου.

Ιδού γαρ αλήθειαν ηγάπησας· τα άδηλα και τα κρύφια της σοφίας Σου εδήλωσάς μοι.

Ραντιείς με υσσώπω, και καθαρισθή­σομαι· πλυνείς με, και υπέρ χιόνα λευ­κανθήσομαι.
Ακουτιείς μοι αγαλλίασιν και ευφρο­σύνην· αγαλλιάσονται οστέα τετα­πεινω­μένα.
Απόστρεψον το πρόσωπόν Σου από των αμαρτιών μου, και πάσας τας ανομίας μου εξάλειψον.
Καρδίαν καθαράν κτίσον εν εμοί, ο Θεός, και πνεύμα ευθές εγκαίνισον εν τοις εγκάτοις μου.

Μη απορρίψης με από του προσώπου Σου, και το Πνεύμά Σου το Άγιον μη αντανέλης απ’ εμού. Απόδος μοι την αγαλλίασιν του σωτη­ρίου Σου, και πνεύματι ηγεμονικώ στήριξόν με.

Διδάξω ανόμους τας οδούς Σου, και ασεβείς επί Σε επιστρέψουσι.
Ρύσαί με εξ αιμάτων, ο Θεός, ο Θεός της σωτηρίας μου· αγαλλιάσεται η γλώσσα μου την δικαιοσύνην Σου.
Κύριε, τα χείλη μου ανοίξεις, και το στόμα μου αναγγελεί την αίνεσίν Σου. Ότι, ει ηθέλησας θυσίαν, έδωκα αν· ολοκαυτώματα ουκ ευδοκήσεις. Θυσία τω Θεώ, πνεύμα συντετριμ­μένον, καρδίαν συντετριμμένην και τε­τα­πεινωμένην ο Θεός ουκ εξουδενώ­σει.

Αγάθυνον, Κύριε, εν τη ευδοκία Σου την Σιών, και οικοδομηθήτω τα τείχη Ιε­ρουσαλήμ.

Τότε ευδοκήσεις θυσίαν δικαιοσύνης, αναφοράν και ολοκαυτώματα.
Τότε ανοίσουσιν επί το θυσιαστήριόν Σου μόσχους.

Το Σύμβολον της Πίστεως.

Πιστεύω εις ένα Θεόν, Πατέρα, Παν­τοκράτορα, ποιητήν ουρανού και γης, ορατών τε πάντων και αοράτων. Και εις ένα Κύριον Ιησούν Χριστόν, τον Υιόν του Θεού τον Μονογενή, τον εκ του Πατρός γεννηθέντα προ πάντων των αιώνων. Φως εκ φωτός, Θεόν αληθινόν εκ Θεού αληθινού, γεννηθέντα ου ποιηθέντα, ομοούσιον τω Πατρί, δι’ ου τα πάντα εγένετο. Τον δι’ ημάς τους ανθρώπους και διά την ημετέραν σωτηρίαν κατελθόντα εκ των ουρανών, και σαρκωθέντα εκ Πνεύματος Αγίου και Μαρίας της Παρθένου, και εναν­θρω­πήσαντα. Σταυρωθέντα τε υπέρ ημών επί Ποντίου Πιλάτου, και παθόντα και ταφέντα. Και αναστάντα τη τρίτη ημέρα κατά τας Γραφάς. Και ανελθόντα εις τους ουρανούς, και καθεζόμενον εκ δεξιών του Πατρός. Και πάλιν ερχό­μενον μετά δόξης κρίναι ζώντας και νεκρούς, ου της βασιλείας ουκ έσται τέλος. Και εις το Πνεύμα το Άγιον, το Κύριον, το Ζωοποιόν, το εκ του Πατρός εκπορευόμενον, το συν Πατρί και Υιώ συμπροσκυνούμενον και συνδοξαζό­μενον, το λαλήσαν διά των Προφητών. Εις Μίαν, Αγίαν, Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν. Ομολογώ εν Βάπτισμα εις άφεσιν αμαρτιών. Προσ­δοκώ Ανάστασιν νεκρών. Και ζωήν του μέλλοντος αιώνος. Αμήν

Ευχή κατανυκτική (εκτός Μεσονυκτικού).

Κύριε, αγαθήν μοι την ημέραν ταύτην δώρησαι και αναμάρτη­τον. Κύριε, μη εγκαταλίπης με εν τη βουλή των εχθρών μου, μηδέ αποστής απ’ εμού. Κύριε, ρύσαί με από της επικρατείας των παθών και της φλογώσεως των ηδονών. Κύριε, δος μοι χείρα βοηθείας και στήριξόν με εις τον φόβον Σου. Κύριε, δώρησαι πένθος και ταπείνωσιν εν τη καρδία μου, ίνα κλαύσω τας ανομίας μου. Κύριε, δώρησαί μοι υπομονήν εν τοις πειρα­σμοίς και διάκρισιν. Κύριε, εξάλειψον απ’ εμού την άγνοιαν, την ραθυμίαν, την πώρωσιν. Κύριε, ρύσαί με από των φθοροποιών συνδυασμών και από συγκαταθέσεως των πονηρών λογισμών. Κύριε, δίωξον απ’ εμού την λήθην, την αναισθησίαν, και την του νοός μου αιχμαλωσίαν. Κύριε, σκέπασόν με από του πολέμου της πορνείας. Κύριε, ένθες μοι μίσος προς τας ηδονάς, και δώρησαί μοι ενάρετον διαγωγήν και βίον ακαταίσχυντον, και κατάρτισαι τα διαβήματά μου προς εργασίαν των εντολών Σου. Πρεσβείαις της πανα­χράντου Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και πάντων Σου των Αγίων· ότι ευλογητός ει εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Υπερένδοξε, αειπάρθενε, ευλογη­με­νη Θεοτόκε, προσάγαγε την ημετέραν προσευχήν τω Υιώ Σου και Θεώ ημών, και αίτησαι ίνα σώση διά Σου τας ψυχάς ημών.
Ευχή του Αγίου Ιωαννικίου.
Ηελπίς μου ο Πατήρ, καταφυγή μου ο Υιός, σκέπη μου το Πνεύμα το Άγιον, Τριάς Αγία, δόξα Σοι.
Την πάσαν ελπίδα μου εις Σε ανατίθημι, Μήτερ του Θεού, φύλαξόν με υπό την σκέπην Σου.
Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι· και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Κύριε, ελέησον (τρις).
Δι’ ευχών των Αγίων Πατέρων ημών, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός ημών, ελέησον και σώσον ημάς. Αμήν.